Sinds begin dit jaar heeft Yernaz Ramautarsing een blog, waarin hij vanuit het  gedachtegoed van Ayn Rand, het Objectivisme, kritische noten maakt over zaken die in Nederland spelen. Zijn motivatie is de volgende:

“Een ieder die beweert dat individuele rechten in Nederland zijn gewaarborgd, heeft zich zand in de ogen laten strooien. Ik zal met de artikelen op de blog erop wijzen dat politieke besluitvorming in Nederland op een schrikbarend aantal gebieden door de uitvoering van collectivistische en altruïstische principes tot stand komt.
Deze principes vinden hun oorsprong in de in onze maatschappij prevalerende filosofie. Nederland wordt filosofisch gedomineerd door een collectivistische en in essentie altruïstische moraal. Deze moraal is te herleiden uit religieuze principes die aan de basis stonden van onze staatsvorming. Ik zal trachten te analyseren op welke wijze ons huidige collectivistische beleid faalt en vervolgens zal ik ook voorstellen aandragen ter verbetering.” Lees hier de rest van deze motivatie

Ik raad deze blog graag aan, omdat ik overtuigd ben dat echte individuele rechten, en een daarbij behorende gelimiteerde staat en vrije markt, enkel tot stand zullen kunnen komen door een omslag in de filosofische ideeën die dominant zijn in onze samenleving. Ik lever zelf ook een bijdrage aan deze blog.

De morele suprematie van het altruïsme, de kudde mentaliteit van het collectivisme, en irrationaliteit kunnen niet worden overwonnen door  economische argumenten, of door het quoten van de Amerikaanse constitutie. Een filosofische tegengewicht is nodig: een onderbouwing van het recht van het individu om zijn eigen belang en geluk na te streven door gebruik te maken van de rede, beschermt door objectieve rechtspraak.

Een recent artikel vecht de opkomende traditie van Earthday aan op een foute conceptie van de menselijke natuur, een ander verdedigt inkomensongelijkheid in een kapitalistische samenleving op basis van de moraal van rationeel egoïsme.

Klik hier voor een korte samenvatting over wie Ayn Rand was, en wat haar ideeën waren.

Bill Whittle geeft een gepassioneerd en informatieve betoog over de toekomst van de ruimtevaart. Hoe mooi de Apollo vlucht ook was, het droeg de zaad van stagnatie al in zich, namelijk overheidsbemoeienis en subsidiëring. Het begon erop te lijken alsof 1969 het hoogtepunt van menselijk exploratie van het universum zou zijn, zeker nadat NASA haar eigen vervoer niet eens meer kon regelen – maar niks is minder waar!

Op de 21ste Juni 2004 werd Mike Melvill de eerste astronaut die zonder overheidssubsidiëring de ruimte in vloog, met SpaceShipOne van een compleet private bedrijf. In de 21ste eeuw zijn er meerdere private bedrijven druk bezig met allerlei nieuwe technieken die de mens naar de ruimte in zullen brengen, naar de maan, en naar uiteindelijk ook Mars.

Whittle besluit:
“The real space age began on June 21st 2004; … private enterprise works, it just works:  it works in the neigbourhood drycleaning shop, and it works with manned lonar vehicles. It cleanes the clock of centralized stateplanning bureaucracies everytime and everyplace it has been tried, and it is working today, right now.”

En weer een skelet uit de kast van overheidsbeleid in de woningsector! Elsevier meldt – het lijkt dus mainstream te gaan – dat 6 van de 8 woningcorporaties, door o.a. derivatenhandel, ‘in de problemen komen’ bij een rentedaling van 1 %. Problemen dus niet zozeer voor deze ‘quango’s', maar voor de burger die bij faillissement of overheidsingrijpen de rekening gepresenteerd zal krijgen. Zo kon Vestia na een dergelijke malinvestering de kosten van 1 miljard niet bolwerken, en de sector, en de gemeenten Rotterdam en Den Haag zijn bijgesprongen (in de kuil gegraven door politiek Den Haag).

Weer een geval van bureaucraten die mogen beleggen met het belastinggeld van de burger. Weer een geval van mensen die geld mogen geven van anderen voor anderen, zoals Milton Friedman dat beschreef – en dan krijg je dus dure producten van slechte kwaliteit.

