Econoom en voormalig PvdA-Kamerlid Flip de Kam roept op om tegen verdere uitbereiding van het Europese noodfonds te stemmen.
Zijn argument? De Zuid-Europese landen zijn ‘reddeloos’ en hoe langer het duurt tot we dit accepteren, hoe hoger de kosten worden voor de belastingbetaler.

‘We draaien onszelf steeds dieper het moeras in.’

Bron: Joop.nl

Aangezien de Vrijspreker het deed ga ik het ook doen. Zie onderstaand een nieuw blog van Maarten Verheyen over de problematiek in de Eurozone: Zéér lezenswaardig.

”De euforie over het reddingsplan maakt stilaan plaats voor twijfels. Er zijn heel wat vragen, maar weinig details.
Niemand lijkt nog te geloven dat dit plan een definitief einde maakt aan de schuldencrisis.
En Moody’s vraagt zich zelfs af of de sterkste schouders (Duitsland en Frankrijk) al deze lasten wel kunnen dragen.

Het duo “Merkozy” heeft tot op heden een inéénstorting van de eurozone weten te vermijden, maar kan men hiermee doorgaan?
Bij ieder nieuw plan, nemen ze meer en meer verplichtingen op zich. Men gaat er voor het gemak vanuit dat die extra garanties toch nooit opgevraagd zullen worden.

Maar wat als het straks wel gebeurd?

Vooral Frankrijk komt gevaarlijk dicht in de buurt van een ratingverlaging.
Met een schuldratio van 85% en een begrotingstekort van 5,7% kan men niet meer spreken over een gezonde financiële situatie.
Voeg daar flink wat garanties naar andere Europese landen en de Franse banksector aan toe en je begrijpt waarom de AAA-rating geen zekerheid meer is.

De Franse banksector komt met de dag meer in de problemen. De banken hebben immers een kleine $400 miljard tegoed van Italië.
Laat dat nu net een probleem zijn. De Italiaanse rente heeft inmiddels de gevarenzone betreden en noteert nu stevig boven de 6%.

Europa mag dan wel zeggen dat Franse banken slechts 8,8 miljard euro extra kapitaal nodig hebben, maar de cijfers zeggen iets anders.
Sociète Génerale heeft bijvoorbeeld 52 miljard euro eigen vermogen op een balanstotaal van 1.158 miljard euro.
BNP Paribas heeft 87 miljard eigen vermogen op een balanstotaal van 1.926 miljard euro.
En Crédit Agricole heeft 47 miljard euro eigen vermogen op een balanstotaal van 1.593 miljard euro.

De drie grootste Franse banken hebben samen 186 miljard euro aan kapitaal op een balanstotaal van 4.677 miljard euro.

Van die 186 miljard euro moet straks een deel afgeschreven worden door Griekenland. Wat overblijft is in geen geval voldoende om een schok in bv. Italië op te vangen.

Uiteindelijk is het de Franse overheid die hiervoor zal opdraaien. Helaas zijn de drie grootste banken alleen al 2,5 keer groter dan het Franse BNP!
Om maar even aan te tonen dat Frankrijk ook stilaan een probleem dreigt te worden. Een ratingverlaging is het minste dat je kan verwachten.
En als dat gebeurt, hangt de volledige eurozone af van Duitsland.

Is het niet ironisch hoe ieder nieuw “reddingsplan” het einde van de euro dichterbij brengt door zelfs de sterke landen te besmetten met het schuldenvirus?”

Bron: Aandelen.com

(Vergeet je niet om je op te geven voor zijn mailinglijst!)

Vrijheid en Solidareit (SaS), de Slowaakse regeringspartij die tegen het noodfonds stemde, heeft heel wat media aandacht gehad de laatste dagen. Toch verbaasde me dat vrij weinig journalisten de standpunten van deze liberale partij bekeken.

Neem bijv. het NOS journaal van 11 oktober waarbij ze vanaf 4:15 beginnen over de stemming van het noodfonds zonder de beweegredenen van de partij te noemen. Wat wel aan bod kwam was een beurshandelaar die uitbereiding van het noodfonds ‘de enige uitweg’ vond uit de huidige problematiek.

