Wie is Ayn Rand?

Ayn Rand (1905)-1982) was een Amerikaanse schrijfster en filosofe, zij creëerde het Objectivisme, welke ze beschreef als ‘een filosofie geschikt voor het leven op aarde’.

Rand’s meest bekende romans zijn The Fountainhead (in NL: De Eeuwige Bron), een verhaal over een onafhankelijke en principiële architect; en Atlas Shrugged (in NL: Atlas is Staking), een verhaal over de rol van het verstand in het menselijk leven en over wat er met de wereld gebeurt als de denkers en producenten op mysterieuze wijze verdwijnen. Haar meest populaire non-fictie werken zijn The Virtue of Selfishness, een verzameling essays over de basis en principes van de egoïstische moraal; en Capitalism: The Unknown Ideal, een verzameling essays over wat het kapitalisme inhoudt en waarom dit het enige morele sociale systeem is.

Rand werd geboren in Rusland, waar zij naar de middelbare school en de universiteit ging, daar studeerde zij geschiedenis, filosofie, en scenarioschrijven en getuige was van de Bolsjewistische Revolutie en het ontstaan van de Soviet Unie. In 1925 verliet ze de opkomende communistische staat, ze vertrok onder het voorwendsel van een kort familiebezoek naar de Verenigde Staten, met de intentie om nooit meer terug te keren.

Al snel kwam zij in Hollywood terecht, waar ze werkte als scenarioschrijfster, in het huwelijk trad met acteur Frank O’Conner, en haar eerste roman schreef, We the Living. Daarna verhuisde zij naar New York, waar zij de romans Anthem, The Fountainhead en Atlas Shrugged schreef. Zij schreef daarnaast velen artikelen en essays schreef, alsook een aantal non-fictie boeken, waarin zij de principes van het Objectivisme definieerde en uitwerkte.

Rand’s ferme verdediging van de rede (tegenover geloof en impulsen), eigenbelang (tegenover zelfopoffering), individualisme en individuele rechten (tegenover collectivisme en ‘collectieve’ rechten), en kapitalisme (tegenover alle vormen van statisme) heeft haar zowel de meest controversiële als de meest belangrijke filosofe van de 20^ste eeuw gemaakt.

Over het Objectivisme schreef Rand: “Mijn filosofie, in essentie, is het idee van de mens als een heroïsch wezen, met zijn eigen geluk als het morele doel van zijn leven, met productieve prestatie als zijn meeste nobele activiteit, en met de rede als zijn enige absoluut.”

Voor een goede biografie van Rand, zie Jefferey Britting’s Ayn Rand, of Scott McConnell’s 100 Voices: An Oral History of Ayn Rand.

—
Dit is mijn vertaling van een stuk dat origineel is geschreven door Craig Biddle – redacteur van The Objective Standard. Voor mensen met meer interesse in het gedachtegoed van Ayn Rand zie deze Nederlandstalige blog van Yernaz Ramautarsing.

Een van de meest onderschatte vaardigheden is goed kunnen schrijven. Denk maar even goed na: de kans is groot dat velen u enkel kennen op basis van wat u schrijft. Toch wordt ons nergens geleerd hoe dit moet, zelfs niet in het (hoger) onderwijs. Sterker nog, velen -vooral wetenschappers en bureaucraten- denken ten onrechte dat spreektaal en schrijftaal twee gescheiden werelden zijn.

Iemand die zich hier enorm aan kon ergeren was ‘de vrolijke libertariër’ HL Mencken, die meende dat wollig taalgebruik ontstaat door het onvermogen helder te kunnen denken. In een overtuigend essay “Literature and the Schoolma’m,” veegt hij de vloer aan met iedereen die denkt dat zijn geschreven stukje ineens méér aanzien krijgt indien het wordt verfraaid met onnodig complex taalgebruik.

“Literature and the Schoolma’m,” by H.L. Mencken – Classic American Essays – Essays, Letters, and Speeches.