De oplossing is duidelijk, een complete omgooi van het woonbeleid, namelijk, een complete afschaffing daarvan. Laat de mensen en bedrijven zelf hun geld uitgeven: laat ze bepalen waar en hoe ze hun huis willen bouwen of kopen of huren. En laat particulieren op vrijwillige basis geld bijdragen aan de (huidige gedwongen) sociale woningbouw – als dat nog nodig blijkt te zijn na een stopzetten geplande chaos van marktinterventie door de overheid. Inderdaad misschien wat goedkoper van van slechtere kwaliteit zoals Friedman claimt, maar wel op vrijwillige basis – en ook meteen een impuls om zelfstandig woonruimte na te streven.

Lees het Elsevier artikel hier

Dinsdagavond was er de eerste Europese webinar van European Students of Liberty. Economisch academicus en president van het CEVRA instituut Joseph Šíma behandelde de effecten van restricties in de economie. Dit is zijn betoog:

Vandaag de dag is de economie voor zo’n 50% in handen van de overheid, en daardoor sterk gepolitiseerd. Gevolgen hiervan zijn prijzen die niet overeenkomen met de natuurlijke handelswaarde van producten, en mogelijkheden voor personen om geld te verdienen dat aan anderen toebehoort. Veel vredige handelingen zijn ook verboden.  De gevolgen zijn altijd een ‘planned chaos’ – soms onbedoeld, soms bedoeld.

Een voorbeeld van een dergelijke chaos is de situatie in de nierenmarkt. Nieren verkopen is verboden in de meeste landen, wat betekent dat de prijs wordt vastgezet op 0. Vanzelfsprekend zal aanbod hierdoor laag zijn, want waarom zou men iets weggeven (via een operatie) voor niks? Enkel mensen die iemand kennen die er een nier nodig heeft, en
bepaalde overleden mensen  zullen voor deze prijs een nier afstaan. De vraag zal juist stijgen, want iets dat men gratis kan krijgen is natuurlijk altijd mooi, en zeker als het gaat om een essentieel orgaan om door te kunnen leven.

Deze twee feiten monden uit in tekorten, en dus een enorme wachtlijst. In de VS alleen al, telt deze 80.000 personen. Doordat het hebben van één nier zo belangrijk is, zijn er ook veel mensen waarvoor het orgaan ‘te laat komt’; in de VS is dit voor 7000 personen per jaar het geval.

Het vrijgeven van de prijs voor een nier, zou betekenen dat veel van deze mensen niet lang hoefden te wachten voor een nier, en ook zouden velen in leven kunnen blijven. Dit aangezien een niet-gerestricteerde markt een evenwicht zal vinden tussen vraag en aanbod. De prijs voor een nier zou, zo blijkt uit onderzoek, zo’n $2000,-  bedragen.[1]

Opponenten van vrije handel in organen opperen nog wel eens dat criminaliteit sterk zal groeien als de handel wordt vrijgegeven. De vraag is echter waarom? Op de zwarte markt kost een nier velen malen meer dan 2000 dollar, en het stellen van een nier zal dus veel minder op leveren in een vrije markt. Het ligt dus in de lijn der verwachtingen dat nieren-diefstal eerder zal afnemen dan toenemen.

Een tweede veelgehoord argument is het oneerlijkheids-arguments. Arme mensen zullen veel vaker een nier verkopen dan rijke mensen. Alhoewel het laatste zeker waar is, volgt daaruit het eerste nog niet. In een vrije markt zullen beide partijen die betrokken zijn in de nier-transplantatie erop vooruitgaan. De koper, vermoedelijk vaker een rijkere persoon, zal veel sneller een transplantatie krijgen, en zodoende medische problemen of complicaties, of zelfs de dood kunnen voorkomen. De verkoper, naar alle waarschijnlijkheid de armere persoon, zal geld hebben om bijvoorbeeld zijn/haar kinderen naar school te kunnen sturen. Belangrijk hierbij is te realiseren dat veel aardbewoner $1 of minder per dag verdienen; opeens voor 2000 dollar betaald krijgen voor een nier, die te missen is, zal veel mogelijkheden creëren voor deze mensen om hun kansen om boven de armoede grens te blijven verbeteren. Nierhandel kan dus voor beide partijen van zeer grote waarde zijn, terwijl een verbod hierop voor beide partijen grote negatieve gevolgen heeft – welk van de twee is er oneerlijk?

Een derde praktisch argument voor legalisering van nierenhandel, is het feit dat handel alsnog plaatsvindt op de zwarte markt. Op de zwarte markt is de kwaliteit van producten altijd lager, terwijl de prijs hoger is. In de tijd van de grote drooglegging stierven legio mensen na het drinken van producten die waren afgeprijsd als alcohol, maar dat niet waren.

