Gezien de verkiezingsuitslag in Frankrijk en Griekenland lijkt het erop dat mensen de draconische bezuinigingen zat zijn. Vraag is alleen of deze bezuinigingen echt wel zo draconisch zijn als het lijkt. Zo is onderstaand een afbeelding van de overheidsuitgaven (aangepast aan inflatie) van Italië, Frankrijk, Griekenland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

Nu zegt deze grafiek ons niet zo heel erg veel. Handiger zou zijn als de gegevens aangepast waren als een percentage van het BBP. Zo is in de bovenstaande grafiek te zien dat de overheidsuitgaven van Griekenland en Spanje zijn gestabiliseerd terwijl deze wellicht zijn gestegen als percentage van het BBP (omdat de economie daar krimpt).

Daarnaast zou het handig zijn om te kijken naar de overheidsuitgaven exclusief werkloosheidsuitkeringen. Aangezien de werkloosheid in Griekenland en Spanje flink is opgelopen verklaart dat wellicht waarom de overheidsuitgaven slechts zijn gestabiliseerd in plaats dat ze zijn gedaald.

Wat de grafiek wel goed weergeeft is de korte termijn visie van politici. Te zien zijn hoe alleen de landen met ernstige betalingsproblemen hun overheidsuitgaven proberen te beheersen. Tegenwoordig ben je al ‘fiscaal-conservatief’ wanneer je wilt vasthouden aan een begrotingstekort van maximaal 3%. Echter, zelfs als alle overheden zich keurig netjes houden aan de 3% norm blijven ze onaflosbare schulden creëren aangezien de verdiencapaciteit van de overheid achterblijft met de groei aan overheidsuitgaven.

Dit is een gevaarlijk spelletje voor de toekomst. Overheden blijven halve maatregelingen nemen waarmee de groei van de schulden slechts afgeremd wordt. Hierdoor ontstaat er een trend van steeds hogere lasten en minder publieke diensten.

Zie ook: Mañana- mentaliteit is niet duurzaam

Bron: George Mason University

Tags: democratie, politiek