Soms kan een plaatje meer indruk maken op socialisten dan een goed onderbouwde redevoering. Daarom is hier een foto van wat landbouwgrond in Zimbabwe.
Zie dat in de linkerhelft de publieke landbouwgrond onbruikbaar is geworden door overexploitatie en dat de rechterhelft nog gewoon gewassen produceert omdat ze het private eigendom van iemand zijn.
Dit stukje is een reactie op het artikel ‘Legalize Drunk Driving’ van Lew Rockwell. Deze reactie zal gaan over het non-agressie principe (NAP) en de redenen waarom overheidsbeleid dat inbreuk maakt op het NAP meer agressie kan voorkomen en daarmee wenselijk is.
Neem als voorbeeld iemand die met een flinke slok alcohol achter het stuur kruipt om vervolgens 180 km/uur te rijden terwijl hij nog een sms probeert te sturen. Al deze acties zijn geweldloze misdrijven. De persoon die onder deze omstandigheden over de weg scheurt maakt geen inbreuk op de vrijheid van een ander.
Toch kan gezegd worden dat dit de kans dat deze persoon op de weg overlijdt wordt vergroot. Dit hoeft natuurlijk geen probleem te zijn aangezien iedereen zelf vrij zou moeten zijn om zijn eigen risico’s in te schatten. Het probleem is echter dat je ook anderen in gevaar brengt. Met het oog op de potentiele consequenties van dit geweldloos misdrijf kunnen we stellen dat een vrijheidsbeperking in de vorm van een boete of het afhandig maken van een rijbewijs de vrijheid van anderen vergroot. De vrijheid om te doen wat je wil wordt namelijk beperkt wanneer iemand je dood rijdt.
Okay, anarchisten zullen hierop reageren dat de wegen in zo’n situatie worden geprivatiseerd zodat de wegeigenaar regels kan opstellen. Natuurlijk wil de eigenaar niet dat zijn weg bekend staat als een killer highway dus zal hij regels opstellen om hard rijden onder invloed tegen te gaan. In dit geval is het geen geweld initiëring om de dronkenlap tegen te houden omdat de wegeigenaar de rechtmatige eigenaar is van zijn eigendom en zelf regels kan opstellen.
Neem een ander voorbeeld. Veronderstel dat iemand een atoombom in zijn eigen kelder bewaart. Nogmaals, het plaatsen van een atoombom in een kelder is een geweldloos misdrijf. Er wordt geen geweld geïnitieerd tegen een ander wanneer de atoombom in de kelder blijft. Toch kan ook hier gezegd worden dat de kans dat zo’n bom afgaat aanzienlijk is en de risico’s zijn dan niet te overzien. Met het oog op de veiligheid én vrijheid van anderen zouden we mensen kunnen verbieden om atoombommen te verzamelen in hun kelder.
Dit zijn natuurlijk extreme voorbeelden maar ik neem aan dat iedereen het redelijk vind om inbreuk te maken op het NAP om andere vormen van geweldsinitiëring tegen te gaan. Het probleem met het NAP is namelijk dat niet alleen de overheid geweld initieert tegen anderen maar dat ook criminelen en dronken bestuurders dit doen. Om negatieve vrijheid te vergroten is het dan soms genoodzaakt dat de overheid, of een Private Defense Organization (PDA), geweld initieert tegen potentieel gewelddadig gedrag om de vrijheid van anderen veilig te stellen.
Als anarcho-kapitalist is het moeilijker om op morele dan op praktische gronden mensen te overtuigen dat de kerntaken van de overheid geprivatiseerd moeten en kunnen worden.
Maar gelukkig helpt de politie zelf. Ze doen hun werk namelijk zo slecht dat het steeds duidelijker wordt dat het criminaliteitsprobleem geen tijdelijke foutje is maar een systeemfout.
95,8 procent van de inbraken en autodiefstallen leidt niet tot enige vorm van straf. Dat blijkt uit een berekening die Binnenlands Bestuur maakte met CBS-cijfers over opsporing en berechting uit 2007. De politie beschikt niet over recentere opsporingscijfers. Vorige week werd al bekend dat in slechts 16% van de berovingszaken één of meer daders worden bestraft.