Verder kunnen zij die de regels controleren, en zij die daar onderdoor proberen te komen vaak (voor de regelgevers)  onverwachte allianties aangaan, m.a.w. corruptie heeft vaak vrijspel. Dit is niet goed voor het aanzien van de politiek en de politie, en werkt in tegen het doel van regelgeving, namelijk het verbieden van de handel.

Al deze aspecten van de nierenhandel laten de ‘planned chaos’ zien, als gevolg van restricties in de werking van het prijsmechanisme. Mensen moeten wachten op hun nier, overlijden tijdens dit wachten, terwijl anderen juist blijven zitten met niet-geëconomiseerde nieren; er is meer criminaliteit, meer corruptie, en op de zwarte markt worden mensen voor hoge prijzen opgezadeld met lage kwaliteit nieren.

Šíma concludeerde dat , ervan uitgaande dat deze restricties met goede bedoelingen zijn ingesteld, men deze zal moeten heroverwegen, gebaseerd op de geziene en ongeziene effecten op mensen. Goede bedoelingen zijn geen rede om slechte beleidsmaatregelen te rechtvaardigen.

Wie is Ayn Rand?

Ayn Rand (1905)-1982) was een Amerikaanse schrijfster en filosofe, zij creëerde het Objectivisme, welke ze beschreef als ‘een filosofie geschikt voor het leven op aarde’.

Rand’s meest bekende romans zijn The Fountainhead (in NL: De Eeuwige Bron), een verhaal over een onafhankelijke en principiële architect; en Atlas Shrugged (in NL: Atlas is Staking), een verhaal over de rol van het verstand in het menselijk leven en over wat er met de wereld gebeurt als de denkers en producenten op mysterieuze wijze verdwijnen. Haar meest populaire non-fictie werken zijn The Virtue of Selfishness, een verzameling essays over de basis en principes van de egoïstische moraal; en Capitalism: The Unknown Ideal, een verzameling essays over wat het kapitalisme inhoudt en waarom dit het enige morele sociale systeem is.

Rand werd geboren in Rusland, waar zij naar de middelbare school en de universiteit ging, daar studeerde zij geschiedenis, filosofie, en scenarioschrijven en getuige was van de Bolsjewistische Revolutie en het ontstaan van de Soviet Unie. In 1925 verliet ze de opkomende communistische staat, ze vertrok onder het voorwendsel van een kort familiebezoek naar de Verenigde Staten, met de intentie om nooit meer terug te keren.

Al snel kwam zij in Hollywood terecht, waar ze werkte als scenarioschrijfster, in het huwelijk trad met acteur Frank O’Conner, en haar eerste roman schreef, We the Living. Daarna verhuisde zij naar New York, waar zij de romans Anthem, The Fountainhead en Atlas Shrugged schreef. Zij schreef daarnaast velen artikelen en essays schreef, alsook een aantal non-fictie boeken, waarin zij de principes van het Objectivisme definieerde en uitwerkte.

Rand’s ferme verdediging van de rede (tegenover geloof en impulsen), eigenbelang (tegenover zelfopoffering), individualisme en individuele rechten (tegenover collectivisme en ‘collectieve’ rechten), en kapitalisme (tegenover alle vormen van statisme) heeft haar zowel de meest controversiële als de meest belangrijke filosofe van de 20^ste eeuw gemaakt.

Over het Objectivisme schreef Rand: “Mijn filosofie, in essentie, is het idee van de mens als een heroïsch wezen, met zijn eigen geluk als het morele doel van zijn leven, met productieve prestatie als zijn meeste nobele activiteit, en met de rede als zijn enige absoluut.”

Voor een goede biografie van Rand, zie Jefferey Britting’s Ayn Rand, of Scott McConnell’s 100 Voices: An Oral History of Ayn Rand.

—
Dit is mijn vertaling van een stuk dat origineel is geschreven door Craig Biddle – redacteur van The Objective Standard. Voor mensen met meer interesse in het gedachtegoed van Ayn Rand zie deze Nederlandstalige blog van Yernaz Ramautarsing.

Wat veel mensen die wars zijn van de welvaartsstaat al wisten, wordt ook verdedigd door bekende publieke commentatoren. In de afgelopen twee dagen kwam ik twee van zulke personen tegen op het internet.

De eerste is Thomas Sowell, columnist en academicus, schrijft in  The Anti-Romney Vote over dit fenomeen:
“What Obama seems to understand that Republicans and many in the media do not, is that dependency on the government in hard times can translate into votes for the White House incumbent.”

Als voorbeeld draagt hij F.D. Roosevelt aan, die de verkiezingen won na zijn eerste termijn, ook al waren de werkloosheidscijfers onder zijn bewind minstens tweemaal zo hoog als op dit moment.

