Natuurlijk is de titel van dit bericht een beetje vreemd. Over muzieksmaak valt immers te twisten. In ieder geval doet de lokale D66 afdeling van Groningen een dappere poging om de kwaliteit van de straatmuziek te verbeteren. Zo is D’66 voorstander van het houden van audities voor straatmuzikanten. Wanneer ze hiervoor slagen dan hoeven ze minder, of niets, te betalen voor hun vergunning.
Voor de minder getalenteerde muzikanten wil D’66 de kosten van de vergunning verhogen en de duur verkorten. Op deze manier hoopt D’66 de kwaliteit van de straatmuziek te verbeteren.
De vraag is echter of er daadwerkelijk een probleem met de Groningse straatmuziek. Uit de onderstaande link van de D’66 website blijkt dat er nauwelijks klachten zijn over de kwaliteit van de straatmuziek. Ook uit de rondvraag van het bijgevoegde Youtube filmpje zijn veel mensen positief.
In principe is het logisch dat er weinig klachten zijn. De meeste straatmuzikanten zijn er om een mooie show te geven én wat geld te verdienen. De straatmuzikanten die niet in de smaak vallen bij mensen zullen weinig vrije giften ontvangen en daarom stoppen. Natuurlijk geeft men deze show in een openbare ruimte en daardoor zal de muziek niet door iedereen worden gewaardeerd, vandaar de enkele klachten.
Dus waarom dan toch dit voorstel van D’66? De reden is waarschijnlijk omdat D’66 met dit voorstel haar elitaire smaak op de rest van de bevolking kan drukken. Zo wil D66-gemeenteraadslid Erik Akkermans dat leden van het Prins Claus Conservatorium actief deelnemen aan straatorkesten.
Dus in plaats dat vrije giften bepalen welke straatmuzikant gemotiveerd blijft om door te gaan gaat D’66 even regelen dat de sopranen de winkelstraten vullen. Herrie voor de meesten, prachtig voor een enkeling.
Democratie staat voor velen gelijk aan vrijheid en verdraagzaamheid. Ten onrechte. De Egyptische lente toont dat de uitkomst ervan niet met zekerheid liberaal hoeft te zijn.
Welingelichte Kringen schrijft: “Wij willen de Sharia”. Het Tahrirplein in Caïro, symbool van de Arabische lente, die vooruitgang ging brengen, openheid, democratie, was afgelopen vrijdag na de vrijdaggebeden in handen van de Salafisten, de extreme tak van de islam die bijvoorbeeld in Saoedi-Arabië ledematen afhakt.
Deze vraag werd me laatst gesteld in een discussie. Het antwoord hierop is dat overheden vrijwel altijd enorme schulden opbouwen waardoor zij baat hebben bij de mogelijkheid om onbeperkt geld te printen. Goud kun je niet printen en daarom is het aantrekkelijker voor een overheid om een papieren standaard te hebben i.p.v. een goudstandaard.
Bill Whittle over het recht op vrij wapenbezit. Hij vraagt zich af ‘waarom het zo is dat wapens schijnbaar criminaliteit veroorzaken maar de plaatsen met de meeste wapens de minste criminaliteit kennen’.
Veel libertariërs zijn voorstander van een non-interventie beleid. Dit wil zeggen dat overheden niet moeten proberen om eilanden van vrijheid en democratie te stichten in bijv. het Midden-Oosten door militair geweld. Niet alleen omdat deze aanpak niet werkt maar ook door de onvermijdelijke ‘blowback’ die dit meebrengt.
Daarentegen is het wel aangetoond dat vrijheid werkt. Vreedzame handel brengt, behalve goederen, ook nieuwe ideeën mee. Zo heeft John Stossel laatst een interview afgenomen met historicus Thaddeus Russell waarin hij claimt dat ..
Amerikaanse militaire interventie heeft anti-Amerikaanse gevoelens versterkt en repressieve regimes nog repressiever gemaakt. Daarentegen heeft Amerikaanse popcultuur, wat volgens sommigen de laagste van alle culturen is, meer gedaan voor de vrijheid dan alles wat het Amerikaanse leger zou kunnen doen.
