En heeft dat nog steeds.

Aangezien de Vrijspreker het deed ga ik het ook doen. Zie onderstaand een nieuw blog van Maarten Verheyen over de problematiek in de Eurozone: Zéér lezenswaardig.

”De euforie over het reddingsplan maakt stilaan plaats voor twijfels. Er zijn heel wat vragen, maar weinig details.
Niemand lijkt nog te geloven dat dit plan een definitief einde maakt aan de schuldencrisis.
En Moody’s vraagt zich zelfs af of de sterkste schouders (Duitsland en Frankrijk) al deze lasten wel kunnen dragen.

Het duo “Merkozy” heeft tot op heden een inéénstorting van de eurozone weten te vermijden, maar kan men hiermee doorgaan?
Bij ieder nieuw plan, nemen ze meer en meer verplichtingen op zich. Men gaat er voor het gemak vanuit dat die extra garanties toch nooit opgevraagd zullen worden.

Maar wat als het straks wel gebeurd?

Vooral Frankrijk komt gevaarlijk dicht in de buurt van een ratingverlaging.
Met een schuldratio van 85% en een begrotingstekort van 5,7% kan men niet meer spreken over een gezonde financiële situatie.
Voeg daar flink wat garanties naar andere Europese landen en de Franse banksector aan toe en je begrijpt waarom de AAA-rating geen zekerheid meer is.

De Franse banksector komt met de dag meer in de problemen. De banken hebben immers een kleine $400 miljard tegoed van Italië.
Laat dat nu net een probleem zijn. De Italiaanse rente heeft inmiddels de gevarenzone betreden en noteert nu stevig boven de 6%.

Europa mag dan wel zeggen dat Franse banken slechts 8,8 miljard euro extra kapitaal nodig hebben, maar de cijfers zeggen iets anders.
Sociète Génerale heeft bijvoorbeeld 52 miljard euro eigen vermogen op een balanstotaal van 1.158 miljard euro.
BNP Paribas heeft 87 miljard eigen vermogen op een balanstotaal van 1.926 miljard euro.
En Crédit Agricole heeft 47 miljard euro eigen vermogen op een balanstotaal van 1.593 miljard euro.

De drie grootste Franse banken hebben samen 186 miljard euro aan kapitaal op een balanstotaal van 4.677 miljard euro.

Van die 186 miljard euro moet straks een deel afgeschreven worden door Griekenland. Wat overblijft is in geen geval voldoende om een schok in bv. Italië op te vangen.

Uiteindelijk is het de Franse overheid die hiervoor zal opdraaien. Helaas zijn de drie grootste banken alleen al 2,5 keer groter dan het Franse BNP!
Om maar even aan te tonen dat Frankrijk ook stilaan een probleem dreigt te worden. Een ratingverlaging is het minste dat je kan verwachten.
En als dat gebeurt, hangt de volledige eurozone af van Duitsland.

Is het niet ironisch hoe ieder nieuw “reddingsplan” het einde van de euro dichterbij brengt door zelfs de sterke landen te besmetten met het schuldenvirus?”

Bron: Aandelen.com

(Vergeet je niet om je op te geven voor zijn mailinglijst!)

Een prachtig artikel in de Tubantia waar hoogleraren, CEO’s van multinationals, het Centraal Planbureau en de voormalig directeur van De Nederlandse Bank geen antwoord hebben op de vraag of de euro ons iets heeft opgeleverd.

Onderzoek is er nooit naar verricht. “Waar zouden we het immers tegen af moeten zetten?” zegt een CBS-woordvoerder. Vaststaat dat de euro het leven voor de meeste Nederlanders aanvankelijk een stuk duurder heeft gemaakt.

Hier heeft de anonieme CBS-woordvoerder helemaal gelijk. Je kunt namelijk moeilijk de economische groei voor de invoering van de euro vergelijken met die van na de euro. Dit komt omdat er tal van factoren meespelen die de economische groei beïnvloeden zoals immigratie, de wereldconjunctuur, olieprijzen, overheidsbeleid dat risico’s subsidieert etc.

In ieder geval is de economische groei in de landen die deel uitmaken van de eurozone wel afgenomen de afgelopen 40 jaar. In 1990 – 00 was dit jaarlijks nog 2.2% terwijl dat de afgelopen 10 jaar 1.1% was. Ook hiervoor zien we dat de groei steeds verder terugloopt.