“Afhankelijkheid betaalt zich uit, ook al is het slecht voor de economie, of vernietigend voor een samenleving”, schrijft hij; hier is duidelijk dat de zogenoemde entitlement-mindset puur korte termijn denken is, ofwel Keynesiaans.

Op het plaatje kan men zien dat slechts 34% van de stemgerechtigde Amerikanen daadwerkelijk bijdraagt aan de staatskas, de andere 66% zijn dus feitelijk free-riders.

Verder beweert Sowell dat de karaktermoorden binnen GOP niet goed zijn voor de kans op een Republikeinse presidentskandidaat in November ’12.

De tweede persoon is Bill Whittle, wiens video’s ik van harte aanraad, ook al heeft hij soms een Christelijk ondertoontje. Zijn analyses van linkse tactieken en fenomenen zijn goed onderzocht, klinken logisch, en worden duidelijk gepresenteerd.

Een goed voorbeeld is het filmpje The Voter Pump, waarin hij eerst het economisch beleid van de overheid eruit ziet. “Van elke dollar die worden uitgegeven, worden er 6 belast, en 4 geleend; van die 10 dollar worden er 4 uitgeven aan de overheid, en 6 aan stemmen kopen.”

Deze vote pump, is ook een welvaartsredistributie pomp, en is een grote rem op de economie, die meer en meer mensen afhankelijk maakt, die de rem weer groter maakt, etc. etc.

Obama heeft zo’n 2.2 miljard dollar per jaar om zijn verkiezingscampagne te financieren.

Als laatste merkt Whittle nog op dat als de entitlements worden stopgezet, of in ieder geval sterk gereduceerd, er geen gigantisch overheidstekort is, maar er zelfs een behoorlijk overschot is.

Personen zoals Sowell en Whittle geven in de media een intellectuele verdediging van wat de Tea Party al langer roept, namelijk dat de idee dat men recht heeft op het geld van anderen niet werkt, en afkeurenswaardig is.

Ayn Rand schetste in haar magnum opus Atlas Shrugged een wereld in verval, die sterk lijkt op de onze, alsook de redenen van dit verval. Niet enkel het economische verval, maar ook cultureel en moreel verval komen aan de orde.

Zetten de collectivistische, corporatistische en naar totalitarisme riekende maatregelen door, of zal de vrije markt haar plaats in de wereld herwinnen?

Zullen socialisten, ecologisten en occupiers zich neerleggen bij economische argumenten enkel, of is er een moreel boodschap nodig?

In dit korte, maar krachtige, filmpje wordt de oplossing die Ayn Rand beschreef samengevat:

“a powerful philosophical declaration of individualism, rational self-intrest, and the role of reason in human life”.

(een krachtige filosofische verklaring voor individualisme, rationeel egoïsme, en de rol van de rede in het menselijk leven)

In dit 20 minuten durende filmpje vertelt Cameron Herold over hoe zijn opvoeding hem belangrijke vaardigheden leerde die hem later was pas kwamen in zijn carriere. Een inspirerend betoog over een nieuwe manier van opvoeden en onderwijzen.

cameron_herold_let_s_raise_kids_to_be_entrepreneurs.html

Volgende week dinsdagavond interviewt het programma Wintergasten Deirdre McCloskey, een bijzonder hoogleraar Economie, Geschiedenis, Engels en Communicatie aan de Universiteit van Illinois. Het interview zal grotendeels gaan over de morele verdediging van het kapitalisme. McCloskey focust daarbij op de waarden van de bourgeoisie; dit zou wel eens mooie televisie kunnen worden!

Zie hier de site van Wintergasten, met meerdere links.

In deze video wordt het fenomeen ‘anti-intellectualisme’ uit de doeken gedaan. Het systeem van onvoorwaardelijke betaling aan professoren, onderzoekers en journalisten ligt aan de basis van een creatie van een linkse elite. De vaak wereldvreemde intellectuelen buigen de publieke opinie naar links. Veel anderen accepteren de ideeën die uit deze wereldvreemdheid ontstaan niet; en worden dan bestempeld als ‘anti-intellectueel’.

Dit is dus (weer) een voorbeeld van de welbekende ‘verdraaiing van de term’-truc, die postmodernen toepassen. Van de werkelijkheid los staande ideeën worden als intellectueel geproclameerd; gezond verstand en rationele tegengeluiden worden afgedaan als ‘primitief’, ‘naïef’, of inderdaad ‘anti-intellectueel’.