Een prachtig voorbeeld hiervan is het concert van Bruce Springsteen in Oost-Berlijn (1988) waarbij hij voor een publiek van zo’n 160.000 man ‘Born in the USA’ zingt, een jaar voor het vallen van de muur.
Burgemeester Onno van Veldhuizen van Hoorn is een held! Toen van Veldhuizen in zijn auto zat zag hij een man achter een groep jongens aanrennen. De man sprong vervolgens bij de burgemeester in de auto en vertelde hem dat de jongens kleding uit zijn winkel hadden gestolen. Van Veldhuizen zette vervolgens de achtervolging in en wist een jongen bij de kraag te pakken.
Van Veldhuizen liet weten geen moment te hebben getwijfeld over zijn optreden. ,,Dat gaat automatisch als je zoiets ziet gebeuren. De winkeleigenaar toonde met zijn achtervolging veel burgermoed en daar ging ik vanzelf in mee.”
Wie tegen democratie is, laadt de verdenking op zich voorstander van dictatuur te zijn. Maar dat is onzinnig, stellen Frank Karsten en Karel Beckman.
Zij verdedigen het libertarisme, een stroming die maximale vrijheid van het individu nastreeft. Ze vegen alle onvrede over de democratie (in Nederland, in Europa) bij elkaar en zijn geneigd tot absoluutheden als: ‘Iedereen weet dat…’
Voor hun ideaal – individuele vrijheid en dynamiek gecombineerd met sociale harmonie – moet de rol van de staat worden ingeperkt en de burger meer
controle krijgen over zijn leven en de vruchten van zijn arbeid.
Hun zienswijze leidt tot lekkere dwarse standpunten: ‘Antidiscriminatiewetgeving is een vorm van geweld’ (RW).
Vergelijkbaar met de Nederlandse Telegraaf is El Universo de best verkochte krant in Ecuador. De quote is geplaatst door de redactie van de krant als reactie op de pogingen van de Ecuadoraans president Rafael Correa om vrijheid van meningsuiting in te perken.
When you see that trading is done, not by consent, but by compulsion – when you see that in order to produce, you need to obtain permission from men who produce nothing – when you see that money is flowing to those who deal, not in goods, but in favors–when you see that men get richer by graft and by pull than by work, and your laws don’t protect you against them, but protect them against you–when you see corruption being rewarded and honesty becoming a self-sacrifice–you may know that your society is doomed.
Vrije vertaling:
Wanneer je ziet dat men handel drijft onder dwang, wanneer je toestemming nodig hebt van mensen die niets produceren om zelf te produceren, wanneer je ziet dat geld stroomt naar de mensen die handelen in gunsten in plaats van goederen, wanneer je ziet dat mensen rijker worden door corruptie en diefstal en de wet jou niet beschermt tegen hen, maar de wet hen beschermt tegen jou, dan weet je dat jouw samenleving verloren is.
Detlev Schlichter, schrijver & econoom, heeft een briljant artikel geschreven over de voordelen van een goudstandaard voor Griekenland.
In zijn artikel ontkracht hij de algemeen geaccepteerde wijsheid dat het probleem met Griekenland ligt aan het gebrek aan mogelijkheden voor de Grieken om hun eigen monetaire beleid te voeren. Schlichter maakt de vergelijking met een individu met schuldproblemen. Is de oplossing om zo’n persoon uit zijn schulden te werken door hem nog meer te laten lenen? Of in de woorden van Schlichter:
Kan het zijn dat er iets fundamenteel fout is aan het bestrijden van een crisis, dat het resultaat is van teveel schulden en teveel goedkoop geld, met nog meer schulden en goedkoop geld?
Natuurlijk zullen veel economen claimen dat deze wijsheid weliswaar opgaat voor individuen maar niet voor overheden. Overheden hebben namelijk de taak om de geldhoeveelheid te manipuleren om zo de export te stimuleren. Toch geeft Slichter in zijn artikel aan dat deze manipulatie van internationale handel nooit welvaart kan brengen. Bovendien komt deze aanpak met een kostbare prijs: Griekse spaarders en pensioenfondsen zullen moeten aanzien hoe de waarde van hun geld wordt gestolen.