Maar hoe zit dat met de handel tussen eurolanden? Heeft de euro dit bevordert?

De Nederlandsche Bank verwijst naar een rapport van de Europese Centrale Bank. Daarin staat te lezen dat de onderlinge handel sinds de introductie van de euro in 1999 met bijna 75 procent is toegenomen. Dat is 3 procentpunt hoger dan de groei van de handel in vergelijkbare landen buiten de eurozone, zoals Denemarken, Zweden, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk.

3 procentpunt? Dat oogt niet erg indrukwekkend in vergelijking met de enorme problemen waar de eurolanden nu mee geconfronteerd worden. En zo slecht hebben landen als Engeland, Zweden, Denemarken en Zwitserland het zonder de euro toch niet gedaan? Bovendien: zij hoeven de komende jaren niet op te draaien voor de enorme schulden waar enkele Zuid-Europese landen zich in hebben gewerkt.

Zelfs André Szasz, oud-directeur van De Nederlandsche Bank en monetair expert bij uitstek, durft de stelling niet aan dat de euro heeft bijgedragen aan de Nederlandse welvaart. “Het blijft bij veronderstellingen”, zegt hij. “Ik zou daarover geen erg stellige beweringen durven doen.”

De rest van het artikel is ook zeker het lezen waard. Helaas was de insteek dat de herinvoering van de gulden een beter alternatief is dan de euro behouden. We zouden veel beter kunnen kijken naar mogelijkheden hoe we de euro onderhevig kunnen maken aan concurrentie door concurrerend geld (bijv. goud) te legaliseren. Hierdoor hebben centrale bankiers veel meer de prikkel om de printmachine uit te zetten want iedere euro die ze bijprinten is een extra reden om de overstap te maken naar dit concurrend geld.

Bron: Tubantia

Dit lijkt een nogal simpele vraag. Centrale banken printen geld waardoor de waarde van het fiat geld omlaag gaat. Dat terwijl de goud- en zilvervoorraad vrij constant blijft. Daarom lijkt het slim om de waarde van je geld te beschermen tegen inflatie door goud en zilver te kopen.

Echter, als we kijken naar de geschiedenis van goud en zilver zijn hier er wat bedenkingen te plaatsen. Zo is onderstaand een grafiek met de goudprijs van 1975 tot 2010 aangegeven in Dollars. In de tweede grafiek is de zilverprijs aangegeven van 1985 tot 2010. Wat opvalt is dat de prijs van goud en zilver vrijwel constant blijft over een grote periode terwijl de dollars, waarin zij genoteerd staan, wel haar waarde verliezen.

Als goud en zilver daadwerkelijk zo’n fantastische opslag zijn voor de waarde van je geld dan zou je verwachten dat de goud en zilverprijs gestaag zou stijgen wanneer de FED jaarlijks zo’n 2 á 3% (of nog veel meer) aan inflatie creëert.
Desondanks is de goud- en zilverprijs de laatste jaren aanzienlijk gestegen, zou dit een noodzakelijke correctie zijn?

Bron: Kitco.com

Wisselkoersen en grondstofprijzen zijn een ruwe indicatie waarom de inflatie waarschijnlijk hoger uitvalt dan de officiële cijfers van het ECB.

De rechtbank van Rotterdam heeft een interessante uitspraak gedaan over een zaak tussen DNB (De Nederlandse Bank) en de Stichting Pensioenfonds Vereenigde Glasfabrieken.

DNB vond namelijk dat dit pensioenfonds een groot risico nam door ‘teveel’ van haar beleggingsportefeuille in goud te houden. Natuurlijk wil DNB het liefst dat pensioenfondsen heel veel staatsobligaties aanhouden. Die zijn natuurlijk hartstikke veilig want als de overheid geen geld meer heeft dan print DNB zo wat miljarden bij.
Goud kan daarentegen niet zomaar uit de hoge hoed van Jean-Claude Trichet worden geprint. Dit maakt goud een ideaal middel om de waarde van je geld op te slaan.

In ieder geval had het pensioenfonds een gewichtig verweer.