Om dan toch de standpunten van SaS aan het licht te brengen is hier een link naar een rapport geschreven door Richard Sulik, partijleider van SaS en econoom, over de problematiek rond het noodfonds. De titel van het rapport begint al goed; De Europese financiële stabiliteitsvoorziening: een weg naar het socialisme.

Onderstaand zijn een aantal delen van het rapport vrij vertaald.

”Het gaat niet om Griekenland, het gaat om de Euro” Dit, en andere onzin, is wat Europese politici gebruiken om de burgers bang te maken zodat er meer geld stroomt in het Europese noodfonds. Net zoals het onmogelijk is om vuur te doven met benzine, zo is het ook onmogelijk om de schuldencrisis op te lossen met meer schulden.

Het enige dat nu helpt is om de waarheid te aanschouwen. Griekenland moet zichzelf failliet verklaren, (…)

Hoe heeft dit ook kunnen gebeuren?

De regels die het verboden om een schuld te hebben die groter was dan 60% van het BBP werden vanaf het begin genegeerd. Zo werden landen als Griekenland en Italië toegelaten terwijl zij niet aan de gestelde criteria voldeden.

Sommige regels in het verdrag van Maastricht zijn de afgelopen 10 jaar 97 maal geschonden. Duitsland en Frankrijk hebben in 2004 zelfs verklaard dat ze compleet lak hadden aan het verdrag van Maastricht.

Maar wat gebeurt er met Slowakije wanneer ze tegen verhoging van het noodfonds stemmen?

”De wereld zal van ellende uit elkaar vallen.” Dit zijn de woorden die goed samenvatten hoe onze coalitiepartners de wereld zien wanneer Griekenland failliet zou gaan. Parlementsleden hebben o.a. beweert dat investeerders ons land zullen verlaten, de aandelenmarkt zal crashen en dat daarmee een nieuwe recessie zal beginnen.

Zullen de buitenlandse investeringen dan afnemen?

Investeerders komen af op de plekken waar het economisch gunstig is. Daarom heeft de SaS zich voorgenomen om dit gunstige klimaat te creëren. Hoe meer economische vrijheid er is, hoe groter de kans zal zijn dat investeerders naar Slowakije komen. (…) Er blijft nog één essentiële vraag over: als we miljarden euro’s betalen om Griekse pensioenen te redden of om het Ierse belastingtarief van 12.5% te behouden, zal ons investeringsklimaat dan verbeteren of verslechteren?

Een andere kritiek van de oppositie was dat Slowakije meer rente zal betalen voor haar staatsobligaties.

De rente dat een land betaald over haar obligaties hangt af van de rating die een kredietbeoordelaar geeft. Hoe minder schulden, hoe beter de rating en hoe lager de rente. Als we miljarden betalen voor leningen aan verschillende Eurolanden zullen onze schulden aanzwellen waardoor de rente zal stijgen.

Hoe zit het dan met de aandelenmarkt en de daaropvolgende recessie?

Een potentiele val van de aandelenprijzen is geen reden om het noodfonds te steunen. (…) Hoewel het waar is dat er een recessie zal beginnen wanneer we Griekenland niet steunen is de waarheid dat we nu al in deze recessie zitten. De gehele Eurozone heeft meer uitgegeven dan ze aan inkomsten kon verwerven. Landen moeten bezuinigen door hun uitgaven te verminderen. Hierbij moeten we echter opmerken dat een globale recessie geen enkele relatie heeft met het wel of niet failliet gaan van Griekenland. De Griekse economie is slechts 2% van de gehele EU (en minder dan 5% van de wereldeconomie), hierdoor heeft een Grieks faillissement te weinig invloed op de wereldeconomie om zo’n globale recessie te veroorzaken.

Behalve argumenten voor de korte termijn geeft Sulik ons ook inzichten in de lange termijn wanneer we doorgaan met zo’n noodfonds. Dit zou alleen maar leiden tot ‘moral hazard’, wanneer ieder land garant staat voor de schulden van het andere land zal niemand de prikkel hebben om zijn schulden te verminderen.

Het Amerikaanse Ministerie van Arbeid heeft aangekondigd dat de werkloosheid afgelopen maand is geklommen naar zo’n 9.8%.
Om deze reden heeft Dan Mitchell van het Cato Instituut een grafiek samengesteld met de veronderstelde werkloosheidcijfers na de stimuleringsmaatregelingen in het blauw en de daadwerkelijke werkloosheidscijfers d.m.v. de bruine punten.

