Author Archive

Edin Mujagic over deflatie angst

maandag, september 29th, 2014

Monetair econoom Edin Mujagic stelt in de onderstaande video dat deflatie verwelkomt moet worden.

Deflatie is wereldwijd de norm geweest onder de goudstandaard. De productiviteit nam toe terwijl de geldhoeveelheid constant bleef – waardoor de prijzen daalden en de koopkracht toenam. Je kon met je zilveren guldens steeds meer kopen. Zelfs vandaag de dag zien we prijsdalingen (deflatie) in consumentenelektronica. Desondanks stellen weinig mensen de aankoop van een nieuwe laptop of smartphone uit omdat deze volgend jaar goedkoper is. Zelfs als mensen hun uitkopen uitstellen door deflatie, dan is het onwaarschijnlijk dat mensen hun aankopen voor eeuwig zullen uitstellen.

Inflatie steelt daarentegen de waarde van het geld, aldus Mujagic. Zelfs met wenselijk geachte inflatie van 2% verlies je een kwart van de waarde van je geld binnen 10 jaar. Mujagic stelt dat inflatie verantwoordelijk is voor de geringe groei in de levensstandaard van mensen met een vast inkomen. Ook stelt hij dat het ons monetaire systeem gebaseerd op geldontwaarding niet voor eeuwig door kan gaan.

Zie ook: Wie er baat heeft bij inflatie & Een centraal geplande crisis

Hoe de overheid geld uitgeeft

donderdag, september 25th, 2014

Volgens de Amerikaanse econoom Milton Friedman zijn er vier manieren om geld uit te geven. Je eigen geld aan jezelf, je eigen geld aan anderen, andermans geld aan jezelf en andermans geld aan anderen. Bij de eerste manier let je op zowel kosten als kwaliteit. Bij de volgende twee alleen op kwaliteit of op kosten en bij de vierde let je niet op kwaliteit of kosten. Die laatste manier is zoals de overheid geld uitgeeft.

Een mooi voorbeeld hiervan zien we in de onderstaande video. Lokale overheden gooien lustig subsidie tegen een veerpont aan, waardoor de totale hoeveelheid aan subsidie de kostprijs van de veerpont sterk overstijgt.

Feminisme vs. de waarheid

dinsdag, september 23rd, 2014

Er is de laatste tijd nogal wat kritiek dat slechts 10% van de directiefuncties worden opgevuld door vrouwen. Veel politici hebben zich als doel gesteld dat dit de aankomende jaren 30% moet worden. Als bedrijven hun best niet doen om dit binnen aanzienlijke tijd te halen komt er wellicht een vrouwenquotum.

Kijken we naar de arbeidsparticipatie van vrouwen dan valt op dat ongeveer 30% van de werkende vrouwen een voltijdbaan heeft. De rest maakt geen kans omdat je niet met een parttime baan ergens aan de top komt. Dus 30% van de vrouwen maakt wél kans op een topfunctie, oftewel 15% van de totale voltijd werkende beroepsbevolking.

Tel daarbij op dat directiefuncties doorgaans worden opgevuld door oudere heren (dus mensen met veel ervaring), dat de arbeidsparticipatie van vrouwen vroeger lager was (dus een minder grote poel van mensen met ervaring) en dat vrouwen doorgaans andere beroepen hebben. Dan lijkt die 10% vrouwelijke directieleden zo gek nog niet.

Christina Hoff Sommers stelt in de onderstaande video dat feministen mythes verspreiden zoals het glazen plafond en de kloof tussen de gemiddelde lonen van mannen en vrouwen. Feministen hebben m.i. wel een punt wanneer ze stellen dat we niet te snel een waardeoordeel over iemand moeten vellen op basis van geslacht. Deze vorm van de seksisme kan een barrière vormen waardoor mensen hun geluk niet nastreven.

Neoliberalisme: Een politieke fictie

zondag, september 21st, 2014

Het neo-liberalisme lijkt het moderne kwaad te zijn. Een graaicultuur, consumentisme, de kredietcrisis, individualisering, verschraling van sociale contacten, de afbraak van sociale voorzieningen – het zouden slechts enkele manifestaties zijn van het leed dat neoliberalisme heet.