Toch meen ik -anders dan Mencken- dat je wel degelijk je schrijfstijl kunt verbeteren. Zie daarvoor de 10 schrijftips van Welingelichte Kringen

(.) De IJslanders dachten eerst aan zichzelf. Voor een bail-out van hun zwaargetroffen banken was geen geld, dus die lieten ze – met een schuld van 85 miljard dollar – omvallen. Vervolgens nam het land razendsnel een noodwet aan die bepaalde dat de tegoeden van gewone IJslanders bij banken als eerste moeten worden uitbetaald. Dit gebeurde nog voordat andere (buitenlandse) schuldeisers – waaronder de Icesave-spaarders – konden aankloppen. Daarnaast sloten de banken een deal met de regering om huishoudens een groot deel van hun schulden kwijt te schelden. Ook werd de IJslandse kroon gesteund en werden aan buitenlandse valuta gekoppelde leningen verboden.

Lees verder IJsland herrijst – DePers.nl.

In de Amerikaanse Grondwet staat dat Life, liberty and the pursuit of happiness drie onvervreemdbare rechten zijn die ieder op basis van zijn mens-zijn bezit.

Toch zien veel politici en economen de laatste regel ook als een taakopdracht voor de staat om ons gelukkig te maken. Zo beweerde de Britse premier David Cameron dat geluk een betere economische indicator is dan het Bruto binnenlands product. Ook in eigen land bepleitte Femke Halsema iets soortgelijks in een boekje getiteld Geluk! waarin ze stelt dat groei ten dienste moet staan van ons welzijn en geluk.

John Stossel onderzoekt deze claims door de vraag te stellen in hoeverre overheidsbeleid een bijdrage kan leveren aan ons eigen levensgeluk

(De overige delen staan op de rechterbalk in Youtube)

Het boek (PDF)  van Philip Booth (red) kunt u in zijn geheel onder deze link terugvinden

Oliver Marc Hartwich en Rebecca Gill leggen uit dat de overheid hier een belangrijk aandeel in heeft. Veel alledaagse goederen (van bananen tot boeken) zijn een stuk duurder dan in de rest van de wereld als gevolg van importheffingen, belastingen en wetgeving.

Het rapport waaraan wordt gerefereerd is onder deze link (PDF) te vinden.

Eén van de grootste misverstanden op het moment is dat we de Grieken helpen met noodleningen. De waarheid is dat de Griekse schulden alleen maar toenemen door al deze schulden. Schulden die de Grieken overigens nooit terug kunnen betalen. Rodney Shakespeare, politiek analist en economie professor, roept op tot verzet. Griekenland zou uit de Euro moeten stappen en weigeren om de schulden terug te betalen.

Er zaten nogal wat warrige randjes aan zijn verhaal. Skakespeare stelt dat de Griekse centrale bank ‘gratis’ geld moet geven aan de Griekse regering om de schuldenproblemen op te lossen. Zoiets zal uiteindelijk hyperinflatie tot gevolg hebben. De Grieken kunnen m.i. het best stevig gaan bezuinigen en weigeren om in ieder geval de rente op de schulden te betalen.

Stel je eens voor! Aan de hand van dit voorbeeld, kan duidelijk worden gemaakt waarom de Amerikaanse aanwezigheid in vele uithoeken op de wereld tot verzet leidt. En erger: de VS op een bankroet doet afstevenen.

Indrukwekkende beelden van een optocht van ex-militairen voor het Witte Huis die onder leiding van Adam Kokesh hun hoop vestigen op Ron Paul als president van de Verenigde Staten.

Vrijheid is de mogelijkheid om je leven in te richten zoals je dat zelf wilt. Met deze simpele definitie legt wijlen Harry Browne uit waarom centrale planners falen. Domweg omdat ze dat niet kunnen achterhalen wat individuen beweegt.
.

De econoom Adrian Moore, verbonden aan Reason Foundation. meent dat tolheffingen de meest effectieve manier is om files te bestrijden.

Zelfs China haalt de VS in als het gaat om de particuliere sector bij het bouwen van wegen te betrekken.

Zie ook ‘Tolwegen leveren bijdrage aan bestrijding files’.

Professor Aeon Skoble komt in de onderstaande video met een verfrissende kijk op het rookverbod. Rokers claimen dat zij het recht hebben om te roken terwijl niet-rokers claimen dat zij het recht hebben op frisse lucht.