Het intellectuele klimaat is in een staat van crises; en daarmee de cultuur.

In opnieuw een overtuigende lezing en Q&A sessie met kwinkslagen vertelt Yaron Brook over de Tea-Party, Ayn Rand en wat zij kunnen betekenen voor de VS, en uiteindelijk de rest van de wereld: een morele revolutie.

Patri Friedman heeft een nieuw project: Future Cities Development Inc.

Het doel van dit bedrijf is om bij overheden in landen die aan de grond zitten een speciale economische zone te regelen. In zo’n zone zou dan een eigen rechtsysteem moeten komen; denk aan Hongkong.

Friedman heeft nu een voorlopig niet-bindend ‘statement van begrip’ ondertekend bij de regering van Honduras, wat hoopvol stemt voor de daadwerkelijke uitwerking van dit project. Het land heeft al aanpassingen gedaan in haar grondwet om een dergelijke zone mogelijk te maken.

Interessant, of misschien beter, onverwacht is het antwoord op de vraag of dit een libertarisch utopia wordt: “rechtsorde, eerlijkheid en geen corruptie leidt tot meer economische groei dan lage belastingen”.

Vanzelfsprekend zijn rechtsorde en weinig corruptie goed voor economische groei, maar in dit statement lijkt het alsof lage belastingen niet hoog op het prioriteitenlijstje staan.

Het lijkt me een mooie kans voor vrijheidsliefhebbers om te ontkomen aan de parasieten, en misschien gaan meer landen om, als blijkt dat het werkt. Ik heb mijn twijfels over de legale status van de toekomstige stad. Honduras zou de stad kunnen nationaliseren zodra het schijnt te werken.

Het hele artikel vindt u hier.

Socialisme is het idee dat je geen recht hebt om voor jezelf te leven, en dat je leven en en werk niet aan jezelf toebehoren maar aan de samenleving: het is een verwerping van individuele recht tot leven en wat daarvoor nodig is. De mens heeft zijn verstand nodig om succesvol te kunnen handelen, en zal die dingen kiezen die hem het beste lijken, vrijwillig. Belastingheffing is een vorm van fysiek geweld, waarbij een groep mensen het recht meent te hebben om te bepalen wat er met her eigendom van een ander moet worden gedaan (of gelaten). Elke vorm van geweld gaat tegen het verstand in, namelijk: als een persoon iets goed voor hemzelf vond dan zou hij vrijwillig meewerken, aangezien dit niet het geval is, is er geweld nodig om datgene te bereiken. Zodoende is geweld dus anti-verstand, anti-leven; en dus immoreel.

De overheid beschermt de individuele rechten tegen geweldinitiatie, en mag geweld gebruiken als vergeldingsmiddel, maar ENKEL tegen hen die geweld initieerden. Belastingheffing is níet een vorm van vergelding, maar vaninitiatie van geweld, en is dus moreel verwerpelijk.

Een socialist heeft geen probleem met belastingplicht, aangezien hij niet maalt om het goede voor de eigenaar, maar om het goede voor een ander of de groep. Hij zal zijn doelen willen bereiken, en dat kan enkel met geweld, aangezien die doelen niet in het belang zijn van de individuen. Dat laatste is afgeleid uit het feit dat mochten individuen het wel belangrijk hebben gevonden, dan hadden zij zelf gekozen om vrijwillig bij te dragen aan deze zaken die de socialist wil verplichten.

De oplossing is een systeem van vrijwillige bijdragen aan de overheid, voor politie, defensie en justitie welke de enige rechtsgrondelijke taken voor de overheid zijn. Een mens die zijn eigenbelang nastreeft zal een klein deel (5 % schat ik) afstaan aan het instituut dat de rest van hun bezittingen, hun leven en hun geliefden beschermt tegen barbaren die geweld willen gebruiken om hun doelen te behalen, zoals socialisten.

Yaron Brook, voorzitter van het Ayn Rand Institute, legt de noodzaak van een morele verdediging voor het  kapitalisme uit. Een interessante lezing, die ook nog grappig is: Aanrader!

Op de 14e oktober zal er wederom een borrel plaatsvinden, georganiseerd door de Jong Libertariërs. De borrel is in Utrecht en dicht bij het station (10 min. lopen). De vorige keer beviel mij goed: een aanrader dus. Zie deze link voor meer info.

De geschiedkundige Niall Ferguson is een bekende schrijver die nogal
controversieel is door zijn idee dat imperialisme zo slecht nog niet was (onder andere). Hij vertegenwoordigd een neo-klassiek-liberale beweging die de successen van het Westen toeschrijft aan haar instituties, aan dat wat men kan beïnvloeden, in plaats van aan de populaire ‘deterministische’ ideeën, zoals geografie, klimaat, biodiversiteit etc.