Werkloosheidscijfers zeggen in principe niet alles over het regeringsbeleid aangezien werkloosheid van tal van factoren afhankelijk is. Toch lijkt het erop dat Obama’s interventionistische beleid niet aan het werken is. Zie een eerder MV blog voor de vergelijking tussen een meer vrije markt aanpak en Obama’s beleid op de economie.

Bron: Cato Blog

Portugal zal “binnen een paar weken” noodkredieten van de Europese Unie nodig hebben om zijn schuldenlast te kunnen dragen. Dat meldt persbureau Bloomberg woensdag.

Bron: Nu.nl

Ronald Reagan zou 100 jaar zijn geworden op 6 februari. Hoog tijd dus om zijn pro-markt beleid te vergelijken met dat van Obama.
Reagans beleid wordt gekenmerkt door belastingverlagingen en deregulering terwijl Obama miljarden dollars aan belastingsgeld in de economie pompt om failliete bedrijven overeind te houden.

Natuurlijk hebben veel meer factoren invloed op het BBP en de werkeloosheid dan slechts overheidsbeleid, toch zijn de resultaten van de vergelijking verbijsterend.
Zie de blauwe lijn voor Reaganomics en de rode lijn voor Obamanomics.

Bron: The Federal Reserve Bank of Minneapolis

1) De rente op staatsobligaties schiet de pan uit omdat men vreest dat overheid X niet aan haar betalingsverplichtingen kan voldoen.

2) De leiders van overheid X zijn er als de kippen bij om te vertellen dat er niets aan de hand is. De ECB koopt een hele meuk aan staatsobligaties om de rust te bewaren.

3) De rente op staatsobligaties van overheid X stijgt desondanks.

4) Andere regeringsleiders wijzen overheid X erop om voor een bail out te gaan.

5) Dat terwijl er natuurlijk echt geen discussie is over bail outs naar overheid X. Sterker nog, overheid X staat niet eens op de agenda.

6) Op een dag besluiten de regeringsleiders om overheid X toch een bail out te geven. (”Als overheid X valt, dan vallen we allemaal”, ”We moeten de Euro beschermen ongeacht de kosten”)

We weten hoe het gaat. Het blijft echter altijd spannend welk EU land de volgende ‘overheid X’ is.

Op Nu.nl staat het bericht dat de economische kloof tussen landen uit de eurozone de komende jaren alleen maar groter worden. Voornamelijk Nederland en Duitsland staan er goed voor vergeleken Spanje, Ierland, Griekenland en Portugal.

Door de verschillen in economische groei nemen ook de inkomensverschillen de komende jaren toe. In de noordelijke landen ligt het inkomen in 2012 waarschijnlijk hoger dan vijf jaar eerder.

Voor een goed verstaander is dus duidelijk wie de komende tijd de portemonnee moet trekken.

Dat scenario lijkt niet onwerkelijk meent Patrick J. Buchanan. Volgens de voormalige presidentskandidaat dwingt de gemeenschappelijke munt sterke landen als Duitsland om zijn zwakkere broeders te helpen. Dat was nog enigszins te doen met de relatief kleine economieën als Ierland en Griekenland, maar nu Spanje ook met soortgelijke problemen kampt, doet zich een moeilijk dilemma voor.

De bezuinigsmaatregelen die regeringen over heel Europa nu doorvoeren, stuit op hevig verzet van de bevolking. De kans is groot dat populisten daar wel bij zullen varen. Komen zij aan het roer dan hebben die een broertje dood aan de begrotingsrestricties die Brussel oplegt.

Waarom dan niet de euro vaarwel zeggen? Dan hebben landen de mogelijkheid om hun eigen munt te devalueren, aldus Buchanan.

Volgens de Telegraph tast de redding van de EU Duitslands eigen kredietwaardigheid aan. Zo zou de koers van de staatsobligaties van het land de afgelopen dagen gekelderd zijn. Dat alles kunnen onze Noorderburen moeilijk hebben omdat het aan de vooravond staat van een grote vergrijzingsgolf.

Het Duits constitutionele Hof buigt zich binnenkort op de vraag of de lening aan Griekenland wel grondwettelijk door de beugel kan.