Author Archive

Overheidsvrij bier

zondag, juli 5th, 2015

Amerikaans bier heeft het imago dat het niet te drinken is. Ten onrechte. Het idee dat Amerikanen geen bier kunnen brouwen stamt uit de tijd dat de brouwerijen strikt gereguleerd werden. Hierdoor waren er weinig spelers op de markt. De bestaande spelers konden echter niet concurreren met het kwaliteitsbier uit Europa. Vandaar dat Amerikaanse brouwers zich gingen richten op het lagere segment en waterig bier produceerden.

Sinds 1979 is de markt gedereguleerd waardoor er inmiddels meer dan 2500 brouwerijen actief zijn in de VS. De Amerikaanse biermarkt is het bewijs dat vrijheid en een beetje concurrentie ook essentiële levensbehoeften zoals bier kunnen leveren.

Proost!

Heeft Tunesië een nieuwe dictator nodig?

maandag, juni 29th, 2015

Afgelopen vrijdag werd Tunesië opgeschrikt door een bloederige aanslag, waarbij 39 mensen om het leven kwamen. Het sentiment in Tunesië dat men beter af was onder de voormalige dictator Ben Ali leeft op.

Vrijheid van meningsuiting heeft vele zegeningen

Vrijheid van meningsuiting heeft vele zegeningen

De reden? De invoering van de democratie heeft geresulteerd in vrijheid van meningsuiting, wat ook islamofascisten de mogelijkheid geeft om hun gedachtegoed te verspreiden. Dit zorgde ervoor dat Tunesië inmiddels werd getroffen door twee terroristische aanslagen. Ook zijn er inmiddels zo’n drieduizend Tunesiërs vertrokken naar Syrië of Libië.

Nu ben ik één van de laatsten die de democratie gaat bezingen. Democratie is de dictatuur van de meerderheid. De stemronde waarbij twee wolven en een schaap gaan bepalen wat ze gaan eten. Daarentegen is een dictatuur geen verbetering. Ook dictators moeten hun macht veilig stellen door belangengroepen tevreden te houden. Het leger, de politie, de ambtenarij en de partij: allemaal belangengroepen die gaan leven op de rest van de samenleving, zonder het uitzicht op een vreedzame machtswisseling.

De vrijheid van meningsuiting die noodzakelijk is voor een redelijk functionerende democratie is dan ook niet het probleem maar de oplossing. Wanneer islamofascisten hun gedachtegoed mogen verspreiden dan biedt dit ook kansen om een tegengeluid te formuleren. Het is uiteindelijk dit maatschappelijk debat dat het Midden-Oosten in de 21ste moet loodsen.

Zie ook: Maak je geen zorgen over Syriëgangers

Voor eco-optimisme

zaterdag, juni 27th, 2015

Alle bomen gaan dood door zure regen, het landschap wordt steeds droger, grondstoffen raken op, overbevolking destabiliseert de wereld, kankerepidemieën worden veroorzaakt door het gat in de ozonlaag en we worden uiteindelijk allemaal levend gekookt door de opwarming van de aarde.

Matt Ridley, auteur van The Rational Optimist, stelt dat ieder ecologisch doemscenario nooit is uitgekomen. Al deze incorrecte conclusies zijn te wijten aan statistische analyses die geen rekening houden met markten en innovatie, aldus Ridley.

Zie ook: Raken grondstoffen op?

Open grenzen

zondag, juni 21st, 2015

Er zijn weinig onderwerpen die zoveel eensgezindheid oproepen bij economen als het afschaffen van immigratierestricties. Conservatieve schattingen laten zien dat de wereldwijde welvaart zou verdubbelen wanneer we de grenzen opengooien.

De Britse econoom Philippe Legrain stelt dat vrije immigratie bovendien ethischer is. Je sluit mensen niet op in arbitrair getrokken grenzen. Tegenstanders van open grenzen stellen dat de cultuur van immigranten zal resulteren in maatschappelijke spanningen. Niemand ontkent dit. Desondanks kijkt Legrain ook naar de voordelen van meer diversiteit.