Niet veel moeite
Een veelgehoorde klacht van slachtoffers van inbraak is dat de politie niet komt om sporen op te nemen en dat de daders dus niet worden opgespoord. Dit gevoel komt overeen met de cijfers; van de 340.020 gekwalificeerde diefstallen in 2007 werden er 320.618 niet opgelost. Dat is 94,3%. Onder gekwalificeerde diefstal wordt inbraak en autodiefstal verstaan, het meest voorkomende misdrijf waar Nederlanders mee te maken hebben.
Het behoort tot de dagelijkse parate wijsheid van de Nederlander: de fossiele brandstoffen raken op!
Iedereen zegt dat, alhoewel, iedereen? Producenten van olie, kolen en gas hoor je daar zelden of nooit over. Luister bijvoorbeeld eens naar wat Exxon directeur William M. Colton onlangs aan de New York Times vertelde: ‘The estimates for how much oil there is in the world continue to increase. There’s enough oil to supply the world’s needs as far as anyone can see.’
En collega Ryan van Chevron in hetzelfde stuk: ‘We should celebrate the fact that we have enough oil and gas to carry us forward until a new energy technology can take their place’.
Wat een vreemde opmerkingen van die olieboeren! Ze willen toch geld verdienen? Dan kan het toch niet goed zijn voor de prijs om te suggereren dat de voorraden voorlopig niet opraken? Waarom zeggen die mannen dat dan? ……Het zal toch niet waar zijn?
Reason besteedt aandacht aan de veranderde manier waarop tegenwoordig campagne gevoerd wordt. Nu kun je met een goed gemaakt en spraakmakend filmpje een miljoenenpubliek bereiken. Reason zette die allemaal op een rij.
Volgens de Telegraph tast de redding van de EU Duitslands eigen kredietwaardigheid aan. Zo zou de koers van de staatsobligaties van het land de afgelopen dagen gekelderd zijn. Dat alles kunnen onze Noorderburen moeilijk hebben omdat het aan de vooravond staat van een grote vergrijzingsgolf.
De GroenLinks fractievoorzitter in de Tweede Kamer, Femke Halsema, heeft haar twee kinderen van de zwarte school in Amsterdam-Oost gehaald, waarop zij tot afgelopen zomer zaten.
Volgens de GroenLinks-aanvoerster heeft de stap niets te maken met het grote aantal moslimkinderen op de oude basisschool in de Transvaalbuurt.
Halsema zei eerder in een interview als feministe moeite te hebben met ‘allerlei gesluierde vrouwen’ die zij op de school van haar kinderen tegenkomt. Ook viel het haar op dat islamitische meisjes vaak niet bij haar thuis mochten spelen als haar vriend ‘s middags de kinderen opvangt.
De kinderen van Halsema gaan sinds dit schooljaar naar een nieuwe, zogeheten kunstmagneetschool, waar ook veel aandacht is voor creatieve vakken. In een reactie zegt de politica dat het een ‘gemengde school’ betreft.
“Ze zijn naar een andere buurtschool. Dat is beter voor hun welzijn. Kinderen zijn geen sociaal experiment. Over de reden wil ik niets zeggen, het gaat over de privacy van mijn kinderen.”
Halsema wil wel kwijt dat haar kinderen, een tweeling, op de nieuwe school niet meer bij elkaar in de klas hoeven te zitten: “Dit is beter voor hun ontwikkeling.”
Andere voorbeelden:
Wouter Bos: Bos gaf eerlijk toe (in de Elle van mei 2004) dat hij een witte school zal uitzoeken voor zijn dochter Iris. Hij wil namelijk “het beste” voor zijn kind. Kritiek van de Amsterdamse PvdA-wethouder onderwijs Ahmed Aboutaleb op witte ouders die er alles aan doen om hun kinderen op een witte school te krijgen, trekt Bos zich niet aan: “Het is mijn meisje en daar moet de rest van de wereld van afblijven.” Maar minder gefortuneerde blanke ouders moeten volgens Bos door de overheid “verleid worden” om hun kinderen naar een “buurtschool” te sturen. De keuzevrijheid van gewone burgers en het streven van de overheid om haar onderdanen gelijk te maken, botsen onvermijdelijk.
Paul Rosenmoller:
Deze progressieve wereldverbeteraar verruilde het multiculturele Rotterdam voor het blanke Driebergen En met leuk stulpje.