In deze korte TED-toespraak verdedigt hij dit, voor die kringen, controversiële idee opnieuw. Hij zegt dat de oorzaak van de Westerse welvaart van de afgelopen 500 jaar  is terug te brengen tot 6 belangrijke ideeën of instituties:

1. Competitie
2. De wetenschappelijke revolutie
3. Eigendomsrechten
4. Moderne geneeskunde
5. De consumptiemaatschappij
6. Het arbeidsethos

Het verval van deze instituties en ideeën in het Westen is volgens hem de onderliggende oorzaak van de shift naar het Oosten (en andere contreien) als basis van macht en welvaart.

Ik denk dat deze theorie behoorlijk aansluit bij het denken van vrijheid-voorvechters. Het duidt duidelijk op het failliet van het (post)modernistische denken (statisme, Keynesianisme en relativisme)  in het Westen, dat het verkruimelen van bovenstaande instituties heeft mogelijk gemaakt, zoniet gepassioneerd heeft bevochten.

>>>>> De video

Ik kreeg op facebook de uitnodiging voor een borrel met andere (jong) libertariërs. Ik dacht dat sommigen geïnteresseerd zouden kunnen zijn, zoja kijk op deze pagina voor de details.

Samenvallend met het ‘verscheuren’ van een uitgegeven vergunning, waarmee de overheid weer eens blijkt geeft van haar robuste anti-welvaart agenda, aangedreven door de eco-fundi's, lijkt de minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, meneer Verhagen zich te realiseren wat voor een ideeën hierachter schuil gaan. (zie hier zijn speech)

Zoals ik onlangs in "Dat wat de ecologisten leidt" beschreef, probeert deze groepering een schijnwerkelijkheid te creëren waardoor en -in de mens en de aarde tegen over elkaar staan, om zodoende het overheidsbeleid te beïnvloeden in totalitaire richting.

Verhagen, ook al zijn zijn aangedragen oplossingen gebaseerd op die andere schijnwerkelijkheid, observeert goed waar het ideologische probleem ligt: "Milieu werd ... een onderwerp voor ‘links’; de aarde werd het volgende slachtoffer dat gered moest worden van een uitbuitende westerse cultuur - zoals eerder het proletariaat, de derde wereld moesten worden bevrijd."

In zoveel worden benoemd de minister hier de collectivistische-altruïstische mentaliteit, zoals ik het  beschreef, als de grondslag van de groen-linkse beweging. Dezelfde morele idee in een nieuw jasje.

De gevolgen?
"‘Het milieu was èn is daarmee verworden tot een moralistische stok om ondernemers, boeren en bedrijven mee te slaan die hun boterham proberen te verdienen. Dat werkt averechts." Vanzelfsprekend leidt dit tot de noodzaak van een "centrale en dominante rol van de overheid".

Tot zover de redelijkheid van de beste man, want ook al ontwaart hij het probleem van gemeenschappelijke eigendom, de oplossing ligt volgens hem in het door overheidsoptreden stoppen van private partijen die kosten van vervuiling afwentelen op het publieke bezit.

De oplossing zou zijn om de oorzaak van "the tragedy of the commons" aan te pakken, juist dat publieke bezit.

Ook denkt Verhagen door subsidies, beperkingen voor energie-maatschappijen en 'sociaal-rentmeesterschap' (De SER, het Poldermodel, de produkt- en bedrijfschappen, vakbonden) de economie en innovatie te kunnen stimuleren. Doodleuk spreekt hij zich aan de andere kant ook uit voor deregulering en ont-subsidiering.

Deze aloude 'derde weg' methode is natuurlijk ook geen nieuw idee: men zou Verhagen er zelfs van kunnen verdenken dat óók hij het milieu voor zijn wagen spant als nieuwe invulling van hetzelfde idee: christelijk rentmeesterschap.

In hoeverre verschilt dit idee, dat in praktijk meer laissez-faire schijnt, met het socialisme/marxisme?

Verhagen geeft antwoord: "[D]e geest van rentmeesterschap kan het beste gedijen in een cultuur waarin burgers zelf verantwoordelijkheid nemen. Niet alleen voor zichzelf, maar voor elkaar, én voor hun omgeving. Dat is de missie van rentmeesterschap, waar wij als christenen voor staan."

Het klinkt mij in de oren als collectivistisch-altruïsme 'light'.