De analyse veronderstelt dat er inderdaad zoiets is als een neoliberale ideologie, dat er schrijvers, wetenschappers, en denkers zijn die het neoliberale gedachtegoed hebben vormgegeven en dat er politici en bestuurders zijn die die ideologie vervolgens in beleid hebben weten te vertalen.

Martin van Hees is één van de auteurs van Neoliberalisme: een politieke fictie, dat vorige maand bij Boom is verschenen. De auteurs betogen dat de anti-neoliberale retoriek niet deugt: er is geen neoliberaal gedachtegoed en voor zover de term verwijst naar specifieke beleidsontwikkelingen, gaat het vooral om ontwikkelingen die niets met liberale uitgangspunten te maken hebben of er zelfs haaks op staan. In de lezing zal Martin van Hees deze stelling toelichten. Hij zal daarbij in het bijzonder ingaan op de verschillen en overeenkomsten tussen klassiek liberalisme, libertarisme, en (vermeend) neoliberalisme.

Martin van Hees (1964) is filosoof en politicoloog. Hij is hoogleraar Ethiek aan de Vrije Universiteit en was eerder verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en de Rijksuniversiteit Groningen. In zijn onderzoek richt hij zich op de filosofische grondslagen van het liberalisme, met speciale aandacht voor de analyse van vrijheid, rechten en verantwoordelijkheid.

Datum: Dinsdag 21 oktober 2014
Tijd: 20:00 (inloop 19:30)
Locatie:

Café Heffer
Oudebrugsteeg 7
1012 Amsterdam

Bron: Facebook

Students For Liberty Amsterdam

zondag, september 21st, 2014

Aankomende zaterdag zal Students For Liberty en LIJP, de libertarische jongerenorganisatie, voor het eerst een seminar organiseren in Amsterdam. Op het moment zijn er meer dan 100 aanmeldingen voor een dag vol met discussies en prikkelende lezingen. Voertaal zal in het Engels zijn. Onderstaand is een overzicht van het programma weergegeven.

ESFL-Logo

08.30-09.30 Breakfast @ Oudemanhuispoort

09.30-10.20 Opening Keynote: Sam Bowman – Open Borders

10.30-11.15 Breakout I
1a The economic foundations of liberalism – Lode Cossaer
1b Drug legalisation and prohibitions – Deborah Bruin
1c Why Europe needs Objectivism – Yernaz Ramautarsing

11.30-12.30 Breakout II
2a Free market feminism & liberty – Caroline Devine
2b Sudbury Education: Freedom for children – Christel-Hartkamp Bakker
2c Why socialism by necessity involves a reign of terror – Dion Reijnders

12.30-13.15 Lunch @ Oudemanhuispoort

13.15-14.00 Keynote 2: Marco Ricca – Hacktivism

14.15-15.15 Debates
3a Minarchism vs anarchism – Yernaz Ramautarsing vs Victor van der Sterren
3b Panel Debate: What is liberalism? – JOVD vs JD vs LIJP

15.30-16.30 Breakout III
4a Profit: Is it a fact or an opinion? – Erwin Vink
4b Piracy and private defense – Pieter Rademakers
4c Conservatism & Tocqueville – Melvin Schut

16.45-17.30 Final Keynote: Boudewijn Bouckaert – Liberalism & Property

18.30-20.30 Communal dinner @ Chicanos

21.00- Social

Datum: 27 september
Tijd: 8:30 tot 20:30 (waarna een borrel)
Locatie: University of Amsterdam
Kosten: gratis, aanmelden kan hier
Sponsor: Rising Tide Foundation
Kledingcode: Business casual

Bron: ESFL

Venezuela: vingerafdrukken voor boodschappen

zondag, september 21st, 2014

Critici van een vrije markt economie doceren graag op het fenomeen van marktfalen. Voorstanders van de vrije markt wijzen vervolgens op het veel grotere gevaar van overheidsfalen.

Socialism breadlines

De gehele economie van socialistisch Venezuela is hier een voorbeeld van. Hoge inflatie, lege schappen in de supermarkten en een repressieve overheid die iedere vorm van ondernemerschap kapot reguleert. Een concreet voorbeeld van hoe dit overheidsfalen werkt is te zien in het voedselbeleid van de Venezolaanse overheid. Om voedsel voor iedereen betaalbaar te maken zijn er maximumprijzen ingesteld. Het gevolg hiervan waren lege schappen omdat het niet meer rendabel was om bepaalde producten te verkopen.