Zo was onlangs in HP/De Tijd een interview te lezen met de Rotterdamse CDA-wethouder Leonard Geluk, die het volk uitlegde waarom zwarte scholen zo goed zijn voor blanke kinderen: “Het is van belang dat witte en zwarte kinderen al vanaf de basisschool met elkaar opgroeien”. Want: “er zal straks geen bedrijf, geen zorginstelling, geen vervolgonderwijs bestaan zonder allochtonen”. En: “Ik vind het een vorm van ontwikkeling als zwart en wit elkaar beter leren kennen”. Maar dan, gevraagd naar zijn eigen gedrag, komt de aap uit de mouw: “mijn dochter gaat naar een witte school, en we wonen in een witte wijk”. Een oplichter dus, die zelf niet gelooft in de praatjes die hij verkondigt.
Geenstijl berichtte er eerder over maar het is leuk het hier nog even aan te halen. De straffen lijken mij te hoog (5 jaar voor zakkenrollerij!), maar misschien heb ik makkelijk praten.
Volgens mij is gevangenisstraf niet zo handig, hoewel soms niet te vermijden. Veel beter om in te zetten op restitutie en daarmee de benadeelde schadeloos te stellen. Gevangenisstraf kost de samenleving geld.
Waarom niet alle gevangenen 8 uur per dag laten werken om de slachtoffers te compenseren? Of als de slachtoffers onduidelijk zijn kunnen ze parken en straten schoonmaken.
Stel je eens Amerika voor zonder Jazz, waar alcohol nog steeds illegaal is. Stel je een Amerika voor zonder Broadway, Las Vegas of Hollywood. Stel je een Amerika voor zonder rassenintegratie of de vrijheid om als homoseksueel door het leven te gaan.
Afgelopen week was het Thanksgiving in de VS, de zogenaamde dankdag voor het gewas. Het verhaal gaat terug naar de pelgrims die rond 1620 voet op Amerikaanse bodem zetten. De eerste jaren hadden zij te kampen met mislukte oogsten en kwamen zij bijna om van de honger.
Wat was het geval? De pelgrims deelden alles en werkten voor het gemeenschappelijk welzijn. Het gevolg was dat weinigen een prikkel hadden om te werken.
Tot daar in 1622 verandering in werd aangebracht door privaat eigendom toe te staan. Ineens mochten de pelgrims hun eigen land te verbouwen. En u raadt het al, plotseling was er eten in overvloed. Zoveel zelfs, dat zij de Indianen uitnodigden om een vorkje mee te prikken.
Nederland ging er lange tijd prat op het beste pensioenstelsel ter wereld te hebben. Toch wankelen die pensioenfondsen op dit moment; velen verkeren op een niveau ver onder de wettelijke dekkingsgraad.
Terwijl babyboomers nog enigszins de dans lijken te ontspringen, zullen opeenvolgende generaties de rekening gepresenteerd krijgen.
Hilarisch filmpje van de Amerikaanse komiek Chris Rock, waarmee hij op satirische wijze de ‘war on drugs’ op de hak neemt.
Wij volgen Rico Bell, een notoire drugshandelaar die in het vizier is gekomen van de Amerikaanse drugsbestrijders. Zij besluiten hem in de val te lokken. Ondertussen neemt het onderzoek het hele justitie-apparaat in beslag en kan Rico ongemoeid zijn handel voortzetten.
Veel gekker moet het niet worden, maar in de VS worden satalietbeelden van parkeerplaatsen gebruikt om te meten in hoeverre consumenten aan het kopen zijn geslagen.
De Golden Gate-brug (San Francisco) is één van de bekendste toeristische trekpleisters van de wereld. Minder bekend is dat jaarlijks velen het als de plek zien om een eind aan hun leven te maken.
In de documentaire The Bridge wordt gereconstrueerd hoe het leven eruit heeft gezien van diegenen die er van af zijn gesprongen. Wie waren zij, en wat ging er door op het laatste moment door hen heen, alvorens de spong te wagen?
Wat de documentaire zo macaber maakt, is dat de makers het hele jaar (2004) rond de brug zijn gaan filmen. Daarom ben je ooggetuige van de laatste seconden van de brugafspringers.