Uiteindelijk zal men de realiteit moeten accepteren. De Griekse overheid is failliet en de oplossing is een drastische verlaging van overheidsuitgaven en een hard muntwezen voor duurzame economische groei.
In de serie ‘Everything is a remix’ legt de heer Ferguson uit dat vrijwel elke uitvinding is ontstaan door kleine aanpassingen in de oorspronkelijke uitvinding of door de samenvoeging van tal van uitvindingen. Het resultaat is een zeer interessante documentaire die je doet twijfelen aan het nut van intellectueel eigendom.
Interessant is ook het verhaal van James Watt, de uitvinder van de moderne stoommachine. Watt wist bestaande stoommachines te verbeteren door hier een aparte ‘condensor’ aan toe te voegen. Al snel wist Watt zijn verbetering te patenteren. Sommige mensen zien hierin het bewijs dat innovatie en monopolisering hand in hand ging. Dit lijkt te kloppen aangezien het aantal paardenkracht (PK) van de stoommachines onder Watt zijn patent omhoog schoot met zo’n 750 PK per jaar. Echter, toen het patent van Watt was verlopen schoot het aantal PK omhoog met een toename van meer dan 4.000 PK per jaar. Bovendien werden er ook brandstofbesparingen gerealiseerd nadat het patent was verlopen.
Belangrijk hierin waren de verbeteringen van Richard Trevithick aan de stoommachine nadat Watt zijn patent was verlopen. Nog belangrijker was dat Trevithick deze verbetering vervolgens niet ging patenteren waardoor iedereen zijn verbetering weer kon verbeteren waardoor de Industriële Revolutie echt op gang kon komen.
Bron: Against Intellectuel Monopoly, Michele Boldrin & David K. Levine
Leden van het Europese parlement hebben een voorstel ingediend om de EU vlag voortaan op de shirts van het nationale elftal te drukken.
Nessa Childres, EU-parlementslid en voorstander van het voorstel, zegt, ‘Sportevenementen hebben een groter potentieel om gewone Europeanen te verenigingen onder één gevoel van trots op Europa dan alle verdragen, reguleringen of instellingen bij elkaar’.
Aankomende september zal er een stemming plaatsvinden over het voorstel. Als reactie op het voorstel heeft Struan Stevenson, EU-parlementslid van de UK Conservatieven, een opinie artikel geschreven. Hij vraagt zich af ‘of Europarlementariërs tegen die tijd wakker zijn geworden door de crisis, of dat ze hun tijd blijven verspillen aan dit soort onzin voorstellen’.
Wederom trakteert de onvolprezen Olivier Marc Hartwich ons met een geweldig artikel. In deze bijdrage staat hij stil bij de vraag waarom Europa rijk werd.
De oorzaak ligt in de politieke fragmentatie van Europa. Kleine rijkjes beconcurreerden elkaar. Mensen vertrokken naar gebieden die hen het meeste kans gaven en waar het veilig was. Hier ontstonden dan ook de beste ideeën die aan de basis liggen van het succes van Europa.
Andere gebieden die hen wilden bijbenen, moesten dan ook het goede voorbeeld volgen. Zo ontstond een proces van trial en error. Harmonisatie is daarom de doodsteek. De middelmaat wordt de norm. In wezen is dit het tegengestelde doen van wat ons ooit zo succesvol maakte.
Volgens Hartwich kan niet alleen Europa, maar ook Australie hieruit wijze lessen trekken:
Goed stuk van Jeffrey A. Tucker over Google, dat na het debacle van Buzz opnieuw probeert om een voet aan de grond te krijgen in de wereld van de sociale media door Google Pus te introduceren. Anders dan Facebook waar je of vriend of geen vriend bent, is Plus een stuk slimmer. Zo kun je mensen indelen in kringetjes. Op deze manier vermijd je dat je baas hetzelfde onder ogen ziet als je stapvrienden. Bovendien wordt daarmee het fenomeen ‘ontvrienden’ verleden tijd.
Tucker ziet in de pogingen van Google een levend bewijs hoe de markt tot innovatie leidt. Constant zul je iets beters moeten leveren dan je concurrenten, hetgeen tot geweldige nieuwe producten en diensten tot gevolg heeft.