Om dit overheidsfalen op te lossen werd vervolgens besloten om het voedsel te subsidiëren. Door de kunstmatig lage voedselprijzen was het echter heel aantrekkelijk om voedsel te exporteren. Dus besloot de Venezolaanse overheid overheid om haar falen op te vangen met een exportverbod. Natuurlijk waren er al snel smokkelaars die besloten om het voedsel uit het land te smokkelen.

Dus wat deed de overheid om dit probleem op te lossen? Zij besloot om de grenzen bij nacht dicht te gooien door 17,000 militairen langs de grens te stationeren. Ook is het nu verplicht om je vingerafdruk te scannen bij de supermarkt zodat je niet ‘teveel’ koopt, dat zou men immers uit het land kunnen smokkelen. In plaats dat de Venezolaanse overheid stopt met het interveniëren in de economie creëert ze problemen die alleen maar vragen om meer interventie (lees: minder vrijheid).

Bron: BBC
Zie ook: Venezuela nationaliseert toiletpapierfabriek

Lessen van het Schotse referendum

zondag, september 21st, 2014

Op 18 september had de Schotse bevolking de kans om te stemmen voor secessie van de UK. Ondanks het feit dat een meerderheid van de Schotten tegen onafhankelijkheid stemde waren er positieve resultaten geboekt. Zo gaf dit referendum mensen eindelijk de kans om te stemmen over iets dat zinvol was. Sinds het verdrag van Lissabon zijn politici nauwelijks meer warm te krijgen voor een referendum. Kiezers zouden dan de ‘verkeerde’ keus kunnen maken.

Scottish independence vote

Een ander positief resultaat is dat meer regio’s zullen aandringen op een referendum om zo de kans te krijgen om hun eigen landje te stichten. Politici zijn hiervoor als de dood en zijn daarom geneigd om concessies te doen voor meer lokale autonomie, zoals ook gebeurde bij het Schotse referendum. Er is dus sprake van een win-win situatie, waarbij zowel een ‘ja’ of een ‘nee’ stem meer autonomie oplevert.

Libertariërs zijn doorgaans voorstander van secessie/decentralisatie. Dankzij secessie kunnen mensen veel makkelijker “stemmen met hun voeten”. Dit wil zeggen dat mensen kunnen verhuizen naar het politieke systeem dat hen aanstaat. Hierdoor zal er ook meer concurrentie ontstaan tussen verschillende jurisdicties om de publieke middelen zo effectief mogelijk te besteden. Zwitserland is een uitstekend voorbeeld van hoe decentraal bestuur werkt.

Bovendien is de kans groter dat je de uitkomst kunt veranderen van een lokale verkiezing dan van een Europese. Dit heeft ook weer invloed op de voorlichtingskosten die kiezers ervaren. Wanneer het niets uitmaakt of je nu stemt of niet dan heeft het weinig zin om verkiezingsprogramma’s te vergelijken of studies te lezen die je eigen overtuigingen op de proef stellen. In de VS wisten economen ooit te berekenen dat de kans groter is dat je onderweg naar de stembus om het leven komt door een verkeersongeval dan dat je stem een verschil maakt in de landelijke verkiezingen.

De belangrijkste les die we kunnen leren van het Schotse referendum is hoe mensen stemmen op basis van hoop of angst. Kijken we naar de onderstaande tabel dan valt op dat iedere leeftijdsgroep onder de 55 jaar voor een onafhankelijk Schotland stemde. Zij werden veelal gemotiveerd door de hoop dat het beter kan. De mensen boven de 55 stemden daarentegen massaal tegen onafhankelijkheid. Zij werden gemotiveerd door de angst voor het onzekere.

Screen-Shot-2014-09-19-at-10.28.56-AM

De mensen die afhankelijk zijn van de overheid voor hun levensonderhoud zijn dus angstig voor verandering. Separatistische bewegingen doen er wijs aan om hun communicatie aan te passen aan deze angst. In plaats dat ze mensen warm maken voor een hoopvolle onzekere toekomst vol kansen, zouden ze ook kunnen communiceren wat mensen zullen verliezen als ze niet voor afscheiding stemmen. Marketinggoeroe Robert Cialdini stelt in de onderstaande video dat het idee dat we iets zouden kunnen verliezen een sterkere motivatie is dan het idee dat we mogelijk een voordeel behalen.

