Onderstaand vertellen de oprichters van de school over hun eigen motivatie.

In de vakantieperiodes zagen ze een ‘vrolijk, energiek en nieuwsgierig kind’, maar zodra het bijna maandag was, werd Willemijn ziek. ‘Dat ging zo door totdat ze acht jaar oud was. Toen zei ze dat ze liever dood wilde.’

Die woorden vormden voor Peter en Christel het startschot van een zoektocht. Christel, zelf geologe, keerde in de universiteitsbibliotheek in Nijmegen de hele kast ‘pedagogiek’ binnenstebuiten. Ze stuitte op een studie van Harvard, waarvoor onderzoekers een schoolklas hadden gerankt. De slimste boven aan de lijst en de domste onderaan. Peter: ‘Toen hebben ze die lijst omgedraaid en de docenten verteld dat het de werkelijke ranking was. Een jaar later hebben ze weer gemeten en toen klopte het. Kinderen die aanvankelijk onderaan stonden, waren nu de slimste en vice versa. De belangrijkste voorwaarde voor succes is dus de perceptie van onderwijzers van wat een kind kan. Als die heel hoog is, krijgt een kind meer en betere aandacht. Een doodeng systeem.’

Peter zocht contact met andere ouders. ‘Die kwamen met dezelfde verhalen. Ik besefte: dit is geen schoolprobleem, maar een probleem van het hele onderwijssysteem. Een systeem waar aanbod en dwang heersen.’

Maar wat wilden ze dan wel? ‘We zijn er twee jaar mee bezig geweest. Ik kwam toevallig op de website van de Sudbury School in Boston terecht. Christel heeft meteen alle boeken besteld.’ Na lezing dacht Peter: ‘Dit is het! Dit klopt voor mijn gevoel helemaal!’

Sudbury-scholen bestaan al sinds 1968. Naast die in Boston, waar de allereerste staat, zijn er inmiddels zo’n dertig vestigingen wereldwijd – van Duitsland tot Japan, en van Israël tot Hawaï. Uitgangspunt van de Sudbury-methode is dat de waardevolste leerervaringen altijd die ervaringen zijn die de student zelf heeft gekozen. Peter: ‘Dat betekent de afwezigheid van dwang. Op school kunnen studenten alles doen wat ze ook op reguliere scholen kunnen doen, inclusief testen en toetsen, maar alleen als dit vanuit de eigen keuze gebeurt. Voor veel mensen die de school niet kennen, is dit lastig te bevatten. Omdat er geen vast curriculum is, concluderen ze dat de kinderen dus niets leren. Niets is minder waar. Deze mensen hebben de onderliggende aanname dat kinderen alleen kunnen leren onder dwang van een volwassene, wat natuurlijk onzin is omdat alle kinderen zelf leren lopen en praten.’

Lees de rest van het artikel op de website van Vrij Nederland.

De Economic Freedom of the World Index meet het niveau van economische vrijheid in 144 landen. De hoekstenen van economische vrijheid zijn persoonlijke keuze, vrij ondernemerschap, de vrijheid om te concurreren, en de bescherming van eigendomsrechten. Tweeënveertig variabelen zijn gebruikt om een index te construeren en om het niveau van economische vrijheid te meten op vijf gebieden:

1. Omvang van de overheid;
2. Rechtssysteem en eigendomsrechten;
3. Toegang tot Sound Money;
4. Vrijheid om internationaal zaken te doen;
5. Regulering van krediet, arbeid, en het bedrijfsleven.

Milton Friedman was de geestelijke vader van het Economic Freedom of the World Project. Hij geloofde dat als economische vrijheid zou kunnen worden gemeten met een grotere nauwkeurigheid, het mogelijk zou zijn om de invloed hiervan op de prestaties van economieën te isoleren van andere factoren. Dit leidde tot de Economic Freedom of the World Project, onder leiding van Milton en Rose Friedman en Michael Walker, de toenmalige directeur van het Fraser Institute, dat het onderzoek publiceert.

Sinds de eerste publicatie in 1996 hebben tal van studies gegevens gebruikt uit de Economic Freedom of the World Index om de invloed van economische vrijheid te onderzoeken op investeringen, economische groei, inkomen en armoede. Vrijwel zonder uitzondering is uit deze onderzoeken gebleken dat landen met meer economische vrijheid genieten van hogere investeringen, snellere economische groei, hogere inkomens, en een snellere afname van armoede. Ook blijkt uit het onderzoek dat mensen die in landen met een hoog niveau van economische vrijheid wonen, genieten van meer politieke en burgerlijke vrijheden en een hogere levensverwachting.

Over de Spreker

Toine Manders is als tax planning specialist verbonden aan Haags Juristen College, onderdeel van HJC Group. HJC Group is gespecialiseerd in belastingontwijking, estate planning, vermogensbescherming en oprichting en beheer van vennootschappen en trusts voor ondernemers, consultants en vermogende particulieren. Daarnaast is hij voorzitter van de Libertarische Partij. Ook was hij lijsttrekker van de LP voor de Tweede Kamerverkiezingen in 1994 en 2012. De LP streeft naar onbeperkte economische vrijheid en onbeperkte persoonlijke vrijheid van het individu, en is principieel tegen staatsmonopolies, belastingheffing en regulering.