De positieve rol van diversiteit vind ik ondergewaardeerd in het debat. Maar het is volgens mij geen toeval dat een op de drie Nobelprijswinnaars in een ander land is geboren dan waar hij of zij werkt. Het is geen toeval dat migranten in Engeland twee keer zo vaak een onderneming opzetten. Ik zeg niet dat migranten betere mensen zijn, maar wel dat hun aanwezigheid zorgt voor nieuwe ideeën, innovatie en bedrijvigheid, die samen aan de basis liggen van economische groei.

Lees de rest bij VN.

Brazilianen lopen 1.000 kilometer voor vrije markten

dinsdag, juni 16th, 2015

Sinds de Braziliaanse president Dilma Rousseff met een nauwe meerderheid gekozen werd sprongen er tal van protestbewegingen op. Verdenkingen van corruptie zijn voor veel Brazilianen reden genoeg om haar uit haar ambt te zetten.

libertarismebrazilie

Tussen alle verschillende protestbewegingen valt er eentje met name op: Movimento Brasil Livre. Deze beweging stelt niet alleen dat Rousseff moet opstappen maar heeft ook een alternatief klaar: economische vrijheid. De beweging kenmerkt zich door haar jonge en apolitieke aanhang. Nu hebben vele tientallen vrijheidsactivisten zich voorgenomen om bijna 1.000 kilometer af te leggen, van Praça Panamericana naar Brasília, de Braziliaanse hoofdstad. In de dorpen en steden die ze aandoen zullen de activisten de vrolijke boodschap van ‘vrije markten, lagere belastingen en privatisering’ verspreiden.

‘Het zal een enorme reis worden’, aldus één van de activisten. ‘Net zoals Lord of the Rings.’

Zie ook: Libertarisch activisme in Brazilië

Overpopulatie is een mythe

zaterdag, juni 13th, 2015

In 1968 schreef Paul Ehrlich de bestseller The Population Bomb. In dit boek stelde Ehrlich dat de wereld zal ontwrichten door overbevolking. Inmiddels zijn we in 2015 en is er minder honger en oorlog dan ten tijde van de publicatie van Erhlich’s boek. Desondanks blijft Ehrlich bij zijn originele stelling; de wereld gaat eraan. Als hij het boek nu had moeten schrijven dan zou hij het nóg apocalyptische overbrengen dan in 1968.

Waar mensen zoals Ehrlich zelden rekening mee houden is dat de mensen gebruik kunnen maken van één onuitputtelijk grondstof; menselijke vindingrijkheid. Genetisch gemodificeerde gewassen en andere innovaties in de landbouw hebben bijgedragen in het voeden van de wereldbevolking.

Zie ook: Is overbevolking een mythe?

Privatiseer veiligheid

vrijdag, juni 12th, 2015

Een supermarktketen zoals Jumbo heeft er weinig belang bij om haar klanten te vergiftigen. Zelfs als de Jumbo aanvankelijk meer winst kan maken door onveilige producten te verkopen, dan kan zij een reputatieschade krijgen die uiteindelijk veel kostbaarder is.

Deze simpele analyse geeft aan dat het mogelijk is om veiligheid uit te besteden aan de markt. Reputaties, in de vorm van merken en handelsnamen, garanderen de kwaliteit van een product. Een alternatief is om de overheid de veiligheidsmaat te laten bepalen.

Het nadeel hiervan is dat de overheid teveel oog heeft voor veiligheid en te weinig voor de mogelijke baten van innovaties. Mocht een overheidsinstantie producten toelaten op de markt die onveilig blijken te zijn, dan heeft dit gevolgen van de carrières van de verantwoordelijke politici en topambtenaren. Nergens anders wordt deze dynamiek zo duidelijk als in de medicijnenmarkt. Hierin zorgt de overheid dat levensreddende, maar potentieel gevaarlijke, medicijnen van de markt worden gehouden.

Peter Visser, student Technische Natuurkunde aan de TU in Eindhoven, stelt dat we moeten kijken naar zowel de risico’s als kansen van innovatie. Onderstaand weet hij dit mooi te verwoorden:

Het pessimisme en de scepsis van opiniemakers en politici [aangaande innovatie] is niet toevallig, maar komt voort uit het zogenaamde “Voorzorgs-principe”. Dit principe stelt dat een innovatie pas mag worden goedgekeurd als de laatste ‘belanghebbende’ zijn fiat geeft. Deze goedkeuring, in de praktijk vooral afkeuring, wordt door de overheid afgekondigd. Dit repressieve overheidsbeleid werkt als een grote rem op innovatie. En daarmee leidt het voorzorgsprincipe tot onschatbare verliezen in levenskwaliteit en zelfs van levens. Met de wet van Murphy in de hand klampt men zich vast aan de status-quo. De onzichtbare misgelopen vooruitgang neemt men op de koop toe.