Zie ook: Belastingconcurrentie in Zwitserland
H/t: Zerohedge

De vooruitgang in liberale waarden

maandag, september 15th, 2014

Als je de kranten bekijkt dan lijkt het wel alsof het steeds slechter gaat met de wereld. Denk aan de opkomst van een totalitaire ideologie zoals het islamitisch extremisme maar ook het feit dat oorlog nu aan de grenzen van Europa gezeteld is.

Wanneer we echter kijken naar de geschiedenis dan valt op hoe sterk de vooruitgang is. Minder mensen komen om door geweld, er is minder oorlog en liberale waarden zoals individualisme hebben extreme uitwassen van racisme en seksisme sterk verminderd. Meer landen dan ooit hebben de slavernij afgeschaft. Marteling is in de meeste landen geen vast onderdeel meer van een ondervraging. Geweld is geen vorm van volksvermaak zoals in de tijd van de Romeinen of de Middeleeuwen.

De libertarische filosoof Michael Huemer bespreekt in de onderstaande video de trend naar liberale waarden.

Maak je geen zorgen over Syriëgangers

zondag, september 14th, 2014

In de media kwamen de afgelopen tijd alarmerende geluiden voorbij over hoe terroristengroepering IS via social media een enorme aantrekkingskracht heeft op jongeren. In sommige media vroeg men zelfs af of de liberale democratie haar aantrekkingskracht had verloren.

An Isis propaganda photograph.

Niets om je zorgen over te maken, aldus Shikha Dalmia. Historisch gezien hebben buitenlandse vrijwilligers altijd meegevochten in oorlogen. Zo geeft Dalmia het voorbeeld van de Spaanse burgeroorlog van de jaren ’30, waarbij een paar duizend Amerikaanse vrijwilligers deelnamen aan de gevechten. Ook enkele honderden Nederlandse vrijwilligers vochten mee in het conflict.

Wanneer we de vrijwilligers die meevechten in Syrië in een historisch perspectief zetten dan valt het pas op hoe klein deze is. De vergelijking wordt zelfs nog onbeduidender wanneer we ons realiseren dat westerse landen de afgelopen 10 jaar twee islamitische landen binnenvielen en verscheidene anderen landen bombardeerden met drones.

Dalmia concludeert (vrije vertaling):

Een liberale samenleving, die de vrije uitwisseling van ideeën garandeert, zal onvermijdelijk mensen produceren die onliberale ideologieën verkiezen. Aangezien islamitisch extremisme de enige totalitaire ideologie is met enige aanhang is het niet verwonderlijk waarom het een bepaalde aantrekkingskracht heeft. Veel IS-aanhangers zouden vroeger communisten of fascisten zijn geweest.

Bron: TheWeek
Zie ook: Volledig kunstmatig geschapen vijand

NOS liegt over Poetin

woensdag, september 10th, 2014

‘Een sterk staaltje anti-Russische propaganda van de Nederlandse Staatsomroep’, zo noemde Geenstijl een item van het NOS journaal gisteren.

De NOS maakte een fragment over BBC-journalist John Sweeney, die vragen tracht te stellen aan president Poetin. Het commentaar van de NOS stelt dat Poetin vragen over Russische betrokkenheid in Oekraïne ‘zo goed als negeert’. In werkelijkheid nam Poetin twee minuten de tijd om de vragen van de verslaggever te beantwoorden.

In een persbericht stelt de hoofdredacteur van de NOS dat de reactie van Poetin is weggelaten ‘omdat hij in zijn antwoord niet concreet inging op de kern van het desbetreffende onderwerp, namelijk: hebben Russische militairen een raket afgeschoten op de MH17?’ Als we het fragment erbij pakken dan vraagt Sweeney in eerste instantie of Poetin het leed in Oekraïne betreurt.

Overigens is ook in het fragment van RT geknipt. Op het einde van de video wilde Sweeney vragen of Russische militairen vlucht MH17 neerhaalden. Dit is echter niet te zien in de onderstaande video. Waakzaamheid is dus op zijn plaats, ongeacht welk mediakanaal je bekijkt.

