Onzin. Ook als je iets niet bewust doet, wil dat nog niet zeggen dat je niet verantwoordelijk bent.
Het verschil tussen draagmoeder en ongewenst zwanger worden (zonder verkrachting), is vergelijkbaar met het verschil tussen iemand expres doodrijden en met 180 km/p door een woonwijk scheuren en dàn iemand ongewild doorijden. Wat je zelf verderop in je reply al aangeeft geldt hier ook, dit is ‘Zeeer onverantwoord gedrag!’
En overduidelijk gedrag waar je later de consequenties van zult moeten dragen.

Als je na onveilig vrijen ongewenst zwanger wordt kun je niet verschuilen achter het argument dat de foetus zich jouw baarmoeder heeft binnengedrongen, en dat je derhalve het volste recht hebt om dit sujet met geweld te verwijderen van je ‘erf’.

Wanneer een foetus een persoon wordt met rechten is nog steeds een discussiepunt, maar het omdraaien en suggeren dat de foetus een indringer is, is mijns inziens onhoudbaar.

Prolife-libertariers vinden wel, dat de staat abortus mag verbieden. Ze zien abortus als criminaliteit. Volgens mij is dat echter niet te verenigen met het libertarische gedachtegoed, dat mensen de baas zijn over hun eigen lichaam.

Ze laat niet bewust iemand toe in haar lichaam (met uitzondering van draagmoeders!) en heeft dus het recht om het te verwijderen. Overigens heb ik weinig op met abortusrechten. De kans op ongewenste zwangerschap is wel heel klein bij vrouwen die trouw de pil slikken. Bij vrouwen die daar minder trouw in zijn, kan het mislopen…. Zeeer onverantwoord gedrag! Maar goed, zelfs pro-choicelibertariers vinden, dat ze dan zelf de abortus moeten betalen.

Om de discussie op te helderen: wat zou een prolife-libertarier voorstellen t.a.v. kwesties zoals abortus?

Als je bedoelt dat er goede, zwaarwegende morele argumenten zijn tegen abortus die met een religie weinig te maken hebben, ben ik het met je eens.

Als je bedoelt dat de staat op dit terrein zou mogen reguleren, ben ik het met je oneens.

Prolife-kwesties zijn per definitie beladen – rondom abortus maar bijvoorbeeld ook rondom euthenasie. Mensen die met dergelijke keuzes te maken krijgen doen dat – zo hoop en denk ik – vaak niet zonder twijfel en bepaald niet lichtzinnig. Om die reden zie ik weinig heil in leerstelligheid rondom dit onderwerp vertaald in bindende wetgeving. Een libertarisch perspectief op dit soort vraagstukken lijkt me juist dat het de ethische discussie rondom prolife-kwesties juist neerlegt bij de direct betrokkenen. Verboden en reguleringen gelden alleen maar als autoriteitsargument waardoor de meer valide argumenten m.i. vaak niet de weging krijgen die ze verdienen.

Nee, er is geen sprake van een impliciet contract. In het vliegtuigvoorbeeld is er een moment, waarop de medepassagier vrijwillig toegelaten wordt in het vliegtuig. Dat moment is er bij een foetus niet. De foetus is eigenlijk een indringer in het lichaam van de vrouw. Die mag dus (net als een inbreker) verwijderd worden.

Of een foetus een persoon is, doet er niet toe. Een inbreker mag je ook uit je huis verwijderen….

Nee, dit is kul in mijn optiek, want ALS een ongeboren vrucht (op een bepaald moment) gezien kan worden als een persoon, dan is ZIJN lichaam net zo goed zijn eigendom, en geldt het NAP dus ook voor hem/haar.
De hamvraag blijft derhalve wat mij betreft: Wanneer wordt een foetus een persoon?

“…omdat de vrouw niemand heeft om een impliciet contract mee te hebben.”

Zodra een foetus gezien kan worden als persoon is die er wel.

Pro-lifelibertariers gebruiken dan het argument van een impliciet contract. Het bekende voorbeeld, dat iemand niet een passagier mee mag nemen in zijn vliegtuig om diegene er halverwege uit te gooien. Dan is er een impliciet contract dat de medepassagier weer veilig mag uitstappen. Ook dit snijdt echter geen hout, omdat de vrouw niemand heeft om een impliciet contract mee te hebben. Het kind is simpelweg geen kind als de vrouw sex heeft.