Onderstaand is een voorbeeld van hoe productcertificering kan werken in een vrije markt.

Zie ook:
– Hoe objectief is de Europese voedselwaakhond?
– Overregulering medicijnen jaagt mensen de dood in

LP: Nog meer puinhopen op rechts?

dinsdag, juni 9th, 2015

In Studio de Veste is volgende maand een interessante lezing over de puinhopen op rechts.

De afgelopen tien jaar ontstonden diverse partijen aan de rechterkant van het politieke spectrum. Veel van deze partijen kenden maar een kort bestaan en verdwenen weer voordat ze bekend konden worden, zoals EenNL, DPK, OBP en Artikel 50.

Enkele andere partijen hadden kortstondig succes, zoals de LPF en Trots op Nederland. De PVV is als enige langere tijd electoraal succesvol, maar het is de vraag of de partij goed functioneert. Al deze partijen hebben met elkaar gemeen dat ze nauwelijks aan de macht kwamen en dat ze geplaagd worden door ruzies en afsplitsingen.

Chris Aalberts schreef samen met Dirk-Jan Keijser het boek ‘De Puinhopen van Rechts’ over deze partijen. Deze avond gaat hij in op dit boek en op de ontwikkelingen aan de rechterkant van het politieke spectrum van de laatste drie maanden. Hoe staat het met de rechtse partijen van nu, namelijk VNL en de nieuwe ondernemerspartij van Hero Brinkman?

Datum: woensdag 8 juli
Tijd: 20:00
Locatie:

Studio de Veste
2e binnenvestgracht 15
Leiden

Bron: FB

Overheden bestelen ons, dat hoeven we niet te pikken

donderdag, juni 4th, 2015

De Franse econoom Gabriel Zucman stelt in de Volkskrant dat de Zwitsers ons bestelen. Dankzij het Zwitserse bankgeheim zou jaarlijks 50 miljard aan Europees vermogen doorgesluisd worden naar belastinghavens.

Zucman moet zich bewust worden van termen zoals ‘stelen’. Want als er iemand in het bovenstaande verhaal steelt dan zijn het de Europese overheden. Overheden halen hun geld op onder dreiging van geweld. Wanneer mensen hun belastingen structureel niet betalen worden ze opgepakt door gewapende mannen. Een analogie met de maffia is snel gemaakt. Beide claimen je te bestelen voor je eigen bestwil. Waar de maffia beschermingsgeld wil, zo wil de overheid beschaving kopen. In werkelijkheid wordt je zowel door de maffia als door de overheid afgeperst.

Opmerkelijk is daarom dat Zucman de Zwitserse overheid in zijn verhaal aanwijst als schurk. Zucman stelt voor om invoerrechten van wel 30% op de Zwitsers te leggen, wanneer ze hun bankgeheim niet willen opgeven. Ook moet er een internationaal kadaster komen waarin staat wie wat bezit, waarbij belastingdiensten deze gegevens automatisch uitwisselen. Dit internationale dievenkartel moet ervoor zorgen dat de belastingontwijking van de rijken niet door de rest van de bevolking bekostigd wordt.

In werkelijkheid hebben we allemaal baat bij belastingontwijking omdat het overheden dwingt publieke middelen efficiënter te besteden. Iedereen snapt dat bedrijven in een kartel weinig reden hebben om een goede prijs/kwaliteit verhouding te waarborgen. Dat overheden hun prijs/kwaliteit verhouding kunnen verbeteren is evident. De Zwitserse overheid geeft ongeveer 35% van het BBP uit, terwijl dit in Nederland nabij de 50% is. Is Zwitserland dan een afschuwelijke plek om te leven? Niet volgens de ontwikkelingsindex van de Verenigde Naties. Hierin presteert Zwitserland beter dan ieder Europees land, met uitzondering van Noorwegen.