Skoble kijkt daarentegen naar eigendomsrechten. Zoals iedereen zelf bepaalt of hij thuis rookt zo zou ook een restaurant eigenaar mogen beslissen of mensen wel of niet mogen roken in zijn restaurant.

‘Obama heeft meer kruisraketten afgevuurd dan alle andere Nobelprijswinnaars van de vrede tezamen.’

Als je in het leven -net als een auto- vastzit in de modder, kan het wellicht de moeite waard zijn om een manifesto te schrijven.

Dit is een schriftelijke verklaring waarin jij je eigen gedachten, motieven. meningen, en bedoelingen ontvouwt. Zo een manifesto zet niet alleen je levensbeginselen uiteen, het roept ook tot rebelse actie. Op het blog The Art of Manliness wordt uitgelegd hoe zoiets in zijn werk gaat.

How and Why to Write Your Own Personal Manifesto | The Art of Manliness.

Zelf bewonder ik mensen die hun politieke ideeën, kunnen vertalen naar alledaags gedrag. Een goed voorbeeld van zo iemand is Peter Thiel, die zoals ik in een eerdere blogpost schreef, zijn libertarische overtuigingen durft uit te dragen in de zakelijke wereld en daar vrij succesvol in is.

Keynes en Krugman lopen over straat en bedenken nieuwe manieren om de economie te stimuleren.

De Paypal-oprichter belegt tegenwoordig in opkomende technologische bedrijfjes. Zo was hij een van de eerste investeerders die wel toekomst zag in Facebook en Linkedlin. Wat hem overigens geen windeieren heeft gelegd, zo wordt zijn vermogen geschat op 1.5 miljard dollar.

Toch is geld niet zijn primaire drijfveer. In een kort vraaggesprek legt hij uit dat de samenleving alleen op een hoger niveau kan worden getild door technologische ontwikkeling die voortgestuwd wordt door (startende) ondernemingen. .

De bijdragen van Asha ten Broeke op de opiniepagina’s van het dagblad Trouw zijn altijd een bron van hilariteit. Vooral haar verwoede pogingen om het marxistisch feminisme nieuw leven in te blazen, heeft wel iets weg van een kind dat op het strand telkens een zandkasteel probeert te bouwen dat iedere keer door de golven wordt verzwolgen.

Dit keer wordt het omvangrijke oeuvre van Asha weer eens verrijkt met een artikel geheten Mijn favoriete stam om nader te bestuderen: de bevoorrechte man dat -heel verrassend-  de blanke man beticht van al het onheil op de wereld.

Voor de neoliberale blanke man is diversiteitsbeleid een bedreiging van zijn natuurlijke habitat: de vrije markt. Deze stam gedijt daar van nature goed, juist omdat zij als enigen niet gehinderd worden door discriminatie, onbewuste vooroordelen en stereotypen 

Helaas heeft Trouw-columniste het niet helemaal goed begrepen. Want juist als je diversiteit hoog in het vaandel hebt staan, moet je de vrije markt omarmen. Zoals Steven Horvwitz dat eens formuleerde:

“Markten zijn niet alleen afhankelijk van reeds bestaande diversiteit, maar zorgen daarnaast zelf ook voor nog meer diversiteit. Het eerste punt is een kwestie van basale economische theorie. Markten zijn gebaseerd op ruil, en ruil vereist privaat eigendom. Wat het ruilen van ons pivaat eigendom, inclusief de beschikking over onze arbeid, zo productief maakt is dat we allemaal verschillende vaardigheden en talenten hebben die ons in staat stellen om ons te specialiseren in het produceren van sommige dingen in plaats van andere. Het is de diversiteit van onze vaardigheden en talenten die de motor zijn achter de productiviteit van de markt.”

“Vaste baan is verleden tijd” kopte de Telegraaf afgelopen week. De aanleiding voor het artikel was een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau waaruit bleek dat de afgelopen tien jaar “werkgevers in toenemende mate vast werk vorm gaan geven in tijdelijke contracten.”

Het bericht werd vergezeld door verontwaardigde reactie van lezers, die deze ontwikkeling met lede ogen zagen en de politiek riep om maatregelen.