Zie ook: Is de media partijdig?

“We missen diversiteit in ons geldsysteem”

maandag, september 8th, 2014

Monetaire keuzevrijheid en een scheiding tussen staat en geld is nodig voor een stabiel geldsysteem, aldus Paul Buitink, organisator van het congres “Geld voor de Toekomst”.

Praat niet met de politie

zaterdag, september 6th, 2014

Onlangs las ik een artikel met de top 10 redenen waarom je nooit met de politie moet praten.

politie zwijgrecht

Tijdens een verhoor tracht de politie je van iets te beschuldigen, ze zijn er nooit om je te helpen. Zelfs als je schuldig bent aan een strafbaar feit is het beter om je mond te houden. Er is namelijk goede kans dat je jouw bekentenis kunt omzetten in een lagere straf wanneer je er slim over onderhandelt. Een bekentenis moet je daarom nooit voor niets weggeven tijdens een verhoor.

Zelfs als je onschuldig bent dan is het nog steeds onverstandig om met de politie te praten. Zo is het moeilijk om tweemaal precies dezelfde bekentenis af te leggen. Ieder afwijkend detail kan je geloofwaardigheid onderuit halen. En waarom zou iemand liegen behalve wanneer iemand verantwoordelijk is voor een strafbaar feit? Het artikel dat ik las was echter van toepassing op de Amerikaanse praktijk. Dus besloot ik om meer informatie over de Nederlandse situatie te zoeken.

Zo las ik bij Bureau Jansen, een onderzoeksbureau dat kritisch kijkt naar politie & justitie, het volgende:

Word je bijvoorbeeld opgepakt nadat je ergens een deur hebt ingetrapt, dan maakt het nogal uit of je je mond houdt of niet. Zeg je niets dan kan de officier van justitie je alleen vernieling ten laste leggen. Zeg je dat je ook wel toe was een nieuwe stereo, die daarbinnen stond, dan kan de officier van justitie je gaan vervolgen voor vernieling en poging tot diefstal.

Nu denk ik niet dat de bezoekers van dit blog snel een stereo zullen stelen. Desondanks kun je ook ten onrechte opgepakt worden – en dan is de politie de laatste die in je onschuld gelooft. Hoe meer mensen zij veroordelen, hoe meer zaken zij opgelost hebben. En hoe zwaarder de aanklacht, hoe groter de prestatie van de rechercheur. Ik lees verder: “Voor de verhoorder is de waarheid die iemand achter de tralies kan krijgen vaak interessanter dan de waarheid die iemand vrijuit laat gaan.”

Het is ook mogelijk om verhoord te worden als je zelf nooit in aanraking komt met mensen die strafbare feiten plegen. Zo kan de politie opdrachten uitvoeren namens de AIVD om inlichtingen in te zamelen. Het is niet ondenkbaar dat de AIVD dit ooit zal doen (of al doet) binnen de libertarische beweging. Fascisme loert namelijk altijd om de hoek. Ik denk bijvoorbeeld aan een bepaalde voorzitter die werd gearresteerd en vastzat voor 90 dagen zonder aanklacht.

Ook in de bovenstaande situatie is het belangrijk om gebruik te maken van je zwijgrecht. Zo geef je de politie zo weinig mogelijk aanknopingspunten en kunnen ze niet met jouw antwoorden op de loop gaan. Bedenk nogmaals: de politie is op zoek naar belastend bewijsmateriaal en zal daartoe sturen. “Ook voor je eergevoel is zwijgen beter: je loopt niet het gevaar om anderen in moeilijkheden te brengen.”

De politie heeft echter enkele strategieën om je aan het praten te krijgen. Zo kan men je intimideren door te stellen dat men je ouders of werkgever gaat inlichten of men kan stellen dat je eerder weg mag als je meewerkt. Het is ook mogelijk dat een verhoor gemaskerd wordt als een terloops gesprek op de wandelgangen. Ook in deze situaties is het belangrijk om gebruik te maken van je zwijgrecht.