Dit realiserende is het goed nogmaals de discussie van klassieke en sociale rechten aan te halen, waarin ik de linkse en rechtse hobby's onder hetzelfde hoedje schaarde, het hoedje van een totalitair staatsideaal. De christendemocratische hobby rentmeesterschap (heilige huisjes duurzaamheid, kinderen, het H-woord en 'speciaal' onderwijs), zijn wat mij betreft niet anders in essentie, namelijk: "Onder het mom 'het doel heiligt de middelen', worden de klassieke rechten van individuele burgers geschaad, om aan de sociaaleconomische rechten van anderen te kunnen voldoen." (PV21)

Te concluderen valt dat Verhagen opvallend juiste analyses heeft gemaakt met betrekking tot de eco-fundi's, om vervolgens, zeer waarschijnlijk zonder het door te hebben, dezelfde morele idee te vertegenwoordigen in zijn eigen heilstaat.

Typisch gevalletje van de pot en de ketel.

Het is duidelijk dat de Euro er slecht voor staat.
Italië gaat waarschijnlijk defaulten, wat een europese banken crisis zal veroorzaken.
De euro daalt op de beurzen tov de er ook al slecht voorstaande dollar.

Moet Italië niet NU uit de EMU? Of is het beter om als NL NU uit de Euro te stappen?

Het is duidelijk dat er op de blaren gaat worden gezeten de komen jaren, de voorspellingen zijn alles behalve rooskleurig.

Wat denkt u?

In de laatste column van , Elsevier columnist die Den Haag becommentarieert, stipt hij eerst een onbenullige boete aan, in verband met de privacy rechten van criminelen.

In plaats van daar wat verder op in te gaan, was zijn idee om nu eens met een goed idee te komen:  subsidie voor camera’s bij ondernemers.

Deze snelle omschakeling in opinie ten aanzien van rechten, liet mij geen keus. In dit stukje zal ik dan ook uitleggen wat het verschil tussen twee soorten rechten is, de klassieke rechten en de sociaal-economische rechten. Ik zal niet ingaan op de herkomst, maar op de praktijk van het recht-benoemen en de gevolgen van verschillende keuzes beschrijven.

Het appel om een subsidie op camera’s kan ik enkel  definiëren als een ‘rechtse hobby’. Waarin hobby doelt op illegitieme inmenging van de staat in onze samenleving. We kennen ook de ‘linkse hobby’ die door linkse mensen worden verdedigd, ofwel socialisten.

Het socialisme laat zich kenmerken door een herverdeling van middelen onder het motto “noden zijn rechten”.

Zo willen socialisten de noden van kunstenaars, immigranten, werklozen, zieken, ouderen, groene bedrijven, failliete banken en leerlingen en studenten verzorgen.

Onder het mom: het doel heiligt de middelen, worden de klassieke rechten van individuele burgers geschaad, om aan de sociaal-economische rechten van voorgenoemden te kunnen voldoen.

Dit principe is moreel verwerpelijk, plus dat het leidt tot een minder welvaart.

Bastiat: “Een staat neigt te groeien in verhouding tot haar middelen van bestaan, en neigt dan te leven voorbij deze middelen. Deze middelen zijn, uiteindelijk, niets anders dan de van het volk. Wee het volk, dat de gebied van actie van de staat niet kan limiteren! Vrijheid, privé ondernemingen, welvaart, geluk, onafhankelijkheid, persoonlijke eer, allen zullen verdwijnen.”

Nu oppert u hier dus om dit socialistische principe toe te passen, voor de noden van bepaalde ondernemers, een keuze die dezelfde gevolgen heeft.

Men heeft recht op hun leven, en alles wat ze daar mee willen doen, zolang dat dezelfde rechten van anderen niet schaad.

Over de  doel van rechten schreef Ayn Rand;
“Een recht bevat niet de materiële implementatie van dat recht door andere mensen; het bevat enkel de vrijheid om die implementatie te verdienen door eigen inzet;
en over de gevolgen van economische ‘rechten’
“Net zoals slecht-geld goed-geld verdrijft, zo verloochenen deze ‘drukpers-rechten’ de authentieke rechten.”

Milton Friedman, spiegelt ons de het gevolgen van de keuze tussen vrijheid en gelijkheid voor:
“Een samenleving die gelijkheid boven vrijheid verkiest, zal geen van beiden verkrijgen. Een samenleving die vrijheid boven gelijkheid verkiest, zal een hoge mate van beiden verkrijgen.”

Dit is de echte keuze, en dus niet de keuze tussen rechtse of linkse hobby’s.