Datum & tijd

Dit online seminar zal beginnen op maandag 24 juni 2013 om 19:30 en duren tot ongeveer 20:30 uur. Aanmelding is uitsluitend mogelijk via http://bit.ly/14rHByD

Zie meer colleges via deze link.

Dion Reijnders is Masterstudent Financial Economics aan de Universiteit Maastricht en co-vertaler van een aankomende Nederlandstalige editie van Mises´ magnus opus: Human Action.

Datum: vrijdag 28 juni
Tijd: 19:30 – 21:30
Locatie:

Villa van Heek
Oude Markt 26
Enschede

De posters voor de lezing hangen inmiddels bij de Universiteit Twente, Hogeschool Saxion, tal van cafés, twee boekenwinkels en zelfs de wereldwinkel.

Entree gratis / Iedereen is welkom!

Bron: Libertarische Partij
Aanmelden is overigens niet verplicht maar wordt wel gewaardeerd. Zie deze link.

Zie ook: ‘Ook Nederland werkt aan massaal bespieden burgers’

Eerste Wereldoorlog

Laten we beginnen met de Eerste Wereldoorlog. Toen de Amerikanen besloten om deel te nemen aan de Eerste Wereldoorlog was het duidelijk dat geen van de strijdende partijen in staat waren om de oorlog te winnen. Vroeg of laat zouden deze partijen een wapenstilstand moeten ondertekenen. In dat geval kregen de Duitsers geen herstelbetalingen opgelegd, wat een belangrijke aanleiding voor de Tweede Wereldoorlog was. Kortom: wanneer de Amerikanen niet hadden geïntervenieerd dan was er waarschijnlijk nooit een Tweede Wereldoorlog geweest.

Tweede Wereldoorlog

Zonder Amerikaanse interventie was de democratie in Europa waarschijnlijk ten onder gegaan. Hoewel dat een ellendig scenario is wil dit nog niet zeggen dat het moreel is dat dienstplichtige Amerikanen gedwongen worden om te sterven voor onze vrijheid. Ook kunnen we afvragen of de Tweede Wereldoorlog überhaupt had plaatsgevonden wanneer de Amerikanen niet hadden geïntervenieerd in de Eerste Wereldoorlog.

De Koude Oorlog

Dan is er natuurlijk nog het communistische gevaar. In zijn presentatie doet Roberts het voorkomen alsof de communistische landen één blok vormden. Dat terwijl de Sovjet-Unie en China allerminst vrienden van elkaar waren. Ook andere communistische regimes zoals Tito’s Joegoslavië hadden een afstandelijke relatie met Moskou.

Nu we die nuancering hebben gemaakt kunnen we kijken of de Amerikaanse inzet in de Koude Oorlog wel verstandig was. Roberts is hier in ieder geval wel positief over: “Amerikaanse militaire macht werd intelligent en globaal ingezet en heeft een belangrijke rol gespeeld in het neutraliseren van de Sovjet-Unie”. Dit ‘intelligente’ beleid zagen we terug in Vietnam waar de Amerikaanse luchtmacht potentiële communisten uitschakelde door ze te besproeien met napalm. Ook de steun aan dictators en terroristische groeperingen pakte geweldig uit voor democratie en vrijheid.

De oorlog tegen het terrorisme

Daarmee komen we op het laatste voorbeeld van Roberts betoog: islamistisch terrorisme. Dezelfde Mujahideen die gefinancierd werden door de Amerikanen om de Russen te bestrijden pakten later de wapens op tegen de Verenigde Staten en haar bondgenoten. Ook vandaag de dag bewapent Amerika de Taliban, wat blijkt uit het grote aantal Afghaanse militairen dat deserteert.

Overigens moeten we ook niet vergeten dat islamitisch terrorisme voor een belangrijk deel te verklaren is met het begrip ‘terugslag’ (Engels: blowback). Wanneer westerse landen dictators in het Midden-Oosten financieren, medicijnen en voedsel boycotten en bombardementen uitvoeren waarbij onschuldige burgers sterven, dan moeten we niet vreemd opkijken dat zoiets een reactie uitlokt. Zoals voormalig congreslid Ron Paul stelde: “zij [de terroristen] zitten hier omdat wij daar zitten.”

China?

“Amerika’s defensiebudget is het grootste in de wereld maar is het geld waard. Het beschermt de eer, macht en het prestige van de Verenigde Staten, dit is uiteindelijk de basis van vrijheid”, aldus Roberts. Vanaf dit moment is Roberts betoog verworden tot pure propaganda. Er zou een nieuwe strijd tussen goed en kwaad opdoemen, die tussen de Verenigde Staten en China.