Omdat de AEX thans zeer onzeker is, is juist gekozen voor goud omdat dit een verstandige belegging is gebleken. Indien het fonds in 2008 niet haar aandelen had ingeruild voor goud zou het fonds in een situatie van ernstige onderdekking zijn komen te verkeren, terwijl zij mede dankzij de aankoop van goud per december 2010 een dekkingsgraad heeft van 104,7%, wat boven het minimaal vereiste vermogen ligt.

Goud was dus een degelijke belegging gebeleken. Behalve dat heeft het fonds van haar eigen leden ook toestemming gekregen om te beleggen in goud. (waar bemoeit DNB zich dan eigenlijk mee?)

Voorts betoogt het fonds dat sprake is van een onredelijke belangenafweging door DNB nu het fonds juist op zeer zorgvuldige wijze is overgegaan tot de aankoop van goud, zij heeft gehandeld in het belang van alle deelnemers, in welk verband zij er op wijst dat de deelnemersraad zich achter het bestuur van het fonds heeft geschaard, en DNB al aan de hand van het jaarverslag van het fonds over 2008 op de hoogte was van de belegging in goud.

Dit mocht echter niet baten. De rechter heeft het bezwaar van het pensioenfonds afgewezen. DNB zal er nu op toezien dat het pensioenfonds slechts 1 tot 3% van haar portefeuille in goud kan beleggen.

Bron: rechtspraak.nl

Zie ook het ‘Dossier einde USSR: Parallellen met de EU vandaag.’

1) De rente op staatsobligaties schiet de pan uit omdat men vreest dat overheid X niet aan haar betalingsverplichtingen kan voldoen.

2) De leiders van overheid X zijn er als de kippen bij om te vertellen dat er niets aan de hand is. De ECB koopt een hele meuk aan staatsobligaties om de rust te bewaren.

3) De rente op staatsobligaties van overheid X stijgt desondanks.

4) Andere regeringsleiders wijzen overheid X erop om voor een bail out te gaan.

5) Dat terwijl er natuurlijk echt geen discussie is over bail outs naar overheid X. Sterker nog, overheid X staat niet eens op de agenda.

6) Op een dag besluiten de regeringsleiders om overheid X toch een bail out te geven. (”Als overheid X valt, dan vallen we allemaal”, ”We moeten de Euro beschermen ongeacht de kosten”)

We weten hoe het gaat. Het blijft echter altijd spannend welk EU land de volgende ‘overheid X’ is.

Dat is althans wat Dr Oliver Marc Hartwich stelt in de Bussiness Spectator. De discussie gaat nu teveel de kant uit naar de symptomen (bezuinigingen, verdragswijziging, staatsobligaties) terwijl het veel fundamenteler probleem onderbelicht blijft; welke is, dat de Euro is gestoeld op constructivistische hoogmoed, zoals de econoom-filosoof Friedrich von Hayek dat noemde.

Dat is het idee dat de mens zelf sociale en culturele institututies naar eigen believen kan creëren en dus ook veranderen. Deze waanvoorstelling miskent echter dat de samenleving complexer in elkaar steekt en veel eerder het resultaat is van een spontane ordening. Daarom is het ook naïef te denken dat één individu- hoe pienter ook- het hele speelveld kan overzien.

En laat dat nu juist het idee zijn waarop de Europese Monetaire Unie op gebaseerd is: De veronderstelling dat bureaucraten het wel voor ons denken te kunnen weten.

Lees het lezenswaardige stuk hier

Dat scenario lijkt niet onwerkelijk meent Patrick J. Buchanan. Volgens de voormalige presidentskandidaat dwingt de gemeenschappelijke munt sterke landen als Duitsland om zijn zwakkere broeders te helpen. Dat was nog enigszins te doen met de relatief kleine economieën als Ierland en Griekenland, maar nu Spanje ook met soortgelijke problemen kampt, doet zich een moeilijk dilemma voor.

De bezuinigsmaatregelen die regeringen over heel Europa nu doorvoeren, stuit op hevig verzet van de bevolking. De kans is groot dat populisten daar wel bij zullen varen. Komen zij aan het roer dan hebben die een broertje dood aan de begrotingsrestricties die Brussel oplegt.

Waarom dan niet de euro vaarwel zeggen? Dan hebben landen de mogelijkheid om hun eigen munt te devalueren, aldus Buchanan.

Marieke Stellinga van Elsevier is een van de weinige opiniemakers in Nederland die pleit voor een verstandig economisch beleid. Way to go Marieke! Klik hier voor de video