Overbodig te zeggen, maar voor de zekerheid een waarschuwing: de beelden kunnen als schokkend ervaren worden.
Een recente studie toont aan dat kinderen die de vrucht zijn van een relatie van ongetrouwde ouders een veel grotere kans maken om in de armoede terecht te komen. Na vijf jaar houdt zestig procent van die relaties geen stand. Slechts in de helft tot één-derde van de gevallen, geeft de vader dan financiële bijstand. Dat, samen met het contact, neemt echter schrikbarend af als er een nieuwe relatie in het spel is.
Kinderen die opgroeien met een stiefvader of ‘vriend’ lopen ook een aanzienlijk grotere kans om slachtoffer te worden van (seksueel) misbruik.
Nu weet ik dat het huwelijk is niet echt een thema is waar de gemiddelde libertariër voor op de bres zal springen, mijns inziens ten onrechte. In die zin zou ik mijzelf eerder conservatief willen noemen.
Doordat instituties als het huwelijk/gezin verdwijnen, ontstaat een vacuüm dat zich vertaalt in een lokroep om overheidsoptreden. Illustratief is bijvoorbeeld het pamflet “Stop de feminisering van de armoede!” waarin van een verbond van vrouwen, dat zichzelf ‘woman on top’ noemt de bovenstaande geschetste sociale problematiek als belangrijke aanleiding ziet voor méér staatsingrijpen.
Ron Paul is de afgelopen dagen veelvuldig in het nieuws om in verzet te komen tegen de stringente veiligheidsmaatregelen op vliegvelden.
Hij hekelt deze vergaande maatregel van de uitvoerende macht onder meer vanwege zijn ongrondwettelijke karakter, omdat het Congres (wetgevende macht) hierover hoort te oordelen.
Laat het gewoon de markt oplossen, aldus de senator. De vliegtuigmaatschappij heeft een veel sterkere prikkel om veiligheid te waarborgen omdat bij een aanslag hun goederen en reputatie op het spel staat. Het is hen dus alles aan gelegen om een aanslag te voorkomen.
Dat is de vraag die Lew Rockwell zich stelt, nu de steunmaatregelen van de regering Obama amper soelaas bieden.
Volgens de libartarische blogger vervullen nieuwe ondernemers in economisch slechte tijden een cruciale rol om de economie uit het slop te trekken. Zij kunnen namelijk over goedkoop arbeidspotentieel beschikken, terwijl bestaande ondernemingen dat nog te risicovol vinden.
Toch houden de nieuwe ondernemers in deze recessie nog steeds de boot af. Dat komt door overheidsinterventie, waardoor de prijs van arbeid hoog wordt, en de ondernemer bovendien het risico loopt om lang vast te zitten aan een onproductieve werknemer, aldus Rockwell.
Ronald Plasterk gooit al zijn intellectuele munitie in de strijd voor het behoud van kunstsubsidies. Laten we zijn argumenten eens netjes onder elkaar etaleren en beantwoorden met wat gezond verstand.
Allereerst de economische argumenten voor subsidie: soms is er sprake van een collectief goed (een beeld in een park), of van externe effecten: museumbezoekers besteden ook geld in de horeca en winkelstraten. Een extern effect is ook dat Nederland bekendstaat als interessant, creatief, cultureel, vrijdenkend, spannend; dat is mede te danken aan onze beeldende kunst, dans, musea, onze muziek; het beïnvloedt ons vestigingsklimaat en onze entree in het buitenland.
Het eerste argument gaat over de externe effecten die museumbezoekers creëren door geld te besteden in horeca en winkelstraten. Toch kunnen een heleboel zaken onder deze externe effecten worden geschaard zoals een bezoek naar de bios.
Het tweede argument gaat over het beeld dat het buitenland van Nederland heeft. Het zou natuurlijk leuk zijn als iedere buitenlander Nederland interessant, creatief en vrijdenkend vond maar moet ik dan werkelijk gedwongen worden om voor culturele instellingen te betalen zodat wat buitenlanders een beter beeld van Nederland hebben?