Maar ik vrees dat zij weinig voor hen kan betekenen. Wij leven namelijk in een tijd waarin wij het einde van het industriële tijdperk meemaken. Noem het maar de permanente recessie.

De voorbije tachtig jaar hoefde je weinig te doen om te slagen in het leven. Je vertrok naar je werk in de ochtend, deed wat er gezegd werd, kwam voor etenstijd thuis, hield dat een aantal jaren vol en ging dan veilig met pensioen. Zelfs ons hele systeem (belasting, onderwijs, huizenmarkt, sociale zekerheid) is op deze aanname gebouwd.

Dit inzicht komt niet van mij, maar van Seth Godin, een van de weinige denkers die goed zijn vinger kan leggen op de huidige veranderde tijdsgeest. Naar zijn overtuiging zijn wij dan ook totaal onvoorbereid voor wat er komen gaat. Daar kunnen wij over mijmeren, maar evengoed het beste ervan maken.

Hij geeft namelijk ook aan dat nu de kaarten geschud worden, er juist veel kansen voor een ieder zijn weggelegd. Om daar optimaal gebruik van te maken, zette hij een aantal tips op een rij:

• Neem het zelf het initiatief en wacht niet op anderen af!
• Wees uitzonderlijk goed in wat je doet en onderscheid je positief van anderen!
• Doe aan zelfpromotie!

Bekijk het interview waar hij uitleg geeft over deze ontwikkelingen.

ReasonTV reisde af naar Harrisburg, de hoofdstad van Pennsylvania. De stad staat op de rand van de financiële afgrond. Allemaal te danken aan de megalomane burgemeester die zijn stad nieuw leven in wilde blazen en voor ondernemer ging spelen. Helaas voor de inwoners van Harrisburg verliep dat niet helemaal zoals gepland.

‘Going Green’ was enkele jaren geleden het toverwoord. Groen zou de economie uit het slop trekken. Groen zou de opwarming van de aarde een halt toe roepen. Groen zou het antwoord zijn de instabiliteit op de wereld.

Maar inmiddels lijken Amerikanen al weer uitgekeken op deze kleur. Bij RT vertelt een redacteur van Reason waarom de VS niet meer warm loopt voor groen.

U zult vast eens gehoord hebben van externaliteiten. Dat zijn effecten die niet meegenomen zijn in de prijs. Politici gebruiken dat vaak als rechtvaardiging om in te grijpen in het economisch proces. Prof. Mark Pennington legt uit dat de markt veel beter is om dit zelf uit te vogelen.

Sociale media spelen telkens een belangrijkere rol om menselijke catastrofes te voorkomen en rampen te coördineren. Paul Conneally geeft een aantal voorbeelden.

Het trieste nieuws rond Prins Friso die door een lawine werd overvallen en op dit moment voor zijn leven vecht, zal u niet ontgaan zijn. Ons directe medeleven gaat uit naar de Koninklijke familie, want zoiets vreselijks wens je uiteraard niemand toe.

Oostenrijkse media hebben ondertussen voorzichtig enige bedenkingen geuit bij het gedrag van de Prins. Want als je alles naast elkaar neerlegt, mag je dit gerust roekeloos noemen. Nogmaals recapitulerend; Friso:

• Ging skiën buiten de piste;
• Sloeg waarschuwing in de wind dat het lawinegevaar die dag heel groot zou zijn;
• Droeg geen helm of rugzak die je bij lawine kunt gebruiken waardoor je niet ingegraven wordt. Had weer wel een lawinemelder bij zich;

John Stossel plaatste daar eens een kritische kanttekening bij. Zijn stelling: Het leven zit natuurlijk vol gevaren, maar sommige mensen nemen wel heel makkelijk onverantwoorde dwaze risico’s en gaan er vervolgens wel heel snel vanuit gaan dat de samenleving daar automatisch voor moet opdraaien:

Sterke presentatie van Christopher Hitchens.