Roberts zou een keer kritisch moeten kijken naar de daden van de Verenigde Staten en realiseren dat er niet iets bestaat zoals ‘goed’ en ‘slecht’ in conflicten tussen landen. Voormalig Nederlands staatsman Thorbecke wist deze bangmakerij goed te verwoorden: “Men gaat zich wapenen uit wantrouwen, op niets anders dan op de inbeelding van een hersenschimmig gevaar gegrond, en juist door de wapening wantrouwen wekken.”

De film gaat over de kansloze strijd van enkele individuen tegen een totalitair regime. Interessant is dat dit regime de gedachten van haar onderdanen tracht te manipuleren door de woordenschat in te perken. Hierdoor kunnen haar onderdanen minder goed uitdrukken wat er mis is met het regime.

Verder zijn er de verschillende ministeries met hun opvallende namen: het Ministerie van Vrede houdt zich bezig met oorlogvoering, het Ministerie van Waarheid verricht geschiedvervalsing in de staatsarchieven om te zorgen dat de Partij altijd perfecte voorspellingen doet, het Ministerie van Welvaart distribueert levensmiddelen en draagt zorg voor een laag levenspeil en het Ministerie van Liefde houdt zich bezig met marteling.

1984 Geore Orwell from rafaelwaaaa on Vimeo.

Aanrader: De wereld van Bergeron (film)

Enorme hoeveelheden persoonlijke data over burgers kunnen in de toekomst misbruikt worden door een toekomstige regering. Zelfs als alle huidige politici, beleidsmakers en bureaucraten heiligen zouden zijn is het naïef om te denken dat dit altijd zo zal blijven. In het verleden is al gebleken dat de Amerikaanse belastingdienst als een politiek instrument gebruikt kon worden. Zo werd onlangs duidelijk dat de Amerikaanse belastingdienst extra controles uitvoerden wanneer non-profit organisaties ‘Tea Party’ of ‘Patriot’ in hun naam hadden.

Het vergaren van informatie over het belverkeer van Amerikanen is een schending van de privacy zonder aantoonbare voordelen. De registratie van het belverkeer zou alleen kijken naar telefoonnummers en de duur van telefoongesprekken, niet naar de daadwerkelijke inhoud van het gesprek. Desondanks kan hier veel uit opgemaakt worden. Veronderstel dat een vader midden in de nacht een lang telefoongesprek heeft met zijn zoon. Of dat iemand meerdere malen op een dag het nummer van een psycholoog belt. Dit is allemaal gevoelige informatie dat makkelijk gelekt kan worden zonder dat daar een veiligheidsvoordeel tegenover staat.

Recentelijk heeft het Australische SBS deze neonazistische partij uitgelicht in een documentaire. De Gouden Dageraad wint aan populariteit dankzij de economische malaise en het falen van de gevestigde partijen. Mensen die zich beroofd voelen door de gevestigde partijen stemmen uit protest op de Gouden Dageraad. De partij profileert zich door openlijke haat jegens immigranten waarbij ze het gebruik van geweld niet schuwen.

In de onderstaande documentaire zien we hoe de partij het belang van indoctrinatie inziet. Zo richt de partij basisscholen op die onderwijzen in de ‘correcte’ Griekse geschiedenis. Ook blijkt uit de documentaire dat de partij haar gedachtegoed wil verspreiden door vergelijkbare groeperingen te ondersteunen in Europa en zelfs in Australië.

Veel eurocraten geven zichzelf een schouderklopje omdat neonazisme ondanks de crisis niet in heel Europa aan steun wint. Dit is echter een inaccurate claim omdat noodzakelijke bezuinigingen op de lange baan worden geschoven. Wanneer blijkt dat de overheid niet in staat zal zijn om al haar ‘sociale’ beloftes waar te maken zullen gevestigde partijen hun gezag verliezen bij het electoraat. Dit zien we vooral terug in Griekenland waar de crisis het hardst is aangekomen.

Dit biedt natuurlijk kansen voor de libertarische beweging. Helaas zien we ook dat het een buitenkans is voor neonazistisch gespuis om zo hun racistische gedachtegoed te verspreiden. De ontwikkelingen in Griekenland kunnen een pijnlijk precedent scheppen voor de rest van Europa.

Zie ook: Oude tijden herleven in Griekenland

Elke dag worden we geconfronteerd met nieuws over hoe de overheid steeds groter lijkt te worden. De heer Tucker stelt dat we ook naar de positieve kant moeten kijken. “Kijk naar alle aspecten waarin de overheid je niet dwingt om iets te doen”, aldus Tucker. Zo weet de heer Tucker te vertellen hoe stomverbaasd hij is wanneer hij iedere ochtend aan de koffie zit. “Al die mensen die hebben samengewerkt gedurende de gehele productieketen om dit mogelijk te maken. Prachtig”.

Er zijn echter meer zaken om naar uit te kijken. Kijk bijvoorbeeld naar de groei van de libertarische beweging, hoe de liberalisering van markten tot grote innovatie resulteert of hoe protectionisme steeds vaker vervangen wordt door vrijhandel. Natuurlijk zijn er ook problemen maar dit moeten we juist in perspectief zien met al het positieve dat gaande is. Wanneer we dat doen is er volop reden tot optimisme.