Een derde argument is merit goods; in de woorden van Boekman: ‘Een kunstpolitiek van de overheid moet erop gericht zijn de belangstelling voor kunst te vergroten en, waar zij niet bestaat, te trachten belangstelling voor kunst te wekken.’ De smaak van het publiek is geen onveranderbaar gegeven. Niet alles is appelmoes, pas als je met wat moeite de smaak te pakken hebt gekregen, realiseer je je wat je anders gemist had. Dit roept soms boze reacties op: ‘Wie is de overheid dan wel om te bepalen dat die atonale jengelmuziek goed voor mij is.’
Tsjah, de laatste zin pakt mijn kritiek wel op.
Een vierde argument is dat van behoud: de hunebedden moeten we behouden. Het vijfde: niemand weet van zichzelf of hij of zij een toptalent is. De kans is zo klein dat je Janine Jansen bent, dat het niet rendeert om in je eigen artistieke loopbaan te investeren. Dus als we als samenleving prijs stellen op die toppers dan moeten we bijspringen. André Rieu heeft via het gesubsidieerde conservatorium en het gesubsidieerde LSO zijn carrière kunnen beginnen.
Wie is ‘we’? Waarom moeten ‘we’ de hunebedden behouden? Als Plasterk een hunebed wil behouden is dat zijn goed recht, zolang ik maar niet gedwongen wordt om de rekening te betalen.
Het voorbeeld van André Rieu is lachwekkend aangezien André Rieu opgroeide in een muzikaal gezin en al op vijfjarige leeftijd viool speelde. Dus lang voordat Rieu op een conservatorium zat was het al bekend dat hij talent had voor een muzikale carrière. We kunnen dus rustig stellen dat toptalentjes weten dat ze aanleg hebben voor hun vak en de mensen die dat nog niet weten meestal geen toptalent zijn.
Ten slotte als zesde argument de regionale spreiding: als je wilt voorkomen dat alle ambitieuze mensen de regio verlaten, moet je hen ook cultureel wat te bieden hebben. De belastingbetaler betaalt per bezoeker meer mee aan het Orkest van het Noorden of het Limburgs Symfonie Orkest dan aan het Concertgebouworkest; bij de laatste betaalt de bezoeker per kaartje 50 euro en de belastingbetaler ook 50, terwijl in de regio de bezoeker 25 euro betaalt en de belastingbetaler 125. Er gaan in de regio simpelweg minder mensen naar de voorstellingen, en de betaalbereidheid is geringer.
‘Als de notaris zonodig naar de opera wil, laat hij zelf zijn kaartje betalen.’ Het gekke is dat mensen opeens doen alsof hier geen markt bestaat. Als instellingen de prijzen verdrievoudigen, blijven de bezoekers weg. Dan gaan ze kaskrakers programmeren; wat sneuvelt zijn de experimenten, de starters, de jongere makers.
Gij zult betalen! Goedschiks of kwaadschiks!
Bij de tweede alinea vind ik het heel erg jammer dat Plasterk niet inziet dat ook kaskrakers vaak verschillen én experimentele invloeden kunnen hebben. Waarom geven we mensen het geld dat ze nu moeten betalen aan cultuur niet terug zodat zij zelf kunnen bepalen waar zij het aan uitgeven?
Wat is een gouden standaard? Hoe werkt een gouden standaard? Dirk van Enk heeft in samenwerking met o.a. Frank van Dun, Marcel Meijer en het Rothbard Instituut een verzameling vragen neergezet én beantwoord over de goudstandaard.
Is er trouwens geen centrale bank nodig voor een goudstandaard?
Nee, goud behoeft geen centrale bank. Die verleidt overheden en beleidsmakers tot misbruik. De gouden standaard kan men wettelijk vastleggen en de bankenmarkt vrijgeven. Ook kan de standaard worden geprivatiseerd, waarbij banken zelf zorgen voor inwisselbaarheid van geld tegen een vast goudgewicht. Een vrije bankenmarkt leidt automatisch tot het gebruik van edelmetalen als geld, vooral goud, wegens het vertrouwen dat daarin bestaat. De goudhoeveelheid wordt dan door vraag en aanbod bepaald en is altijd een weergave van de wensen van het publiek. Geldschepping tast dan niemands eigendommen meer ongewenst aan. Ongedekt papiergeld is kansloos bij de afwezigheid van wetten op de betalingsmiddelen. Vrij concurrerende banken moeten om hun reputatie denken en contracten naleven, zoals inwisseling van geld in goud. Daarom zullen zij deugdelijk geld uitgeven, temeer er geen ‘bank der banken’ is die hen uitkoopt als zij fractioneel bankieren en in de problemen komen. Eventueel kunnen overheden de ongedekte geldschepping als fraude bestempelen.