Waar sommige mensen opruiende meningen willen verbieden geeft Hitchens hen een spiegel. Deze mensen raken namelijk gevangen door hun eigen acties aangezien ze zichzelf niet toestaan om bepaalde meningen te horen. Zelfs racistische meningen kunnen positief uitpakken voor de samenleving als geheel aangezien we dan echt bewust worden waarom racisme verwerpelijk is.

Schaamteloze voorbeelden van fraude of knulligheid?

Onderstaand zijn enkele delen uit een interessant artikel dat gepubliceerd werd in de Tubantia.

‘De gedachte dat rijke Nederlanders relatief meer belasting betalen, klopt niet. Mensen met een laag inkomen zijn een even groot deel van hun inkomen kwijt.

Wie meer verdient, kan een groter deel van zijn inkomen afdragen aan de belasting. Voor de meeste Nederlanders is dat sinds jaar en dag geen punt. Ook rechtse partijen kunnen ermee leven. Daarom heeft de inkomstenbelasting oplopende tarieven, tot maximaal 52 procent.
Maar nu komt het: hogere inkomens betalen helemaal niet meer belasting. Ze betalen net zo veel als lagere inkomens, gemiddeld zo’n 40 procent van hun inkomen.

En het is al sinds jaar en dag zo. Flip de Kam, hoogleraar Openbare Financiën aan de Rijksuniversiteit Groningen, zocht het begin jaren negentig uit. En onlangs deed hij dat samen met Rens Trimp van het Centraal Bureau voor de Statistiek opnieuw. In beide gevallen is de conclusie hetzelfde: Nederland heeft géén progressief belastingstelsel, waarbij de belastingdruk oploopt met het inkomen.

Dat dat niet tot politiek Den Haag lijkt doorgedrongen, noemt De Kam ‘verbazingwekkend’. ”Men zou beter kunnen weten.” Dat rechts er de ogen voor sluit, is misschien te begrijpen. Zo zei premier Rutte onlangs dat in Nederland de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen, en dat er dus geen enkele reden is het toptarief van inkomstenbelasting te verhogen, zoals de PvdA voorstelde. Maar dat links het erbij laat zitten, begrijpt De Kam niet. ”De PvdA heeft in 2000 nog meegewerkt een de verlaging van het toptarief van 60 naar 52 procent. Terwijl men dus al had kunnen weten hoe het zat”.

(…)

Wat De Kam heeft gedaan is niet alleen naar de inkomstenbelasting kijken, zoals politiek Den Haag doet. Mensen betalen immers veel meer belastingen en premies. Zoals sociale lasten en zorgpremies, en btw en accijnzen over hun aankopen. Ook worden ze aangeslagen voor gemeentelijke belastingen, milieubelastingen, motorrijtuigenbelasting en meer.
Dit geheel aan collectieve lasten hebben De Kam en Trimp voor het overgrote deel toegerekend naar inkomensgroepen. Met name de indirecte belastingen (btw, etc) en zorgpremies blijken voor mensen met een laag inkomen veel zwaarder te wegen. Dat lijkt misschien gek, omdat iemand met een hoger inkomen waarschijnlijk meer en duurdere spullen koopt en meer brandstof verbruikt. Maar als percentage van het inkomen tikt het voor lagere inkomens veel harder aan.

Gevolg: de oplopende lijn die in de inkomstenbelasting zit, wordt tenietgedaan. In feite heeft Nederland gewoon al lang een vlaktaks. ”Alleen voor de één procent allerhoogste inkomens geldt dat niet” zegt de Kam.

(…)

De cijfers kunnen van groot belang zijn voor de discussie over extra bezuinigingen. Als het kabinet zou besluiten de btw of accijnzen te verhogen, zou dat de lagere en middeninkomens onevenredig hard treffen. Invoering van een vlaktaks, zoals bepleit door het CDA en sommige in de VVD en zelfs de PvdA, zou nog veel ingrijpender zijn. De Kam: ”Je gaat dan een van de weinige belastingen met een progressief tarief, de inkomstenbelasting, platter maken. Zelfs als je voor de allerhoogste inkomens een hoger tarief invoert, zoals het CDA voorstelt, betekend dat een enorme lastenverlichting voor de hogere en middeninkomens”.’