In deze documentaire komen wetenschappers en andere publieke figuren
aan het woord die haarfijn aannames van ‘dubbelgepunnikte bioterroristen’ (ecologisten) falsifiseren. Daarnaast komen zij ook met een eigen gestaafde hypothese die de oorzaak achter de klimaatveranderingen weergeeft. Er wordt ook in gegaan om de ‘groene beweging(en)’ en hoe die in feite anti-mens is. Ik hoop later meer in te gaan op dit laatste.
Zoals bedrijven concurreren om de euro’s van haar consumenten zo kunnen overheden ook concurreren om de belastingcenten van ‘haar’ burgers. Dit zorgt ervoor dat overheden een prikkel hebben om belastinggeld doelmatig te besteden om zo de belastingen laag te houden.
Een EU belastingkartel kan daarom een van de grootste bedreigingen zijn voor onze vrijheid. Zeker in een tijd waarin de EU steeds verder uitgroeit tot een superstaat.
Wij denken vrij te zijn, doen er alles aan om iets van ons leven te maken, doch kunnen niet ontsnappen aan de constante stroom van wetten en regels die ons handelen beperken en die de vruchten van onze arbeid afpakken.
Dit is slavernij in zijn subtielste vorm. Wat dit nu precies met beschaving van doen heeft is mij volstrekt onduidelijk.
Dmitry Medvedev, de Russische president, claimt dat het ambtenaarschap in Rusland populair is geworden door de hoge corruptie in dit land. Een baan als ambtenaar betaald namelijk niet echt goed, exclusief steekpenningen, en echt prestigieus is zo’n baan niet. Dus de enige logische verklaring waarom het ambtenaarschap populair is komt door de mogelijkheden om geld te verdienen door corruptie aldus Medvedev.
In Nederland kennen we niet zoveel corruptie als in Rusland. Toch hoeft corruptie niet altijd negatief te zijn. Op het MV blog hebben we tal van voorbeelden gevonden van overheidsprogramma’s die zo uitgekookt slecht zijn dat het wellicht beter is om een ambtenaar om te kopen dan om bijv. een boete te betalen voor een belachelijke wet, verordening of bemoeienis.
Bij de Nederlandse overheid zijn ze trouwens ook niet altijd vies van corruptie. Zo is er een aangifteplicht voor ambtenaren wanneer ze corruptie vermoeden. In de praktijk grijpt men echter zelden in.
Marcel Meijer, blogger & leraar, was zelf net zo verbaasd als ik toen ik het rapport van James Tooley las over privaat onderwijs in sloppenwijken. Blijkbaar weet de markt zelfs de armsten van de armsten te bereiken in de wereld.
Dit is interessant omdat veel mensen menen dat privaat onderwijs alleen mogelijk is voor kinderen met rijke ouders. Tooley heeft in zijn onderzoek het tegendeel bewezen. Zelfs in sloppenwijken, waar mensen weinig te besteden hebben, kiezen ouders ervoor om hun kinderen naar school te sturen.
Marcel Meijer heeft als reactie op dit onderzoek een blog geschreven waarbij hij een interessante noot slaat. Juist in een land dat veel armoede kent is het belangrijk om een kleine overheid te hebben. In een arm land moet iedere inwoner immers heel erg spaarzaam zijn met elke cent die ze hebben. Dan kunnen mensen zich geen bureaucraten en politici veroorloven die heel erg wijs beslissen waar ze hun geld aan uitgeven.
De grotere efficiëntie is van essentieel belang in een arm land. Arme landen zijn arm omdat ze een tekort hebben aan productiemiddelen. Alles is er eigenlijk schaars. De overheid produceert niet, maar kan alleen maar herverdelen. Deze herverdeling is echter wel zeer kostbaar. Ervaring leert dat vergelijkbare taken door de overheid voor minstens de dubbele kosten worden uitgevoerd.
In Amerika begint ook bij de regering Obama door te dringen dat de werkgelegenheid zich niet herstelt en de regering de schuld zal krijgen van een verloren decennium van stagflatie. In paniek probeert men de Zwarte Piet door te schuiven en wijst automatisering als schuldige aan: het komt door die vervloekte geldautomaten.