Aangezien het libertarisme een gestage groei maakt in Nederland is het van belang om mensen kennis te laten maken met de theorie en standpunten op een laagdrempelige manier. Om deze reden heb ik wat leuke powerpoints verzameld die doorgestuurd kunnen worden naar geïnteresseerden.
Okay, het filmpje is natuurlijk wat overdreven maar er zit een grote kern van waarheid in. Want als je de argumenten voor allerlei goedbedoelde betuttelende en totalitaire overheidsmaatregelen hoort dan herken je de argumenten en verwijten van de dame in dit filmpje.
Veel mensen betogen dat de overheid zich met de gezondheid van mensen mag bemoeien louter omdat ze die eerst gedwongen hebben staatsverzekeringen (zekerheid is ver te zoeken overigens) af te sluiten en staatsziekenhuizen te bezoeken en daarmee hun gezondheid dus een publieke zaak werd.
Vrouw: Fruit eten is goed vind je niet?
Man: Ja, da’s waar
Vrouw: Ik vind dat er een wet moet komen die het eten van twee stuks fruit per dag verplicht
Man: Is dat niet aan het individu om te beslissen?
Vrouw: Het zijn maar twee stuks per dag. Da’s toch redelijk niet? Wat heb je tegen fruit? Ik dacht dat je vond dat fruit eten een goed idee was. Wil je niet dat mensen gezond zijn? Waarom haat je fruit? Je bent anti-fruit! Je hebt een fruitfobie! Ik durf te wedden dat jouw kinderen geen fruit mogen eten. Je wilt fruit verbieden op scholen. etc etc
Of het nou Democraten zijn of Republikeinen, spenderen doen ze met liefde. En geef ze eens ongelijk, als niemand je kan tegenhouden en in een democratie iedereen alles op de grote rekening probeert te zetten moet je als bestuurder wel heel stevig in je schoenen staan.
M.a.w het democratische systeem, gecombineerd met een staatsmonopolie, leidt hier automatisch toe.
David Nolan, oprichter van de Amerikaanse Libertarische Partij en bedenker van het Nolan diagram is helaas overwacht overleden. De New York Times heeft er een artikel over.
In een half-socialistisch land als Nederland is het niet vreemd dat misdadigers zacht worden aangepakt. Mensen die zich tegen boeven verdedigen wordt eigenrichting verweten en als ze wat te hard hebben geslagen lopen ze het risico langer door de ‘rechtstaat’ opgesloten te worden dan de boef zelf.
De burgemeester van Zaltbommel, Albert van den Bosch, reageerde in de regionale krant nogal blij verrast toen hij hoorde dat een winkelier zijn overvallers met ‘een karatetrap’ heeft afgeserveerd. De gemeenteraad stoort zich aan de ‘stoere taal’ (bron).
Het kapitalisme is gebaseerd op de onschendbaarheid van prive-eigendom; het socialisme is gebaseerd op de gedachte dat het toegestaan is om prive-eigendom te schenden wanneer het erom gaat socialistische doelen te bereiken (herverdeling, gelijkheid, etc).
De kleine kruimeldief doet op kleine schaal in feite niets anders dan wat de verzorgingsstaat op grote schaal doet: geld wordt geconfisceerd van de ‘haves’ en uitgedeeld aan de ‘have-nots’. De dief confisceert geld van de ‘haves’, en hevelt het over naar de ‘have-nots’ – de dief en eventueel zijn familie.
Autogarages hebben baat bij meer kapotte auto’s en de politie heeft baat bij hogere criminaliteit. Maar de politie heeft een monopolie en dat maakt alle verschil in hun gedrag.
Een garage die slecht werk levert verliest klanten. Maar als de politie slecht werk levert krijgt het meer overheidsmiddelen (en meer bevoegdheden). En dus is het niet vreemd dat de criminaliteit stijgt en verhardt.