Dat Zwitsers zo’n hoge mate van welvaart en welzijn hebben is mede te danken aan het feit dat ze een relatief kleine overheid hebben. Zwitsers realiseren zich dat welvaart en welzijn niet rijkelijk vloeien uit de borsten van de staat. De overheid lijkt eerder op een bruut die met een hamer je benen breekt, je een rolstoel verkoopt, belasting heft op het gebruik van die rolstoel, en vervolgens arrogant claimt dat je zonder haar hulp nooit zo mobiel was geweest.

Bron: Volkskrant

De doemdenkers hebben ongelijk

zaterdag, mei 30th, 2015

Je hoort nog wel eens dat vroeger alles beter was. Bootvluchtelingen, islamitische terrorisme, armoede en recessies zijn slechts een voorbode. De toekomst gaat nog veel erger worden. Mensen in de toekomst zullen het niet zo goed hebben als ons.

Matt Ridley toont echter aan dat het steeds beter gaat met de wereld. Armoede neemt drastisch af, grondstoffen raken niet op en er is minder oorlog. Ridley wilde aanvankelijk een boek schrijven waarin hij aantoonde dat er best veel de goede kant op ging. Hij kwam er echter achter dat hij geen enkele belangrijke indicator kon vinden waarbij mensen het vroeger beter hadden dan nu.

Overheid wil cash verbieden

donderdag, mei 28th, 2015

Debatten zijn vaak eenrichtingsverkeer. Iedereen herhaalt zo vaak mogelijk de issues die zij zelf erg belangrijk vinden. Om te overtuigen is het echter noodzakelijk om te kijken naar de zaken die belangrijk zijn voor de ander.

contant geld

Er zijn weinig debatten waarbij iedereen zich beroept op dezelfde issues. Het debat over de afschaffing van contant geld is een zeldzaam voorbeeld. Afschaffing zou grote voordelen hebben. Iedere transactie is zichtbaar voor de overheid, waardoor zwart werken nagenoeg onmogelijk wordt en de overheid meer geld kan ophalen. Monetair beleid zou een stuk effectiever worden omdat mensen hun geld niet meer van de bank kunnen halen wanneer je moet betalen om te sparen. Mensen worden gedwongen om hun geld te laten rollen.

Tegenstanders halen dezelfde punten aan, maar dan bezien vanuit een gezonde scepsis jegens de overheid. De overheid krijgt meer macht over onze levens aangezien ze iedere transactie in de gaten kunnen houden. Niet alleen haalt de overheid meer geld op, ze krijgt ook de mogelijkheid om mensen uit te sluiten van het betalingsverkeer. Al die economische stimulans moeten we ook niet willen; dat veroorzaakt uiteindelijk alleen maar recessies.

Initiatieven om contant geld uit de circulatie te drukken zijn er inmiddels al. In Griekenland is men een heffing aan het overwegen op het opnemen van contant geld. Het Deense parlement stelde onlangs een wet voor die winkeliers de mogelijkheid geeft om contant geld te weigeren. Ook de Nederlandse overheid steunt actief initiatieven dat pinnen promoot.

Gelukkig is er weinig reden om doemscenario’s te vrezen. Als de overheid iets verbiedt of afschaft verdwijnt het nog niet. Een verbod op cash zou juist een opleving zijn voor concurrerende vormen van geld, zoals Bitcoin.

Zie ook: Een centraal geplande crisis

Gelijkheid

donderdag, mei 21st, 2015

Wanneer mensen gelijkheid belangrijker vinden dan vrijheid dan haal ik graag het fictieve personage Harrison Bergeron aan. Bergeron leeft in een wereld waarin mooie mensen maskers moeten dragen om hun schoonheid te verbergen, krachtpatsers gewichten krijgen om hun kracht te verzwakken en intellectuelen een koptelefoon krijgen, die om de minuut een scherpe toon produceert om hun denkvermogen naar het gemiddelde te halen. Iedereen is in deze wereld volkomen gelijk maar niemand is echt gelukkig.

Een moderne versie van het verhaal van Harrison Bergeron speelt zich af in de onderstaande video. Te zien is hoe een tijdreiziger uit het heden reist naar een extreem politiek correcte toekomst. Helemaal fictief is het onderstaande dialoog niet. Zo zijn er Amerikaanse universiteiten met ‘veilige’ plekken waar studenten kunnen schuilen voor debatten die zij als ‘kwetsend’ ervaren. Een kritische opiniemaker schreef dat het zo’n ‘veilige’ plek impliceert dat sommige ideeën ‘gevaarlijk’ zijn. Het logische gevolg is om alle ‘gevaarlijke’ (lees: kwetsende) ideeën te verbieden.

