Dit lijkt een nogal simpele vraag. Centrale banken printen geld waardoor de waarde van het fiat geld omlaag gaat. Dat terwijl de goud- en zilvervoorraad vrij constant blijft. Daarom lijkt het slim om de waarde van je geld te beschermen tegen inflatie door goud en zilver te kopen.

Echter, als we kijken naar de geschiedenis van goud en zilver zijn hier er wat bedenkingen te plaatsen. Zo is onderstaand een grafiek met de goudprijs van 1975 tot 2010 aangegeven in Dollars. In de tweede grafiek is de zilverprijs aangegeven van 1985 tot 2010. Wat opvalt is dat de prijs van goud en zilver vrijwel constant blijft over een grote periode terwijl de dollars, waarin zij genoteerd staan, wel haar waarde verliezen.

Als goud en zilver daadwerkelijk zo’n fantastische opslag zijn voor de waarde van je geld dan zou je verwachten dat de goud en zilverprijs gestaag zou stijgen wanneer de FED jaarlijks zo’n 2 á 3% (of nog veel meer) aan inflatie creëert.
Desondanks is de goud- en zilverprijs de laatste jaren aanzienlijk gestegen, zou dit een noodzakelijke correctie zijn?

Bron: Kitco.com

Deze vraag werd me laatst gesteld in een discussie. Het antwoord hierop is dat overheden vrijwel altijd enorme schulden opbouwen waardoor zij baat hebben bij de mogelijkheid om onbeperkt geld te printen. Goud kun je niet printen en daarom is het aantrekkelijker voor een overheid om een papieren standaard te hebben i.p.v. een goudstandaard.

Detlev Schlichter, schrijver & econoom, heeft een briljant artikel geschreven over de voordelen van een goudstandaard voor Griekenland.

In zijn artikel ontkracht hij de algemeen geaccepteerde wijsheid dat het probleem met Griekenland ligt aan het gebrek aan mogelijkheden voor de Grieken om hun eigen monetaire beleid te voeren. Schlichter maakt de vergelijking met een individu met schuldproblemen. Is de oplossing om zo’n persoon uit zijn schulden te werken door hem nog meer te laten lenen? Of in de woorden van Schlichter:

Kan het zijn dat er iets fundamenteel fout is aan het bestrijden van een crisis, dat het resultaat is van teveel schulden en teveel goedkoop geld, met nog meer schulden en goedkoop geld?

Natuurlijk zullen veel economen claimen dat deze wijsheid weliswaar opgaat voor individuen maar niet voor overheden. Overheden hebben namelijk de taak om de geldhoeveelheid te manipuleren om zo de export te stimuleren. Toch geeft Slichter in zijn artikel aan dat deze manipulatie van internationale handel nooit welvaart kan brengen. Bovendien komt deze aanpak met een kostbare prijs: Griekse spaarders en pensioenfondsen zullen moeten aanzien hoe de waarde van hun geld wordt gestolen.

Uiteindelijk zal men de realiteit moeten accepteren. De Griekse overheid is failliet en de oplossing is een drastische verlaging van overheidsuitgaven en een hard muntwezen voor duurzame economische groei.

De verkoop van gouden munten neemt razendsnel toe in Griekenland. ”Toen de crisis begon sprong de verkoop in gouden munten omhoog, zelfs nog sneller dan de verkoop van gouden baren.” Aldus Harry Krinakis, een goud handelaar uit Athene.

Thomas, een ICT’er, heeft zijn spaargeld omgeruild voor gouden munten: ”Ik bewaar ze thuis net zoals mijn grootmoeder deed tijdens de tweede wereldoorlog.”

Intussen is 12.3% van het Griekse spaargeld van een lopende rekening gehaald aldus de ECB.

Bron: Financial Times

De rechtbank van Rotterdam heeft een interessante uitspraak gedaan over een zaak tussen DNB (De Nederlandse Bank) en de Stichting Pensioenfonds Vereenigde Glasfabrieken.

DNB vond namelijk dat dit pensioenfonds een groot risico nam door ‘teveel’ van haar beleggingsportefeuille in goud te houden. Natuurlijk wil DNB het liefst dat pensioenfondsen heel veel staatsobligaties aanhouden. Die zijn natuurlijk hartstikke veilig want als de overheid geen geld meer heeft dan print DNB zo wat miljarden bij.
Goud kan daarentegen niet zomaar uit de hoge hoed van Jean-Claude Trichet worden geprint. Dit maakt goud een ideaal middel om de waarde van je geld op te slaan.

In ieder geval had het pensioenfonds een gewichtig verweer.

Omdat de AEX thans zeer onzeker is, is juist gekozen voor goud omdat dit een verstandige belegging is gebleken. Indien het fonds in 2008 niet haar aandelen had ingeruild voor goud zou het fonds in een situatie van ernstige onderdekking zijn komen te verkeren, terwijl zij mede dankzij de aankoop van goud per december 2010 een dekkingsgraad heeft van 104,7%, wat boven het minimaal vereiste vermogen ligt.

Goud was dus een degelijke belegging gebeleken. Behalve dat heeft het fonds van haar eigen leden ook toestemming gekregen om te beleggen in goud. (waar bemoeit DNB zich dan eigenlijk mee?)

Voorts betoogt het fonds dat sprake is van een onredelijke belangenafweging door DNB nu het fonds juist op zeer zorgvuldige wijze is overgegaan tot de aankoop van goud, zij heeft gehandeld in het belang van alle deelnemers, in welk verband zij er op wijst dat de deelnemersraad zich achter het bestuur van het fonds heeft geschaard, en DNB al aan de hand van het jaarverslag van het fonds over 2008 op de hoogte was van de belegging in goud.

Dit mocht echter niet baten. De rechter heeft het bezwaar van het pensioenfonds afgewezen. DNB zal er nu op toezien dat het pensioenfonds slechts 1 tot 3% van haar portefeuille in goud kan beleggen.

Bron: rechtspraak.nl

Zie ook het ‘Dossier einde USSR: Parallellen met de EU vandaag.’

Een anderhalfuur durende documentaire met een alarmistische boodschap. Volgens de makers staat de Amerikaanse economie hyperinflatie te wachten, doordat jarenlang een verkeerd monetair beleid is gevoerd, met verstrekkende ontwrichtende gevolgen voor mens en samenleving.

Link naar Youtube