Op het netwerk voor strafrechtadvocaten stelt men het volgende:

U zult zien dat de politie blijft proberen om u te laten verklaren. Laat u daartoe niet verleiden. Ga niet in op de vragen van de politie wanneer zij zeggen dat u toch niets hebt te verbergen en dat u daarom gerust de vragen kunt beantwoorden. Laat u ook niet wijsmaken dat u langer blijft vastzitten wanneer u niets verklaart of dat de rechter een verklaring wil. De politie zal in sommige gevallen ook proberen om u aan het praten te krijgen door bijvoorbeeld de inverzekeringstelling te verlengen of te dreigen met een lang voorarrest (tot wel 107 dagen). Laat u niet bang maken. Wanneer u met uw advocaat hebt afgesproken om te zwijgen, is het verstandiger om u hieraan te houden. Pas wanneer uw advocaat dat zegt, kunt u een verklaring afleggen.

Zo kunnen we zien dat de Amerikaanse situatie niet zoveel verschilt van de Nederlandse. “Soms doet de politie ook alsof zij uw vriend zijn en u willen helpen. Trap daar niet in. Tijdens het onderzoek van de politie hebt u slechts één vriend: uw advocaat.” Overigens zal geen enkele rechter het vreemd of verdacht vinden wanneer je gebruik maakt van jouw zwijgrecht tijdens een verhoor.

Bronnen: Buro Jansen & Strafrechtadvocatennetwerk

Het gaat steeds beter

woensdag, september 3rd, 2014

De honger neemt af, grondstoffen raken niet op, de gemiddelde levensverwachting op aarde neemt toe, we worden steeds rijker en er is steeds minder oorlog. Journalist Matt Ridley bespreekt in de onderstaande video waarom doemdenkers het bij het verkeerde eind hebben.

Zie ook: Waarom sommige landen rijk of arm zijn

Yeon Mi: Titanic veranderde mijn wereldbeeld

zaterdag, augustus 30th, 2014

In mijn vorige blog stelde ik dat de illegale markt in o.a. films de voedingsbodem creëert voor regimeverandering in Noord-Korea. In dit blog wil ik een voorbeeld geven hoe een ogenschijnlijk onschuldige film als Titanic het wereldbeeld van de Noord-Koreaanse Yeon Mi voorgoed veranderde.

Yeon zag hoe een verliefd stel de hoofdrol speelde in de film. Zo’n film is ondenkbaar in Noord-Korea aangezien er geen grotere liefde denkbaar is dan de liefde voor de Grote Leider. Wat ook opviel is dat de film Titanic een gebeurtenis verfilmd dat 100 jaar geleden afspeelde – dat terwijl men zelfs in die tijd al een technologische voorsprong had op Noord-Korea. Het was voor haar een bevestiging hoe achterhaald Noord-Korea is.

Haar familie vluchtte succesvol het land uit. Yeon woont en werkt inmiddels in Seoul, Zuid-Korea. Haar verhaal geeft aan hoe een bescheiden film een enorme impact kan hebben op iemands wereldbeeld.

Lees hier meer informatie over Noord-Korea.

Hoe Noord-Korea van onderop verandert

zaterdag, augustus 30th, 2014

Het doorsnee beeld dat wij van Noord-Korea hebben is dat daar een totalitair regime aan de macht is – een regime dat onaangetast is door de val van het communisme eind vorige eeuw.

Dit is echter een misvatting. Toen de muur in Oost-Europa werd neergehaald viel ook de steun vanuit de Sovjet-Unie aan het Noord-Koreaanse regime weg. Hierna volgde een extreme hongersnood waarbij vermoedelijk een kwart miljoen tot 3,5 miljoen mensen de dood vonden.

Door het wegvallen van het Oostblok werd het Koreaanse regime genoodzaakt om hervormingen door te voeren. Zo mochten Koreanen hun eigen voedsel verbouwen en werden zwarte markten gedoogd. Het gevolg was dat er sinds de jaren ’90 een generatie opgroeide die niet afhankelijk was van de overheid. Sterker nog; het is een generatie die het regime eerder als een obstakel ziet.

De smokkel van westerse films en de contacten met gevluchte familieleden, dankzij illegale mobieltjes, betwisten de informatiemonopolie die het Noord-Koreaanse regime zo lang heeft genoten. Markten en de vrije uitwisseling van ideeën creëren de voedingsbodem voor verandering op de lange termijn.

Zie ook: Absurde vrijheidsbeperking in Noord-Korea