Zie ook: De wereld van Bergeron

Marionetten van de EU

zondag, mei 17th, 2015

Er zijn talloze maatschappelijk betrokken belangengroepen actief in Brussel. Door te lobbyen hopen ze hun visie om te zetten in beleid.

Journalist Christopher Snowdon heeft een kritische blik geworpen op deze belangengroepen. Hij ontdekte dat vrijwel iedere belangengroep voor meer dan de helft van hun budget afhankelijk is voor steun vanuit de EU. Door deze afhankelijk van Europees geld worden deze organisaties vurige pleitbezorgers van een grotere EU. Hoe groter de EU, hoe meer Europees geld hun kant opkomt.

De financiering van belangengroepen heeft ook tot gevolg dat het publieke debat een vertekend beeld geeft. Onpopulaire issues zoals vrouwenparticipatie, ontwikkelingshulp, alcoholgebruik, klimaatverandering en de EU krijgen buitenproportioneel veel geld. Bovendien is het de vraag hoe moreel het is dat belastingbetalers gedwongen worden om belangen te financieren waar zij niet achterstaan.

Het onderzoek van Snowdon is hier te vinden. Zie hier een voorbeeld van een belangengroep die meer dan de helft van haar budget ontvangt van de EU. In het Europese transparantieregister kun je de geldstromen van vrijwel iedere Europese belangenorganisaties vinden.

Russell Brand ‘steelt’ Ron Paul logo

vrijdag, mei 15th, 2015

Wil je het woord ‘revolution’ op een originele manier spellen? Let dan op dat hier tegenwoordig restricties op zitten. Zelfverklaard revolutionair Russell Brand heeft ‘zijn’ spelling van het woord ‘revolution’ nu gepatenteerd, waardoor het niet meer mogelijk is om de onderstaande spelling te gebruiken zonder een rechtszaak aan je broek te krijgen.

MarxistBrand

Lezers van dit blog zullen herkennen dat het bovenstaande ontwerp verdacht veel lijkt op het logo dat werd gebruikt tijdens de verkiezingscampagnes van Ron Paul. Brand, die stelt dat hij tegen het corporatisme is, lijkt nu zelf corporatistische paden te bewandelen. Brand wil zijn nieuwe patent gebruiken om merchandise te verkopen.

ron paul

Bron: DailyMail
Zie ook: Star Wars en intellectueel eigendom

Marxisme in een automaat

woensdag, mei 13th, 2015

Liberalen stellen doorgaans dat handel win-win situaties creëert. Wanneer ik een shirt koop in een winkel dan hecht ik meer waarde aan het shirt dan het betaalde bedrag. Andersom gaat dit ook op. De winkelier hecht meer waarde aan mijn geld dan aan het shirt. We worden er allebei beter van.

Marxisten denken daar anders over. Winst gaat ten koste van de ander, als iemand rijk is dan moet een ander arm zijn en handel creëert winnaars en verliezers. De onderstaande video illustreert mooi hoe sterk dit marxistische gedachtegoed in de maatschappij is doorgedrongen. Te zien is hoe mensen 2 euro in een automaat werpen om een shirt te kopen. Vervolgens krijgen ze een video te zien over een zekere Manisha die shirts maakt voor 13 cent per uur. Mensen krijgen na de video de optie om geld te doneren of het shirt te kopen. Iedereen kiest ervoor om geld te doneren.

Waarom kiezen mensen zoals Manisha om te werken voor 13 cent per uur? Omdat al haar andere opties slechter zijn. Natuurlijk is het beter als Manisha nog meer kan verdienen maar als we dit door middel van wetten regelen dan kan dit onvoorziene gevolgen hebben. Werk kan geautomatiseerd worden waardoor iedereen slechter af is. Consumenten betalen meer voor hun shirts omdat automatisering dankzij wetgeving kunstmatig rendabel wordt gemaakt en Manisha verliest haar baan.

Vrijhandel is dan ook goed voor mensen in arme landen omdat handel win-win situaties creëert. Niet toevallig zijn de landen met de minst protectionistische maatregelingen ook de meest welvarende landen.

Zie ook: “HEMA-arbeiders worden onderbetaald.”