Als je het stelsel écht progressief wilt maken: ”Verhoog het hoogste tarief naar 60 procent. Beperk daarnaast allerlei belastingsubsidies voor de hogere inkomens.”

Bron: (papieren) Tubantia, 15 februari 2012.

Ik stelde al eerder dat mensen die claimen dat onze verzorgingsstaat een egaliserend effect het zand uit de ogen moeten halen. Uit een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau bleek dat hogere inkomens een bovengemiddeld deel van de overheidsuitgaven ontvangen in de vorm van de hypotheekrenteaftrek en cultuur- en onderwijsvoorzieningen.

En nu blijkt ook nog eens dat arme mensen procentueel evenveel kwijt zijn aan de belastingdienst als midden en hogere inkomens (gemiddeld zo’n 42%). Dit is volgens hoogleraar Flip de Kam te wijten aan het feit dat arme mensen een groter deel van hun inkomen consumeren en daardoor een groter deel van hun inkomen kwijt zijn aan btw een accijnzen. Ook de premie voor de ziektekosten tikt behoorlijk aan in dit plaatje. Hoe sociaal is dit sociale beleid nog?

In ieder geval sterkt het bovenstaande verhaal mijn overtuiging dat we het gehele belastingsysteem moeten afschaffen en vervangen met een vlaktaks richting de 0%, met een belastingvrije som van €12.500,-. Opvallend is dan ook hoe De Kam stelt dat we de belastingen nóg hoger moeten maken. Zit hij er dan echt niet mee dat mensen met een laag inkomen op dit moment zo’n 42% kwijt zijn aan de overheid?

(Kleine voetnoot is dat me niet duidelijk werd hoe hogere inkomens zo’n 42% van hun inkomen kwijt zijn aan de totale collectieve lasten als het toptarief 52% is. Een geval van aftrekposten? Het onderzoek is tot nu toe alleen gepubliceerd in het economenvakblad ESB, waar ik geen toegang tot heb. Wanneer het onderzoek openbaar is zal ik hier zeker nogmaals over berichten.)

Zie ook: Van progressieve belasting naar een vlaktaks.

Vandaag een artikel van Frank Karsten op LewRockwell.com getiteld Democracy Is Destroying Your Wealth and Freedom. LewRockwell.com is met voorsprong de populairste libertarische website ter wereld met zo’n miljoen unieke bezoekers per maand.

Hopelijk de eerste van een lange reeks artikelen van Frank Karsten en Karel Beckman op Engelstalige (libertarische) websites ter promotie van het boek.

Lees ook de Engelstalige aankondiging.

De bodyscanners op luchthavens blijven voor controverse zorgen. Op de luchthaven van Dallas werd Ellen Terrell tot drie keer toe aan de bodyscanner onderworpen nadat een veiligheidsagente haar gezegd had dat ze een ‘leuk figuur’ had.

Lees verder: Vrouw ‘met leuk figuur’ moet drie keer door bodyscanner – Buitenland – AD.

Ron Paul uitte eerder zijn kritiek op deze stringente veiligheidsmaatregelen op vliegvelden, omdat het niet grondwettelijk was, een verspilling van geld dat uit het potje kwam om de economie te stimuleren en omdat vliegtuigmaatschappijen een veel sterkere prikkel hebben om de veiligheid op vliegtuigen en vliegvelden te waarborgen. Nu komt seksuele intimidatie hier dus bij.

In het Nederlands wordt het woord sisyfusarbeid gebruikt om zinloos werk dat men vergeefs blijft verrichten aan te duiden.

Bron Wikipedia

Het is geen wonder dat Oliver Marc Hartwich deze figuur uit de Griekse mythologie aanhaalt om de verrichtingen van de EU inzake Griekenland aan te duiden.

Voor wie het nog niet weet: Griekenland wordt door de EU gedwongen een fors bezuiningspakket door te voeren. Hartwich legt uit dat dit gebaseerd is op nogal naïeve voorspellingen. Zelfs bij het meest optimistische scenario moet Griekenland een enorme economische groei meemaken en een gigantisch begrotingsoverschot creëren wil het aan haar verplichtingen voldoen.

In search of a Greek hero | Oliver Marc Hartwich | Commentary | Business Spectator.