Het Parool meldt: AMSTERDAM – In Amsterdam werd de afgelopen drie jaar slechts zestien procent van de overvallen opgelost. Dat is royaal beneden het landelijk gemiddelde van 24 procent.
Dat schrijft een groep onderzoekers onder leiding van criminoloog Cyrille Fijnaut in het rapport Overvallen in Nederland. In het rapport concluderen ze dat de aanpak van overvallen door de overheid in de afgelopen jaren gefaald heeft.
EénVandaag had er gisteren ook een item over. Helaas pleit een criminoloog als oplossing een verdere centralisering van de politie. Dat zal het politiemonopolie alleen maar sterker maken, met navenante gevolgen.
In de Verenigde Staten, waar sinds kort een onderwijs-debat is opgelaaid, na het verschijnen van Waiting for Superman, vraagt New York Times-verslaggever Thomas L. Friedman zich nu ook af hoe het beter kan.
De auteur van De aarde is plat constateert ook dat het Amerikaanse onderwijssysteem in zak en as zit. Dat komt vooral doordat (slechte) leraren worden aangetrokken, die geen prikkel hebben om hun best te doen. Met rampzalige gevolgen.
Zo komt maar liefst drie vierde van de Amerikaanse jongeren in de leeftijd van 17 tot 24 jaar komt niet in aanmerking voor het leger wegens het niet halen van hun middelbare school diploma, zwaarlijvigheid of een crimineel verleden.
Een groot probleem is, zoals wij eerder schreven, de vakbond daar die iedere hervorming tegenhoudt, omdat het baanzekerheid verkiest boven goed onderwijs. Zo is het feitelijk onmogelijk om een falende leraar te ontslaan en hebben goede leraren geen enkele (financiële) prikkel om te excelleren.
Ron Paul laakt bij John King de toegenomen ‘nutteloze’ veiligheidsmaatregelen op vliegvelden, die een vergaande inbreuk vormen op de lichamelijke integriteit.
Volgens het congreslid kan de overheid geen absolute veiligheid garanderen. Maar ligt zijn rol in het beschermen van de rechten van zijn onderdanen.
Op de IDFA wordt deze week een documentaire getoond getiteld “How to start your own country“. Helaas al uitverkocht dus moeten we het doen met onderstaand fragment. Ooit gehoord van Molossia, Sealand, Seborga of Hutt River Principality?
Elk jaar stichten honderden mensen een onafhankelijke staat. Deze staan op geen enkele kaart, nog niet althans.
De Canadese filmmakerJody Shapiro bezocht zes van deze niet-erkende, zelfuitgeroepen, soevereine micronaties.
De Republic of Molossia in Nevada heeft zes inwoners en de klok loopt voor de lol 39 minuten achter op die van de rest van de staat. Inspiratie voor de oprichting was de film The Mouse That Roared. Het prinsdom Seborga in Italië heeft alle instrumenten voor een eigen bestuur.
North Dumpling Island nabij New York is eigendom van Dean Kamen, de uitvinder van Segway, die een grondwet van het eiland in de wijnkelder vond. New Free State Of Caroline is een vrijplaats voor excentriekelingen, met een Neptunus-achtig figuur als leider.
Het Engelse Sealand ligt zes kilometer uit de kust van Harwich, en bestaat uit een marinebasis die hoog boven de golven uitsteekt. En de inwoner van micronatie Hutt River in Australië hoeft geen belasting te betalen.
Advocaten, VN-medewerkers en diplomaten van onder andere Palestina, Somaliland en de Westelijke Sahara komen aan het woord over de vraag wat een staat een staat maakt. Auteur Erwin Strauss vindt het een state of mind: “Als je vindt dat je een apart land bent, dan ben je dat ook.”
Bij het programma VPRO-boeken was de filosoof Hans Achterhuis te gast, om zijn boek “De utopie van de Vrije Markt” te presenteren. Daarin neemt hij stelling tegen het denken van Ayn Rand en Alan Greenspan, die hij verantwoordelijk acht voor de kredietcrisis als gevolg van hun blind vertrouwen op de markt.
De excentrieke investeerder Jim Rogers zal het er niet mee eens zijn. Eerder deze week beweerde hij dat het voor iedereen beter zou zijn om Ierland te laten afstevenen op een faillissement.