Het recht om te discrimineren, het recht tot vrije associatie, het recht om zelf uit te maken met wie je wel of niet wilt omgaan is een prachtig recht. Want het voorkomt veel problemen.
Helaas bestaat het niet in Nederland. Een Nijmeegse juwelier die al acht keer was overvallen door Antillianen en Marokkanen zag langzamerhand een duidelijk patroon in de daders. Marokkanen van zestien jaar hebben meestal geen geld om dure sieraden te kopen maar tonen toch opvallende ‘koopinteresse’.
De juwelier weigert ze dus maar dat gaat zomaar niet, een Nijmegenaar (Havana aan de Waal) heeft inmiddels aangifte gedaan. Joost Niemöller van DDS schreef erover.
Recentelijk plaatste ik een item over tijgermoeders. Er ontspon een discussie onder onze vaste reaguurders wat de link met het libertarisme is.
Onbedoeld legt het heel veel zaken uit. Het gaat over waardeloze diploma’s. De maker van de video legt helder uit dat de verklaring hiervoor gezocht moet worden in de vraagoverschot van bepaalde opleidingen.
Op zijn beurt is dat weer te herleiden tot het idee dat je vooral moet doen wat je leuk vindt. De kans dat je vervolgens een baan vindt die past bij je opleiding is dan heel klein. Doen wat je leuk vindt, is zeker belangrijk, maar dat moet je nog altijd afstemmen op de behoeften van de markt. Anders ben je werkloos, omdat domweg niemand staat te wachten op datgene wat jij te bieden hebt, hoe leuk je het zelf ook vindt.
Het draait er om of je iets van waarde voor anderen kunt betekenen. Dus het gaat niet om wat jij leuk vindt, maar wat anderen leuk vinden. Dat is niet leuk om te horen. Maar dat is nu net het probleem: niemand wil je de realiteit zeggen. Vooral kinderen van babyboomers zijn wijs gemaakt dat ze heel speciaal zijn en en plukken daar nu de wrange vruchten van.
Produceer dus iets waardevols voor de samenleving. Als je niet je eigen gewicht kunt dragen, zullen anderen dat doen middels overheidsbanen of subsidies. Diegene die een waardeloze opleiding gevolgd hebben, zullen daarom dus ook alijd blijven stemmen op die partijen die niet tornen aan hun privileges.
Veel mensen zouden antwoorden dat zo’n bedrag in de miljoenen of miljarden loopt. Of dat het opgeven van het internet voor de rest van ons leven onbetaalbaar is.
Bedenk vervolgens hoeveel een internetverbinding kost. En daar heb je het: een perfect voorbeeld van hoe de markt waarde weet te creëren tegenover (extreem!) lage kosten.
Natuurlijk is de titel van dit bericht een beetje vreemd. Over muzieksmaak valt immers te twisten. In ieder geval doet de lokale D66 afdeling van Groningen een dappere poging om de kwaliteit van de straatmuziek te verbeteren. Zo is D’66 voorstander van het houden van audities voor straatmuzikanten. Wanneer ze hiervoor slagen dan hoeven ze minder, of niets, te betalen voor hun vergunning. 
Goed stuk van Jeffrey A. Tucker over Google, dat na het debacle van Buzz opnieuw probeert om een voet aan de grond te krijgen in de wereld van de sociale media door Google Pus te introduceren. Anders dan Facebook waar je of vriend of geen vriend bent, is Plus een stuk slimmer. Zo kun je mensen indelen in kringetjes. Op deze manier vermijd je dat je baas hetzelfde onder ogen ziet als je stapvrienden. Bovendien wordt daarmee het fenomeen ‘ontvrienden’ verleden tijd.
n het woord die haarfijn aannames van ‘dubbelgepunnikte bioterroristen’ (ecologisten) falsifiseren. Daarnaast komen zij ook met een eigen gestaafde hypothese die de oorzaak achter de klimaatveranderingen weergeeft. Er wordt ook in gegaan om de ‘groene beweging(en)’ en hoe die in feite anti-mens is. Ik hoop later meer in te gaan op dit laatste.
