Door de hypotheekrenteaftrek kunnen huizenbezitters met een hypotheek een deel van hun kosten terugontvangen van de overheid. Bijna de helft van het bedrag wat de overheid hieraan kwijt is komt bij de 20% rijkste huishoudens.

Probleem is natuurlijk dat iedereen die gebruik maakt van hypotheekrenteaftrek boven hun vermogen zal lenen wat de huizenprijzen opdrijft. Deze overwaardering heeft er op haar beurt weer toe geleidt dat honderdduizenden mensen nu wonen in sociale huurwoningen bestemd voor lagere inkomens, terwijl deze groep ‘scheefwoners’ zelf een goed inkomen heeft. Dus als we de hypotheekrenteaftrek geleidelijk zouden beperken dan zouden de huizenprijzen in Nederland dalen waardoor ‘scheefwoners’ en starters eerder in aanmerking komen voor een woning. Wat natuurlijk ook heel erg libertarisch is omdat de overheid nu geld steelt van bijv. huurders en het geld geeft aan huizenbezitters in de vorm van hypotheekrenteaftrek.

Uit de onderstaande afbeelding blijkt dat voornamelijk de 20% rijkste huishoudens profiteren van de hypotheekrenteaftrek.

Mensen die claimen dat onze verzorgingsstaat een egaliserend effect heeft moeten het zand uit de ogen halen. Het zijn vooral de hoge inkomens die profiteren van hypotheekrenteaftrek én cultuur- en onderwijsvoorzieningen.

Onderstaand is een afbeelding, klik er anders even op aangezien de afbeelding niet volledig weergegeven is, van de verdeling van overheidsuitgaven naar verschillende inkomensgroepen. Deze inkomensgroepen zijn beschreven in 10% groepen naar oplopend inkomen. (De meeste studenten vallen onder de eerste 10% groep met uitzondering van onderwijs, hierbij zijn de overheidsuitgaven meegerekend bij de ouders van de studenten)

Wat opvalt is dat het vooral mensen met een modaal inkomen zijn die het minst profijt hebben van de verzorgingsstaat aangezien zij zo tussen de 7.2% en 9.1% van de overheidsuitgaven ontvangen terwijl dat bij de rijkste groep 15.6% is.
Natuurlijk lijkt dat allemaal rechtvaardig omdat de rijkste groep ook veruit de meeste belasting betaald. Toch blijft het opvallend aangezien één van de doelen van de verzorgingsstaat toch haar egaliserende werking zou moeten zijn.

Bron: Profijt van de overheid. Blz. 180

Uit onderzoek van Synnovate in opdracht van SIRE blijkt dat één op de vier Nederlanders het contact met een dodelijk zieke kennis stopt.

Allereerst vraag ik iedereen die dit leest om de bovenstaande zin nog eens te lezen om het eens goed door te laten dringen. Want één op de vier Nederlanders die de contacten verbreekt met een dodelijk zieke kennis is ontzettend veel. Ik vroeg me af wat wellicht de oorzaken zijn waarom dit cijfer zo hoog uitvalt.

De eerste reden ligt volgens mij aan kleinere gezinnen van tegenwoordig en de kleinere sterfkans. Hierdoor komen mensen minder vaak in aanraking met de dood en weten ze minder goed hoe ze om moeten gaan met mensen wanneer deze dodelijk ziek zijn.
Een tweede reden is wellicht terug te vinden bij de verzorgingsstaat. Wanneer de overheid de verantwoordelijk neemt op het welzijn van de zieken dan zullen sommige mensen dit verantwoordelijkheidsbesef verliezen. Aangezien deze mensen ervan uitgaan dat de overheid uiteindelijk toch wel voor iedereen zorgt kunnen ze zich al te gemakkelijk aan hun verplichtingen jegens hun naasten onttrekken.
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat zodra we de verzorgingsstaat afschaffen iedereen de verantwoordelijkheid neemt om voor anderen te zorgen. Wat ik met mijn tweede punt probeer te zeggen is dat de socialiserende verzorgingsstaat een onlosmakelijk desocialiserend effect heeft.

Bron: Communicatieonline.nl

Zie ook het indringende campagne filmpje van SIRE op Youtube

Een paradoxaal gegeven bij vele economen, is dat zij vaak zelf hun eigen financiële huishouding niet helemaal op orde hebben. De Oosterijkse econoom-filosoof Friedrich von Hayek vormt daar geen uitzondering op.

Het water stond hem kennelijk zo hoog aan de lippen, dat hij op een gegeven moment in zijn carrière zijn persoonlijke bibliotheek moest verkopen aan de Universiteit van Salzburg.

Toen hij echter in 1974 de Nobelprijs won, waaraan een groot geldbedrag aan was gebonden, wilde hij zijn voormalige bezittingen terugkopen. Tevergeefs.

Toch blijkt dat een geluk bij een ongeluk te zijn. Want zijn bibliotheek kon niet in betere handen bewaard gebleven zijn.

Stel je eens Amerika voor zonder Jazz, waar alcohol nog steeds illegaal is. Stel je een Amerika voor zonder Broadway, Las Vegas of Hollywood. Stel je een Amerika voor zonder rassenintegratie of de vrijheid om als homoseksueel door het leven te gaan.

Daarvoor hoef je alleen een Amerika voor te stellen, zonder georganiseerde misdaad, zo betoogt de historicus Thaddeus Russel in Renegade History of the United States

De kunstwereld klaagt momenteel steen en been over de voorgenomen bezuinigingen. Niettemin zijn er ook kunstenaars die op eigen kracht, dus zonder kunstopleiding of subsidie aan de weg hebben getimmerd. Uitgesproken WNL (vanaf minuut 13.30) volgde zo iemand.

Let wel, dit heeft niets te maken met eigenbelang, maar alles met het voortbestaan van de Nederlandse beschaving. Bla bla bla. Zaten de schreeuwerds trouwens niet bij rechts traditioneel?