Op de groene rekenkamer wordt het geheel van klimaathypes in twijfel getrokken. Deze kritische houding is een licht in de duisternis van de religie van ecologisten. Zeer veel mythes worden gefalsifieerd, lees bijvoorbeeld het artikel dat 35 onwaarheden identificeert die Al Gore proclameerde in zijn ‘ongemakkelijke waarheid’.

De methode van ecologisten is om d.m.v. pseudo-wetenschap, gebaseerd op geloof, een beeld te geven van een schijn-werkelijkheid die haaks staat op de realiteit. Deze ongemakkelijke waarheid laat zich goed vangen in deze cartoon, die ik al eerder plaatste.

Deze stroming die, gebaseerd op een collectivistische-altruïstische mentaliteit, al angst-zaaiende, gebruik maakt van de onkritische paternalistische mentaliteit van de burger, om een groene-dictatuur te creëren.

Om deze ecologisten van repliek te kunnen dienen is het van belang feiten en non-feiten te kennen, om zodoende deze wetenschappers of in ieder geval de burgers een blik op de werkelijkheid te geven.

In deze documentaire komen wetenschappers en andere publieke figuren
aan het woord die haarfijn aannames van ‘dubbelgepunnikte bioterroristen’ (ecologisten) falsifiseren. Daarnaast komen zij ook met een eigen gestaafde hypothese die de oorzaak achter de klimaatveranderingen weergeeft. Er wordt ook in gegaan om de ‘groene beweging(en)’ en hoe die in feite anti-mens is. Ik hoop later meer in te gaan op dit laatste.

Voor nu, bekijk hier de docu.;)

Maandagavond was het tweede debat voor de nominatie van de presidentskandidaat voor de republikeinse partij. Ron Paul was weer van de partij en spreidde zijn uitgebreide kennis ten toon. Het klinkt misschien bekend in de oren, maar zolang de FED en Washington mensen dwingen in hun daden, zal hetniet goed komen de Amerikaanse economie.

Na een behoorlijk tam debat vraagt men zich toch af wie heeft gewonnen. Volgens CNN had Ron Paul 0% van de stemmen (zie plaatje)

Een erg verrassende uitslag; al snel bleek dat deze uitslag niets minder was dan een vieze truc van CNN om Romney als winnaar ten toon te spreiden en Paul de grond in te trappen. Andere polls gaven een heel ander beeld, zoals het plaatje hieronder laat zien.

Er zijn welgeteld 54 stemmen uitgebracht in de poll die CNN officieel aanhaalt; een poll die niet door CNN zelf is gehouden. De eigenlijke poll van CNN gaf 78 % aan!

CNBC maakte ook gebruik van deze cover-up poll, telwijl haar eigen poll aangaf dat 83% Paul de winnaar van de avond vond.

Ook Infowars besteedde aandacht aan dit onderwerp, zie dit filmpje.

De Amerikaanse mainstream media maakt weer een goede beurt.

Het Youtube-kanaal Liberty In Our Time heeft een grote collectie zeer interessante video´s van
interviews en lezingen met betrekking tot de Oostenrijkse School.

De Introduction to Economics -lezingen van Rothbard zijn een echte aanrader; deze man vertelt op
een boeiende en humoristische manier over wat de economie  is.

In plaats van de reguliere methode, die je meteen bombardeert met ongedefinieerde termen zoals
geld, en je allerlei grafieken om de oren gooit, introduceert Rothbard Robinson Crusoe, als een
startpunt van de economie; oftewel het individu.

Afbeelding van mises.org

Beste vrijheidsliefhebbers,

vanaf vandaag zal ik af en toe een blog plaatsen, met info die ik grappig danwel interessant vind, en die daarom anderen, die zichzelf in de bovenste hoek van de Nolan-diagram plaatsen, ook zullen bevallen.

Doe hier de quiz (in het Engels), om te zien waar jij staat; ikzelf zit op de punt van bovenste zwarte lijnen.

Deze stemwijzer is beter dan welke andere dan ook, en het zou grappig zijn om onze geliefde Nederlandse politieke patriarchen partijen hierin te plaatsen. De Nolan-methode van politieke duiding is veel helderder dan het vage en niet-objectieve assenstelsel van Krouwel (Kieskompas), en de politieke propaganda van de stemwijzer, waarschijnlijk precies de rede waarom deze methode  niet bekend is in Nederland.

Laatste nieuws: Morgen gaat Ron Paul officieel mededelen dat hij in de run is voor GOP-kandidaatsschap voor de presidentsverkiezingen van 2012.