Waarom de overheid geen banen kan scheppen!
september 9th, 2011 door Christopher
Het zal u niet ontgaan zijn, maar voor wie het nog niet weet:
De Amerikaanse president Barack Obama heeft in het Congres in Washington zijn langverwachte banenplan voorgesteld. Het plan – officieel de ‘American Jobs Act’ – bevat maatregelen voor een totaalbedrag van 447 miljard dollar (321 miljard euro). Daarvan bestaat 240 miljard uit belastingvoordelen. Obama riep de verzamelde Democraten en Republikeinen op het “politieke circus” te stoppen
Obama trekt 447 miljard dollar uit voor banen – Dossier Obama – HLN.
Stel nu dat Obama over een jaar – vlak voor de verkiezingen- kan aantonen dat door zijn plan 1 miljoen Amerikanen aan het werk heeft gekregen. Op het eerste gezicht zou dit indrukwekkend klinken, vindt u ook niet?
Behalve als je even de rekenmachine erbij pakt. 447 000 000 000 / 1 000 000 = 447 000
Een persoon aan het werk krijgen, kost dus een half miljoen dollar!
Maar daar blijft het niet bij. Het ergelijke is dat banen die middels overheidsinterventie mogelijk zijn gemaakt, feitelijk kunstmatige jobs zijn, die alleen maar leiden tot verspilling en daardoor economisch herstel juist in de weg staan.. (In economische termen: een ineffciente allocatie van productiefactoren).
Laat mij dit verduidelijken met een voorbeeld. Stel je eens een dorpje voor waar er een plaatselijk eetcafé aanwezig is. Op een gegeven moment valt het de uitbater op dat tijdens lunchtijd zijn tent altijd vol zit. De keuken kan de bestellingen amper aan en klanten vechten zelfs om een stoel te bemachtigen!
Dus besluit de uitbater nieuwe bediening te trekken, tevens verbouwt hij de boel en investeert hij in hoogwaardige keukenapparatuur.
Maar dan merkt hij ineens dat bijna alle klanten weer vertrokken zijn. Wat hij namelijk niet wist, was dat al deze klanten medewerkers waren van rondtrekkend circus dat een korte periode in het dorp verbleef. Daar staat hij dan met zijn nieuwe keuken en personeel. 
Wat de uitbater in dit verhaal noodlottig werd, was dat hij afging op verkeerde marktsignalen. De stimulus is van hetzelfde laken een pak. Het creeert inderdaad tijdelijke werkgelegenheid, net als het voorbijtrekkende circus, maar als dat geld op is, wordt alles verdampt. Dus staat een economie er nog veel slechter voor. Aangezien het geld dat is gebruikt voor die kunstmatige banen, is afgenomen van iets dat wel van waarde kon zijn voor de economie.
Wellicht dat de uitbater uit ons verhaal een kapperszaak naast zijn restaurant was begonnen, of zijn geld had uitgeleend aan zijn broer die een bouwbedrijf wilde beginnen. Dan was de productiecapaciteit echt vergroot en en daarmee ook echte werkgelegenheid gecreëerd. Maar die mogelijkheid is er niet meer.
Wie meer wil weten, waarom overheidsingrijpen in de economische door stimuleringspakketen zo averechts werken, raad ik dit ongemonteerde interview met Peter Schiff aan uit 2008. Daarin voorziet hij precies deze problemen.
Die vergelijking met het circus dat rondtrekt is een mooie die ik nog niet kende.
Waarschijnlijk worden er geen blijvende banen geschapen door deze investeringen echter wel wegen en bruggen onderhouden. Iets dat de vrije markt blijkbaar niet voor elkaar krijgt maar wel nodig heeft.
Die investeringen hebben als doel banen te scheppen, maar de overheid is daar volgens dit artikel zeer inefficiënt in, en de banen zijn niet eens duurzaam. De link met wegen en bruggen mis ik, kunt u verduidelijken?
Zelfs dat kan je beter overlaten aan de vrije markt. Je geeft het voorbeeld aan van het wegennet. Zoiets heeft altijd een (verborgen)prijs. Doordat men met belasting wegen aanlegde in de VS raakte het reizen met de trein uit de gratie, terwijl dat destijds vrij modern was en uit particuliere gelden gefinancierd. Dat een economie profiteert van goede infrastructuur is dus zeker waar, maar -zoals gezegd- hoeft de overheid dat niet perse voor haar rekening te nemen.
U pleit ervoor mensen te dwingen mee te betalen aan wegen die zij zelf niet gebruiken – of slechts voor een lager bedrag dan dat wordt afgedwongen?
Als de mensen in een bepaald gebied geen nut zien in een weg (of welk andere dienst of product), dan zullen deze niet worden aangelegd door ondernemers (in ieder geval zij die alles goed doorrekenen). Het door de overheid aanleggen van een weg die men niet nodig heeft is dus voor een groot gedeelte misallocatie van de productiefactoren in die samenleving.
Dit is de uitwerking, maar de manier waarop de middelen worden verkregen is slechter, kwaadaardig zelfs: er wordt fysiek geweld uitgeoefend om deze wegaanbouw voor elkaar te krijgen, bijvoorbeeld gedwongen betalingen en gedwongen afkoop van grond.